Ayla 12 yaşındayken; Yazardan
Bu yıl diğer yıllardan farklı olacaktı. Her yılki gibi bu yılda ailesine ziyarete gitmek için hazırlandı. Ailesini göreceği için çok heyecanlıydı, acaba bu ay nasıl olacak diye geçirdi. Çıkmadan herkese elektronik kelepçe takıyorlardı. Ne olur ne olmaz güçlerini kullanabilirlerdi çünkü...
(Örnek fotoğraf biraz daha farklısını düşünün)
Bavulunu eline aldı, çıkışta bekliyordu acaba hep birlikte mi geliceklerdi? En sonki mektupta ablası tek geleceğini söylüyordu. Acaba ne olmuştu? Yinemi kavga ettiler acaba diye düşündü. O sırada ailesi hep birlikte geldi, demek ki barışmışlar.
Arabaya bindi ve mutlu mutlu eve gittiler. Babası tatilde nereye gideceklerini anlattı, annesi eve gidince yaptığı yemeklerin hepsini ve ablası ise hastanedeki komik anılarını anlattı. Eve vardıklarında yemeği yediler evleri 2+1 di kızları gittikten sonra durumları iyi gidiyordu Arif Bey'in artık o kadar fakir diğillerdi araba bile kendilerinindi.
Akşam olduğu için hemen yattılar ablası kendi yatağına çağırdı
-Lütfen seni çok özledim birlikte yatalım. Ayla kırmadı ablasını
-Olur ama bir şartla!
-Neymiş şartın? güldü
-Bana masal anlatcan.
-Sen iste bir sürü anlatırım canım dedi.
Bahar kardeşine sarılıp kokusunu içine çekti özlemişti haylazı nede olsa sadece bir yılda bir ay görüyordu, diğer aylarda mektuplaşıyorlardı. İkiside pjamalarını giydi ve yatağa yattı ablası masal anlatmaya, kardeşi ise dinlemeye başladı.
"Bir varmış bir yokmuş zamanın birinde bir tilki varmış.