Ayla 2 yaşindayken... Narinden
Bugün Baharım 7 yaşında ve okuması için okula yazdırmamız lazım ama biz çok fakiriz. Babası inşiatta çalişiyor bende elimden geldiğince hem kızlarımıza hem eşime yetmeye çalışıyorum. Kapı çalınınca hemen gittim postacıymış gazeteyi alıp parasını verdim. Hemen neler olmuş memlekette diye okurken bir mahşet gördüm.
"PKAÇ (para karşılığında alınan çocuklar)
100000 TL karşiliğında en fazla 5 yaşında çocuklara bakacağını söyledi isteyenlerin ulaşması için telefonu 05***"
Arife bunda bahsetmem gerekiyordu çünkü az buz bir para değil! Zaten gelmesine az kaldı bebek ağlamasıyla gazeteyi yatak odasına koyup Ayla kızımın yanına gidip ona baktım. Kucağıma alıp mutfağa gittik ben yemeği yaparken hem kucağımdaki Ayla ile uğraştım. Bahar yanıma gelip Aylayı kucağına alıp
"Ben bakarım anne sen rahat ol" dedi. Kızım büyümüşte kardeşine bakıyor.
Saat beş olunca Arif geldi hepimiz yemeği yer sofrasına oturup yemek yedik. Yemek bitince Baharla bulaşık yıkadık Arifte Aylayı kucağına aldı hepiniz oturma odasına geçtik. Ben gazeteyi Arife verdim, okumaya başladı sonra benim gördüğümü görünce duraksadı ve bana Baharı işaret etti ben ona sessizce
"Onun kardeşi, bilmeye hakkı var." dedim
Öksürdü ve sesini düzeltti bahara ve bana dönerek başladı konuşmaya
"Kızım, hayatım, para kazanmamız için kardeşini bir yere vereceğiz orası okul gibi ama sadece kardeşini birdaha göremeyebilirsin. Orda ona bizden daha iyi bakacaklae ve okuma yazmada öğrenecekmiş. Biz onu oraya göndermek istiyoruz sende gitmesini ister misin?"
Bahar bunu duyunca ağlamya başladı ben onu öyle görünce daha çok ağladım. Bahar
"Bizden dah iyimi bakıcaklar dedin demi?"Arif
"Evet daha iyi büyüyecek ve gelişecek." Bahar
"O zaman gitsin ama onu görememek beni uzuyor , bu tatlılıktan kim uzak olmak ister?" dedi ve tekrar ağladı evde hüzünlü bir ortam oldu, biliyorlardı ki kızlarının okuması için bunu yapmak zorundaydılar. Bahar Aylayı alıp öptü ve o ğüzel kokusunu içine çekti.
"Bugün hep birlikte yatalım, olur mu kızım?" Bahar
"Olur" dedi ve gülümsedi Arif yanımızda arayıp konuştu. Bana ve kızımıza dönüp.
"Aylayı alıcaklarmış kabul ettiler."
______________________
Yazardan
Bahar kardeşine gidip masum yüzünü öptü. Narin ise kızını kucağına alıdı ikisini de öptü ve kokularını içine çekti. Arifte bu tabloya katıldı ve hepsi birlikte salonda yattılar. Evleri 1+0 olduğundan bununla yetineceklerdi. Bahar uyuduğuna emin olan Narin esine baktı eşi hemen anlayıp birlikte mutfağa gittiler Narin, Arife
"Bunu yapmak zorunda mıyız evet para bize yetecek ama biliyorsun bu kızlar bizim değil" Arif onu susturup
"Malesef ki zorundayız" dedi ve devam etti " Baharı okutmak için kardeşinden ayırıcağız"
Eşi ağlamaya başladı Arirte ona sarıldı. Yarın biricik kızlarını PKAÇ'a götüreceklerdi. Bilmedikleri şey PKAÇ bir labaratuvardı ve kızları denek olup güç sahibi olacaktı ve bütün herşeyi öğrenecekti ve bunu hiç birşeyden haberi olmayan kızlarının dünyasını yıkmış olacaklardı.
~~~~~Yarın~~~~~ Narinden
Baharı okula yazdırmaya gitmek için erken kalmıştık hem de Aylayı PKAÇ'a bırakıcaklardı. Ben Aylanın bavulunu hazırladım eşimle Bahar kahvaltı hazırlıyorlardı. Mutfakta yerde yemeğimizi yedik, hazırlanıp dışarıya çıktık.
İlk önce Aylayı PKAÇ'a bırakmak için gittik. Oradaki danışmana gittik bize anlaşma imzalattı ve kızımı sadece yılda 1 veya 3 kere görebilcekmişim. Bahar bunu duyunca üzüldü ben de onu teselli ettim. Kızımı orada danışmana bıraktık oda bize parayı verdi. Ordan çıkıp Baharı okula yazdırdık ve okul ihtiyaçlarını almak için pazara gittik. Eve geldiğimizde Bahar beni ağlatacak bu sözleri dedi
"Anne size söz veriyorum çok çalışıcağım hem sizi hem de kardeşimi çok güzel yaşatacağım buna söz veriyorum."
Bahara sarılıp ağlamaya başladım ama artık yapacak birşey yoktu.
Kızının hayatını dipten değiştirmişti.
_______________Bölüm Sonu____________
Evet yeni bir kitapla karşınızdayız umarım beğenirsiniz sizi çok sıkmak istemiyorum o yüzden diğer bölümde görüşmek üzere 🖤