Bölüm 24

Hiç uyumamıştım, benimle beraber Aybars'ta uyumamıştı. Kumsal ve Doruğun saçlarını okşuyordu bebeklerim benim neler yaşıyorlar günlerinde. Artık bence bu hikaye bitmeliydi bir yandan bebekler ile ilgili ölüm iddiaları vardı. Aybars saçlarımı okşamaya başladı ''Ne düşünüyorsun hayatım?" Diye sordu , gözlerimi ona çevirip ''O bulundu mu?" Diye sordum, gülümseyerek ''Bulundu bulundu, gece gece operasyona gitmişler Kuwerwood buldu geldi biraz hırpalanmış ama yinede iyi iş görür hadi ben sorgulamaya gidicem görüşürüz aşağıdayım'' dedi ve dudağımdan uzunca öptü ve bende boş durmadım:) karşılık verdim.... Bebeklerin bakımı ile uğraşıyordum, o an yukarı kata kadar gelen bağırış sesleri ile irkildim . Bebekleri de alıp aşağıya indim, inerken daha çok bağırış sesleri duydum ''Abi ben Allah belamı versin birşey bilmiyorum sadece denileni yaptım! Ama zaten... Yemin ediyorum tamam!! Ben yaptım tamam! Ben öldürmeye çalıştım koltuğumu aldın diye hırs yaptım! Ama abi büyüklük yap affet!" Diye bağırıyordu çocukları başka yöne çevirdim ve birkaç el silah sesi yükseldi. Bebekler ağlamaya başladı, Aybars yanımıza koşarak elini üzerine sildi ve Doruğu kucağına aldı. Kan gölüne dolmuş yeri göstermemeye çalışıyordu fakat Doruk inadına oraya bakıyordu. İkiside korkup ağlayacak diye çok korkuyorum çünkü susmuyorlar , Kumsal ve Doruk oraya dik dik bakıyorlardı gözlerini ayırmıyorlardı, birden bir kahkaha yükseldi. Allah'ım bu bebekler deli miydi ya! Bir bebek kana ve yerde yatan cesede güler miydi?! Aybars bana şaşkınlıkla baktı dudaklarından bir kelime çıktı ''Yandık'' dedi o kelime içimi harlayan bir ateşe döndü. Büyüyünce çıkacak savaş... Koltuk savaşı olacaktı ve gerekirse birbirini öldüreceklerdi... Bu çok çok çok korkunçtu. O yüzden elimizden geldiğince ikisinede iyi olucaktık. Bu hikayenin daha başıydı, hikaye daha yeni başlıyordu, ve bu hikayenin sonunda bir vefat olucaktı. Hain o kim olacaksa onu öldürecekti.