Demir güneş

Yağmurlu bir günde sessizliğin içinden beliren bir adam küçük sevimli bir saatçi dükkanıyla karşılaşır yağmurdan uzaklaşmak hemde bu dükkan hakkındaki merakını gidermek için sürgülü kapıdan içeri dalar garip giyimli bir soytarıyı andıran uzun yeşil dantelli yakası olan parlak kumaşlardan parçalar taşıyan orta yaşlı bir kadın bulunmaktaydı kadını gören adam gözlerinden ürkmüştü derin yeşil gözleri garip giyimine eşlik ediyordu adam zihnindeki tün saçmalık dolu fikirleri kenara koydu ve etrafta gezinmeye başladı desenli basmalı köstek her ceşitten ve zamandan saatler dönüyordu ve ilgisini çeken bir şey daha vardı oda dükkanın köşesinde saklanan küçük kulübe şeklinde tahtadan odaydı ama ilk olarak saatleri daha yakınan incelemek istemişti dükkan sahibi adamı pek umursamaz gözlerle takip ediyordu adamsa şu ilginç yerden kurtulmak için aceleyle saatlere göz geziyordu fakat yağmur bi anda şiddetini arttırdı zaten zar zor aydınlanan dükkan yağmur yüzünden karanlığa bürünmüştü Dükkan sahibi adama bir şeyler içip içmeyeceğini sordu adam kabul etmek zorunda hisseti ve kadın kasanın altından kavonozadaki kahveyi pişirmeye başladı oanda adamın gözüne bir saat çarptı içlerinden en garip olanıydı birbirine sarılan iki kız çocuğu etrafında bir kaç çiçekle demir saate işlenmişti bu garip bir köstek saatiydi içini açtığında bir anda garip bir ışık yükseldi ve köstekli saatin ikinci kısmında adamın suratı belirdi bi kaç saniye sonra gözden kayboldu konuk adamın süliyeti aceleyle kahveleri getiren dükkan sahibi adamın elinden hızla saati kaptı pek anlam veremeden bu olaya kahvelerini yudumlamaya ve saçma bir şarkı mırıldanmaya başladı kadın elindeki sigaradan adama uzattı ve bi anda kahvesini bitirir bitirmez dükkanın köşesindeki tahta odaya yürüdü adam artık bu garipliklerden usanmıs ve gidecek bir yeri olmadığından kadının yanına gidip neler olduğunu sorgulamak istemiş ve odaya girmek için son adımını atmış kapı o kadar karanlıkmış ki neredeyse kuş yuvası kadar olan alanda hiç bir şey gözükmüyormuş ve adam sağlam adımıyla upuzun bir kuyu yada muazzam bir boşlukta aşağı yuvarlanmaya başlamış bu boşluğun sonlu olup düştüğünde canının ne kadar acılacağını ve bu dükkanda bir terslik olduğunu iyice anladığını düşünmüş elbbeteki olacaklardan habersiz adam.ve bi anda ciğerine yaprak ve tuzlu yosun kokusu dolmuş bu koku bi anda adamın bilincini ellerine almış ve adam uyandığında kendini bir kavanozun içinde bulmuş o kadar küçükmüş ki bu kavanoz adam buraya nasıl girdiğini anlayamamış bu yapışkan kaplı sıvının içinde bir kavanozda [ ] Bedenini yitirmiş hissiyle başbaşaydı ve dükkan sahibinin o saçma şarkısını duymaya başladı korkudan kendini sarmaya çalıştı ama ne eli ne ayağı vardı sadece aklıyla yaşadığını ve o yapışkan sıvının kendisini içine alarak ona dönüşmüş gibiydi etrafında rengarenk soytarı kıyafetleri vardı tıpkı dükkan sahibesinin kıyafetleri gibi çığlık attıkça kavanoz derinleşiyordu ama boğazını bille hissetmiyordu koca bir boşlukta yalnız başındaydı ve kadının gölgesi belirdi kavonoza dogru elinde o garip köstekle yavaşça yakınlaşıyordu kavanozu açtı ve adam kendini yüksekte hissediyordu havaya karışacak kadar hafifti ve bi anda kavonoza saldı saati yavaşça dönen kollar akrebi yelkovanı adamın varlığını içine çekti bir zamana dönüşmüş gibiydi adam ve bi anda kollunun geri geldiğini hisseti bu duruma sevinecekken o ürkütücü kadının şarkısının devamını duydu sözleri anlaşılmıyordu ama içinden seçilen kelimeler vardı kız ceviz ağacı ve mavi rengi son kelimeyi duyduğunda çoktan bir demire halatla bağlanmıştı çığlık atıyordu ama sesi kadının şarkısıyla birleşiyodu ensesine kadar gelen bu ses arkasındaki nefesle atıyordu ve bir kız çocuğu karşısına belirdi bu saatin üzerindeki iki kızın bir tanesiydi o kadının sesinde bir kaç kelime söylüyordu ve hepsi birbirinden alakasızdı ve kız bir anda üzerini çıkarmaya başladı yeni kıyafetleri giydi turuncu bir maskot elbisesi sonra tekrar değiştirdi ve sonra tekrar en son mavi uzun yakası suratını kapatan devasa bir elbiseydi son duyduğu sözlerdeki imgelerden oluşan birhayalde olduğunu hisseti ve küçük kız adama yaklaştı kardeşimi sen öldürdün diyerek hıçkıra hıçkıra ağladı ve bir anda adamın dudağına yapıştı küçük kız adamı öptükçe vücudunun kabuk bağlandığını hisseti adam bu küçük öpücük onu rahatlatmıştı söylediklerine anlam veremiyordu ama kabuklaşmis bedeni demir parçasıyla yükselek demir bir orkideye dönüştü ve kız toprağı kazanmaya başladı ölü kardeşini çıkarttı ve orkidenin üzerine tırmandı kucağındaki kardeşiyle onu ağzıyla parçalara böldü orkidenin polenlerinin içine attı orkide uzuyordu uzadı ve en sonunda kadının sesi şarkıya devam etti katil olmak için bir bilincin yok diyordu saçma bur zaman diliminin içinde aklını yitiren bir orkide çiçeği olmuştu küçük kızın kanları köklerde toplandı adamın ruhu küçük bir kıza aktı ve kardeşi olan küçük kız kardeşine sarıldı çıplak bedenine dükkan sahibinin kıyafetini giydirdi ve onu bir askıya astı küçük kızın içindeki ruh kardeşine uymak zorundaydı ve küçük kızın dolabında binlerce kardeşi vardı ve adam bilinci olan tek kardeşti o kötü kızı boğazlamaya çalışıyordu ama küçük kızın masum gözleri bunu yapmasına engel oluyordu ve bütün kardeşler karanlığa yükseldi adamın ruhunu yakaladılar ve yağmurlu sokağa geri fırlattılar adam küçük bir kız halinde sokakta tek başına kalmıştı ailesi bu duruma inanmayacaktı bile bedenimi kendi iradesiyle oynatamadığını öğrendi ve evine doğru yürüyordu bilmeden ve evinin oradaki taş yola bi anda düşü verdi ve düştüğü yerde bir orkideye dönüştü yaparaklari r Rüzgarla kıpırdadıķça başka kardeşin bedenine geçiyor ve farklı zamanlara mekanlara uçuyordu delirdiğini düşündü ama her şey için cok geçti iradesiz bir maviydi şarkılar asla susmadı ve tekrar tekrar günler eşiğine sıkıştı