Son hatırladığım şey Muratın başımda uyuma diye bağırmasıydı. Anılarım gözlerimin önünden geçmeye başladı,göz Kapaklarım ağırlaştı ölüyor muydun, bu kadar erken mi bitecekti herşey?
Murat yerde kanlı bedenimle uzanırken beni kollarının arasına almış ambunsa bindiriyordu herşeyi duyuyordum. Ama ne karşılık verebiliyordum ne de hareket edebiliyordum.
MURAT: SEN NAPTIN GERİZEKALI YETER ARTIK BIRAK PEŞİMİ,BIRAK SEVDİĞİM İNSANLARI SENDEN BIKTIM UZAKLAŞTIRMA KARARI ALDIM YİNE PEŞİNDESİN. EĞER ALYAYA BİR ŞEY OLURSA SENİ KENDİ ELLERİMLE ÖLDÜRÜRÜM.
SELİN: Ama aşkım bak aramızdaki bir engeli daha çektim . Herşey bizim için,seninle benim için.
MURAT: Hala biz diyorsun biz diye bir şey yok diyorum ben Alyayı seviyorum.
SELİN: YETER ARTIK MURAT YILLARDIR BU KIZIN PEŞİNDESİN BENİ BİR KERE GÖRMEDİN SENİN İCİN HERŞEYİ YAPTIM BEN.
Hala sedyedeydim polis srenleri kulağıma geldi. Zaman neden bu kadar yavaştı?,sanki akmıyordu ya da beyaz ışığı görmeye yaklaşıyorun kızım.
MURAT: Bu sefer seni o çok güvendiğin baban bile kurtaramicak Selin buna izin vermicem.
Muratın elinin sıcaklığını elimde hissetmiştim eli çok sıcaktı,benim bedenim de soğuyor olabilirdi emin değilim ama seviyorum dediğinde kalbime hiçbir şey hissetmedim neden Selin yıllardır bu kızın peşindesin demişti?
MURAT: Bu sefer beni bırakmicaksın deli bela
buna izin vermem.
