" Ay Allah'ım bu nasıl bir sıcak böyle. Çölde miyiz ? "
Bağırarak söylediğim bu cümle içimdeki tüm bıkkınlığın bir tercümesi oldu.
Boş boş tavana bakıyorum. Tavanla bakışıyoruz. Aslında bir çekici gelmiyor değil.
" Şşt yakışıklı ! Adın ne senin ? "
Cevap vermiyor namussuzun evladı !
" Sana diyorum yakışıklı baksana ! "
Bir anda kapı açıldı. Annem kapıyı aralıyıp " Kiminle konuşuyorsun sen kız ? Kim o yakışıklı hani bakayım. " dedi.
" Kimseyle. " diyebildim sadece.
" Yakışıklı diye bağırıp duruyon iki saattir. " anlayamayan gözlerle bana baktı. İçeri girdi . Sonra o soruyu sordu :
" Kendi kendine mi konuşuyorsun sen ? "
Diyecek bir kelimem olmadığı için uyuma taklidi yapmaya başladım. Gözünün önünde girdiğim hâllere inanamayarak geldi ve yatağımın ucuna oturdu.
" Sana evde kalmak yaramıyor. Sınavların bittiğinden beri ekmek almaya bile çıkmadın dışarı. "
Gözlerim hâlâ kapalı.
" Ne diyeceğim sana. Babanın askerlik arkadaşının oğlu annesiyle birlikte gelecek bize kalmaya. Kalk hadi bari bir işe yara evi temizlememe yardım et. "
Sanki yeni uyanmış gibi davranarak " Hmm anne !? Sen burada mıydın ya. Ben de öyle derin bir uykuya dalmışım ki inanır mısın ! Ne diyordun başımda duyamadım. Uyuyordum. "
Annem öyle ezikleyici bir bakış atıp göz devirdi ki...
" Ömer var ya hani babanın askerlik arkadaşı. Kaç gündür konuşuyorlar. Hani baban geçen yaz Gaziantep'e gitti kaldı onlarda bir kaç gün. Bu yaz onlar ailecek buraya gelmeye karar vermişler. Normalde yazlık bir yerde ev kiralayacaklarmış ama Ömer amcanın işi çıkmış. Oğluyla eşini önden bize yollayacak. Onlar Ömer amcanın gelmesine yakın tutacakları eve geçecekler. O zamana kadar bizde misafirler. "
Annem sanırım üç gram ağırlığında bir beynim olduğunu unutmuş. Çok uzun cümle kurdu.
" Anne 2+1 eve biz o kadar kişi nasıl sığacağız Allah için ? "
" Kardeşlerin zaten anneannenlerle birlikte Urla'ya gidecekler Mehmet amcanın yazlığına. Baban da Ömer amcanın yanına Antep'e gidecekmiş. Ayarladılar onlar her şeyi. Senin o üç gramlık beynini yormana gerek yok. Kıçını kaldır yeter. Evde fazlalık yapma." diyerek kalktı ve odamdan çıktı.
Hey ! Kapıyı kapatmadın !
" Kapıyı kapatır mısın lütfen ! "
Kapattı.
Of. Yeter artık. Lanet olası derslerden kurtulmam yetmiyormuş gibi şimdi başıma bu iş çıktı.
Telefonumu elime alıp Çghb 2 izlmeye başladım.
Bir kaç skeç izledikten sonra açlık alarmım çalmaya başladı. Saate baktığımda öğlen üç olduğunu gördüm. Açlık alarmım durmuyor yanş karnıma gurultu eşliğinde acı saplanıyordu. Kendime bir sandviç hazırladım. Bir bütün ekmeğe yakın yedim.
Odama geri dönerken koridorda annemle karşılaştık. Benimle birlikte odama geldi.
" Ne pasaklısınız ! " diyerek odadaki eşyaları toplamaya başladı.
" Anne sadece benim dağınıklığım yok hem diğer kızın benim kıyafetlerimi deneyip deneyip atıyor etrafa. "
" Bana ne senin de odan değil mi topla o zaman "
dedi ve eline bir kaç kirli kıyafet alıp çıktı.
Hemen yatağıma zıplayarak yatarak aynı yerde oturduğumuz Tuğçem'i aradım.
Onunla dışarıda buluşmak için anlaştık ve hemen duşa girip hazırlanmaya başladım. Temmuzun ortalarındayız ve İzmir'de hava öyle bir sıcak ki.
Giyinebildiğim kadar açık giyinip dışarı çıktım. Askılı üstüm ve kısacık şortumla hâlâ terlemeyi becerbiliyorum. Tuğçem'i oturduğum apartmanın aşağısından alıp gezmeye gittik.
Bir kaç oğlan kestik ama talih yine yüzümüze gülmedi.
Özellikle Tuğçem kime elini atsa evli, sevgilisi var çıkıyor en kötü birini beğeniyor bir haftaya kalmadan kendine birini bulup evleniyor.
Gece yarısı oluncs son otobüse yetiştik. Tuğçem'le apartmanın girişinde ayrıldıktan sonra ben hemen eve girmedim apartmanın önünde son bir sigara içmeye karar verdim.
Sigaramı içerken telefonumdan bir bildirim sesi geldi. Ekrana baktığımda çok tuhaf olan o mesajı okudum.
Zaten üç gram beynim var arkadaşlar yapmayın şöyle şeyler.
Bilinmeyen numaradan gelen mesajda şunlar yazıyordu : Sonunda baş başa kalabildik.