"Afedersiniz, kasaya bakar mısınız?"
"HEMEN GELİYORUM EFENDİİM"
Ellerimi yıkayıp kasaya geçtim.
" Beklettiğim için çok özür dilerim efendim, bunlar mı?"
"Sorun yok, evet"
"Tanrım! Bu benim en sevdiğim pasta, zevkinize bayıldım!"
"Ehe- teşekkür ederim"
"Ne demek efendim, 10.000 yen tuttu"
"Buyrun"
"Teşekkürler efendim, güzel günler dilerim!"
"Sizedee"
Müşteriyi uğurladıktan sonra konuştum.
"Emma-chan kasaya bakarmısın!"
"Geliyorum Kai-san!"
Emma kasaya geçtiğinde bende arka tarafa gittim. Tanrıya şükür tam ellerimin yıkarken çağırdı.
"Aaa Tanrım burası ne kadar da kirlenmiş! Bunların hepsini benmi temizlicem"
Kan ve bağırsaklar her tarafa saçılmışı. Ben bunları düşünürken kapım çalındı.
"K-Kai-san buraya gelebilirmisiniz"
"Nedeen?"
"Önemli bir mevzu"
"Pekala hemen geliyorum!"
Kapıyı açtığımda beklemediğim bir şey gördüm. Bana doğrultulmuş onlarca silah. Kafamı yana eğdim ve elimi çeneme koydum.
"Bu da ne?"
"Kai Akira, kasten yaralama ve öldürme suçlarından tutuklusunuz"
"Huh- peekaalaa! Teslim oluyoruum"
Arkada duran pro kahramanlara genişçe gülümsedim. Kelepçeyi takarlarken Emma'ya döndüm. Bana korku dolu gözler ile bakıyordu.
"Emma-chan pastanem sana emanet lütfen iyi bak!"
"K-Kai-san neler oluyo"
"Hoşçakaal! Seni çook seviyorum!"
(Zaman atlaması karakolda)
Ellerim masaya kelepçelenmiş şekilde oturuyordum ki, içeri Hawks girdi ve sandalyeye oturdu.
"15 yaşındaki bir kızın bunları yapması olağan dışı"
"Bunu bir iltifat olarak kabul ediyorum, üstüm biraz kirleniyo ama bu da işin eğlencesi"
"... Bunu eğlence olarak mı görüyosun?"
"Tabikide! Pasta yapmayı kim sevmez ki"
"Onun hakkında konuşmadığımı sende biliyosun"
Elimi çeneme koydum.
"Üzgünüm ama ne demek istediğini anlamadım, açıklamaya ne dersin?"
"Kelepçelerden nasıl kurtuldun!?"
"Bu da benim sırrım"
"Pekala bunları görmezden gelicem"
"Çok naziksin bay Hawks!"
"Herneyse, sorulara gecelim"
"Elbette! Ama ondan önce hiç pastalarımdan yedin mi?"
"Huh- evet, neden?"
"Aah sadece kiminle konuştuğumu bilmek istedim o kadar"
"Şimdide pastayla kimlik kontrolü mü yapıyorsun?"
"Üzgünüm ama yamyamlarla konuşmayı pek tercih etmiyorum"
"Yamyam mı, ne alaka?"
Ellerimi çeneme koydum
"Pastaları nasıl yaptığımı sanıyosun"
Hawks ilk önce anlamadı, sonra gözlerini büyüttü. Bir anda sandalyeden kalktı ve dışarı çıktı.
"Aah işte bu yüzden tariflerimi kimseyle paylaşmıyorum! Çok ön yargılısınız"
Biraz sonra içeri Eraserhead girdi ve sandalyeye oturdu.
"Beni sorgulayacak kişi sen misin?"
"Saçma sapan sorular sorma, sadece benim sorularıma cevap ver"
Biraz etrafıma baktım ve konuştum.
"Lütfen buraya daha nazik bir pro kahraman gönderirmisiniz!?"
Eraserhead elini sertçe masaya vurdu. Bu ona bakmama yeterliydi.
"Bana bak bayan yamyam şu anda ben burdayım sana seçme hakkı vermedim!"
(Kalktı)
"Ooo ben korktum"
Eraserhead şakaklarını ovuşturdu. Ardından konuşmaya başladı.
"Neden yaptın"
"Pastaları mı?"
Bana tehditkar şekilde baktı
"Sizin yapmadığınız işi ben yaptım"
"Bizim yapmadığımız iş?"
"Çocukları korumak"
"Çocukları korumadığımızı nerden çıkarıyorsun?"
"Görmem yeterli"
"Ne gördün?"
(Ananı)
Geriye yaslandım ve kollarımı bağladım.
"Bak bay 'kahraman' sana açık konuşucam. Ben kimseyi kafama göre öldürmem, yada ailesi olan birini asla öldürmem. Benim geberttiğim herkes ya tecavüzcü ya faişe"
"Ailesi olmadığını nereden biliyosun?"
"Araştırıyorum"
"Nasıl?"
"Parmak izi diye bişey var"
"Yani adaleti kendi başına sağlamaya çalışıyosun?"
"Sizin sağlayamadığınız adaleti ben sağlıyorum"
"Anladım"
Eraserhead biraz düşündükten sonra dışarı çıktı. Ardından geri girdi ve sandalyeye oturdu.
"Kahraman olmak istermisin?"