~Keşf etmeyi severim,ama en çok gözlerini
Sesi xışır-xışır gelen radionun başında oturmuş,korkuyla annemle bakışıyordum. Annem tedirginlikle elindeki kumaşı hızlıca dikmeye,benimle göz kontağına gelmekten kaçınıyordu.
'Şehrin dört bir yanı daha insan olub olmadığı tespit edilemeyen canlılarla dolu. Tarih 20 ekim 2029 yani bu sabah 20den çok insan cesedi tespit edilmiştir. Uzmanlar cesetlerde bıçak,silah yada başka alet izi tespit etmemişlerdir. İşin ürkütücü tarafı 20 insan cesedinin hemen-hemen her birinde boyun,yada göğüs kafesi yakınında izlere rast geliniyor. Sizden ricamız kapı-pencerenizi kilitleyin ve gece dışarı çıkmayın. Iyi günler dileriz'
'Anne..'dedim hemen. Şefkatle bana bakdı. 'Anne..bana anlatdığın masallar hani gerçek değildi?'dedim. Annem bana hep küçükken hikayeler anlatırdı ama hep konu vampirlerdi. Bende çok severdim ve adeta nefesimi tutub dinlerdim. Şimdi büyüdüm,kocaman kız oldum. Liseyi bitiriyordum bile. 1 hafta olmuştu herkesin korkuyla evlerine kapanması. Okulumuza gidemiyor,yemek zor buluyorduk. Temiz hava için bile penceremizi açamıyorduk. Gökyüzünü özlemiştim. En çokda bulutları. Ya yıldızlar? Hayla öyle güzel parlıyorlarmıydı? Peki ya ay hayla gökyüzündemiydi?.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Bölüm sonu! Nasıl beğendinizmi? Teşekkür ederimm.
