2107
"Chat, hadi oğlum." Chat Gabriel'ı takip ederek yeni tamamlanmış makinenin önünde durdu.
"Chat Noir, seni Développeur Super Power-XV ile tanıştırayım. Bu hurda senin içinde yatan güçleri yavaş yavaş yükseltecek ve en güçlü olmaya doğru gideceksin. Şimdi, otur." dedi Gab emreder bir ses tonuyla. Sonra ise devam etti. "Doktor Susan, Doktor Emm ve Doktor Alix; gelin lütfen!" Doktorlar bu emir üzerine koşarak gelmeye başladılar.
Makineye henüz oturmamıştı Chat. Onu kucaklayıp oturmasını sağladılar. Sonra tek bir düğme ile ellerini, başını, bacaklarını ve vücudunu tamamen sabitleyen kol gibi şeyler makineden çıkıp Chat'i sarmaladı. Çok büyük bir acı hissetti Chat... Bir sure boyunca duyuları kapandı; göremedi, duyamadı, hissedemedi...
Etraf aydınlandığında Chat acı yüzünden allak bullak olan beynini düşündü. Yüzünü buruşturdu ve zarar görmemiş olmasını diledi; düşünme yetisine, beynine ihtiyacı vardı.
Bugaboo 'sunun anlattıkları aklında belirdi... Onun güçlerini almışlardı, Chat'e ise güç vermişlerdi. Bu insanların ne yapmaya çalıştığını kesinlikle öğrenecekti. Neden Chat'i ve Bug'ı yaratmışlardı?
Chat sesleri yavaş yavaş duymaya başladığında Gabriel'ın ona seslendiğini duydu. Yanında doktor Emm vardı. Gülümsüyordu.
"Nasıl hissediyordunuz Bay Chat Noir Agreste?" dedi Emm hafif alaycı ancak sevecen bir sesle. Güven verici olsa da Chat ona güvenmiyordu. O da Susan gibiydi. Chat yine de Bug'ın dediği gibi taklit yapmalıydı. Her şey normal giderse iki gün sonra tekrar buluşacaklardı. "İyi." dedi Chat ruhsuz bir biçimde. Gerçekten damarlarında akan kötü gücü, karanlığı hissedebiliyordu. Bu güne kadar bir sene içinde ona öldürttükleri onca sivil ve korumayı aklına getirdikçe bu gücü içinden atmak istiyordu. Kurtulmalıydı. Bu bir lanetti. Her ne kadar üzülse de bunu belli etmemekte ustalaşmıştı. Susan ne kadar onu kandırıyorsa o da bir o kadar Susan'ı kandırıyordu, Emm'i kandırıyordu; Herkesi kandırıyordu.
Bug dışında...