"Chat, dikkat et!" Başıma yediğim darbeyi fark etmemiştim bile. Yanımda onlar varken bana bir şey olmayacağını bildiğimden, huzurlu bir şekilde gözlerimi kapattım.
Gözlerini kapayan kişi kim mi? O kişi benim. Ben mi kimim? Ah, henüz bunu kimse bilmiyor. Ben bile.
İşte, tam olarak bu yüzden size kendi öykümü anlatacağım.
Birkaç yıl öncesine dönmeye ne dersiniz? Tüm bu kargaşa, bu savaş ve yanımdakilerden yoksun geçirdiğim karanlık odalardaki, beyaz laboratuvarlardaki ve havasına ilaç + sakinleştirici karıştırılan tüplerin içinde çaresiz bir şekilde bağlı olduğum haldeki zamana.
Ah, gerçekten geçmişimi bilmek istemiyorsanız bu kitabı burada bırakın. Kötü ve karanlık bir geçmişim vardır. Sevmeyeceksiniz.
Ah tüylerim. Onlar gerçekler. Renkleri... Siyah. Siyahı ve karanlığı sever misiniz? Yok, hayır yine de beni sevmeyeceksiniz çunku emin olun ben siyahtan bile daha karanlığım...
