"Richard"demek sendin,diğer çocuklar Richard'ı dövmeyi bitirdikten sonra aşağı indiler.Richard birkaç dakika yerde ölü gibi yatıktan sonra ayağa kalktı,Richard'ın yüzünde ilk defa gördüğüm bir ifade vardı "korku" "_neden?yüzünde böyle bir ifade var?"ne kadar aşağlanıp,dövülsede duygularını saklayan birinin yüzünde neden "korku"var.Richard en değer verdiğim öğrencilerimden biriydi onu herkesten daha fazla tanıdığımı düşünüyordum,onun zorbalık gördüğünü bile bilmiyordum.O an rüyanın içinde olmasaydım,o zorbalara cezalarını verirdim.Richard çatıdan aşağı inmeye başladı,ama yüzündeki "korku"gittmiş yerine her zaman takındığı ifade geri gelmişti. Birşeylerin değiştiğini sadece ben biliyordum ,eğer kaçırılmasaydım bunu far eder miydim?"_Hayır".Richard'ın yüzündeki idam alanına götürülen bir suçlunun sadece sahip olabileceği ifadeyi hiçbir zaman fark edemezdim,"korku ve nefret"o an kanımın donduğunu hissettim eğer rüyada olmasaydım bayılmış olurdum."Kendine gel!"beynimin içinde tekrarlanıp duruyordu bu sözler,zillin sesiyle ancak düşüncelerimden sıyrılabildim çatıdan aşağı inmeden önce gözlerim gökyüzüne takılı kalmıştı tek bir bulutun bile olmadığı sonsuz bir okyanus gibi gözüküyordu.Çatıdan inmeye başladım ve rüyamdaki kendimin yanına gittim.
Okulun bitmesiyle kaçırıldığım yere doğru yürümeye başladım.Bir rüyanın içindeyken kendimi nasıl kurtarabilirdim ki olacak olan herşeyi bilipte sadece izleyebilmek ne kadar acı,bir kukla gösterisindeki ,kukla gibi hissetmek "evet"bir kukla gibi ne azı ne fazlası sadece tek perdelik bir oyundaki bir kukla.Tek yapabileceğim şey ve tek yapmam gereken şey oyun bitmeden önce beni içinde tutan sahneden çıkmak.Bu rüya'dan uyanmanın vakti geldi.
Herşey o gece olduğu gibi sırasıyla gerçekleşmeye başladı.Onu şok tabancasıyla vurmam ,kaçmam ve en sonunda kaçırılmama kadar herşey teker teker o gece olduğu gibi oldu.Karanlık bir gecede tek bir ses olmadan bilincimi kaybetmeye başladım ama o geceden farklı olarak bu sefer nefes alabiliyordum en sonunda bilincim kapanmaya başkadı ve rüya sona erdi.
Gözlerim yavaş yavaş açılmaya başladı ,oda karanlık olduğu için rüya'dan uyanıp uyanmadığımı anlamak için yaralarımın olduğu ,ayağıma dokunmaya başladım keskin bir ağrıyla lanet rüyanın bitiğini anladım,en sonunda gerçek dünyadaydım . Dikatlice baktığımda ben uyurken Richard'ın yaralarımı tedavi ettiğini fark ettim,eğer bunu yapmışsa beni öldürmek gibi bir planı olmadığını anlamam gerek sonuçta kim öldüreceği birini iyileştirmek için uğraşır ki?
Kapının sesiyle gözlerim yaralarımdan kapıya kaydı,kapıdan içeriye giren kişi tahmin ettiğim gibi Richardı.
