Karanlıkta duran adamın bir an yüzünü görmemle beyinimde şiddetli bir ağrının ortaya çıkmaması eş zamanlı oldu gözlerim kapanırken son düşündüğüm şey bu adamı tanıyorum.
Gözlerimi açtığımda odamdaydım bu bütün yaşananlar sadece bir kabus muydu?
Yataktan kalktım hiç bir acı hissetmiyordum .
Gözlerim bileklerime kaydı hiç bir yara izi yoktu.
"Rüya ...rüya demek bir rüyadayım" .
Aklımı kaçıracak gibi hissediyordum ,birden alarmın sesini duydum. Yatakta huzur içinde yatan kendimi gördüm .
"Ben nasıl ! Burada ne oluyor?En sonunda aklımı mı kaçırdım?"
Her zaman yaptığım gibi küfrederek alarmı kapatıyordum .Küfretmeyi sevmeme rağmen yetimhane günlerinden kalma bu alışakanlığı bir türlü bırakamıyordum.Yetimhanede beraber kaldığım odada bulunan bir kızdan bütün küfürleri öğrendimi söylesem yalan söylüyor olmazdım .
Kızın ismi yanlış hatırlamıyorsam Angeldi .
Genelevde çalışan bir fahişenin kızıydı .8 yaşında olmasına rağmen genelevde kaldığı 7 yıl boyunca küfürden başka hiçbir şey öğrenmemişti.Annesi o doğduktan 4 yıll sonra büyük ihtimalle cinsel yolla bulaşan bir hastalık yüzünden vefat etmişti.
3 yıll boyunca temizlik yapması için genelevde tutulmuştu. Sonuç olarak yetimhaneye bırakılmıştı.
Küfretmediği zamanlar bir melek gibi gözüküyordu.
Her zaman kıskandığım sarı saçları, küçük burnu,sarı gözleri ve kar beyazı teniyle kim görse öyle düşünürdü o bu hayataki tek arkadaşımdı.
Alarmı kapatıktan sonra yataktan kalkan kendimi dikkatli bir şekilde izlemeye başladım.
Telefon kapanmadan önce gözüm ekrandaki tarihe takılı kaldı .
31.05.2024 kaçırıldığım gün.
