Matthew Garcia
Yarım saat önce yarışma bitmişti. Ve evet , biz kazanmamıştık. 2 numaralı çift in daha iyi olduğu söylenerek yarışmayı onlar kazanmıştı.
Bu benim umurumda değildi ama Rose içten içe üzülmüştü ama belli etmemeye çalışıyordu. Ve şuan da bize verilen yemekleri yiyorduk. Benim tabağım bitmişti. Ama Rose dokunmamıştı.
" Neden yemiyorsun?" Diye sordum
" Canım istemiyor." Ona biraz yaklaştım. Hafif kısık bir sesle
" Sakın yarışmayı kaybettin diye üzülme. Sen gördüğüm en iyi dansçısın. Onların torpil ile aldığına eminim." İtiraz ediyormuşcasına konuştu.
" Ama bu haksızlık! Neden kimse buna ses çıkarmıyor?"
" Dünya da böyle kızıl kelebek. Adaletsizliğe ses çıkaran olmaz. İşine gelmedikleri sürece. Bu da bir örneği."
Verdiğim cevaptan sonra susmuştu. Haklı olduğumu söylüyordu. Haklı olmamayı seçerdim. Ama böyle bir gücüm yoktu. Bunu değiştiremezdim.
Şarabımı yudumlarken yanımıza sarışın yeşil gözlü bir adam geldi. Bu neydi şimdi?!
Hemen Rose un yanına gidip elini omzuna koydu. Bu adam ölmek mi istiyordu? Otuz iki diş sırıttı.
" Yarışmayı kazanamamana üzüldüm Rosecum. Sıkma canını . Ben hallederim. "
" Bir şeyi halletmene gerek yok Mark. Sorun değil. Her yarışmayı kazanamam. Ama partnerimle iyi iş çıkardık. Değil mi Matthew?" Mark denen velede olan tavrı hoşuma gitmişti. Yarım bir gülüş kuşandım.
" Evet. Kesinlikle. Sen de görmüşsündür zaten Mark. Öyle değil mi?"
Yüzü asılmıştı. Yüzünü yamultmadığıma şükretmeliydi.
" Evet. Lakin gerçeği söylemek gerekirse bizim Rose ile olan dansımız daha etkileyici idi. O gün hatta kazanmıştık. Hatırlıyor musun Rose?"
Bu adam kesin dayak istiyordu. Sakinliğimi korumak çok zordu. Bu veledin yüzünü dağıtmayı çok istiyordum. Ve öyle de yaptım.
Ani bir hareketle kalktım ve yüzüne bir yumruk attım. Anında yere devrilmişti. Artist velet.
Rose yere düşen Mark a şaşkınlıkla bakıyor , görevliler Mark ı kaldırmaya çalışıyor ve ben de Rose un hareketlerini inceliyorum.
Rose un bakışları bana dönünce kaşları olabildiğince çatılmıştı. Bana doğru ilerledi. Kolumdan yakaladı ve dışarı doğru sürüklemeye başladı. Hareketlerine uyup ilerlemeye başladım.
Benim de soracaklarım vardı. Dışarı çıkar çıkmaz " Sen ne yaptığını sanıyorsun kaltak!" demiş ve tokadı yapıştırmıştı. Şimdi emindim. Bu kadının eli ağırdı.
" Sen o veletle dans mı ettin? Nasıl bu kadar samimisiniz? Aranızda bir şey mi var?!"
" Sanane be adam! Sana mı sorucam kimle olacağımı?! "
" Canını şu dakika alırım kızıl kelebek! Söyle onu seviyor musun?! Aranızda bir şey mi var?!"
" Belki var. Belki onu seviyorum?! Sanane!"
Tehlikeli bir sakinlikle ona yaklaştım. Evet tehlikeliydi. Evet derse gerçekten tehlikeliydi.
" Var yani? Doğru dediklerin? Öyle mi?"
Yüzündeki ifade korkuya dönmüştü.
" Yok. Sadece arkadaşım. "
Geri çekilmeden önce ;
" Güzel. Git ve arkadaşınla ilgilen kızıl kelebek. Sadece arkadaşın olan."
Hiçbirşey demeden ortamdan tüymüştü. Sinirlenince aç bir panter, korkunca kızıl bir kelebek olabiliyordu. Sinirliydi. Ama tatlı da olabiliyordu.
...................
Rose Mark denen velete bakmaya gittikten sonra bende bir sigara içmiştim. Bitmeye yakın gelmiş ve eve gitmek istediğini söylemişti.
Arabayla eve dönüyorduk. Sessizliği Rose böldü.
" Bu gece neden bana öyle bir şey sordun?"
" Ne sordum?"
" Mark ile sevgili olup olmadığımızı neden sordun?"
" Merak ettim."
" Beni kıskanıyor musun?"
" Hayır."
" Peki. Bir de soruna evet deseydim ne yapacaktın?"
" Hiçbirşey. " O veledin sonu olacağımı bilmesine gerek yoktu.
" Peki."
15 Dakika Sonra
Eve varmıştık lakin kızıl kelebek uyuyakalmıştı. Çok güzel uyuyordu. Uyanmasını istemiyordum.
Ve onu kucağıma alıp eve götürmeye başladım. Evet kurbanımı kucağımda yatağına götürüyordum.
Odası kırmızı ve siyah renkle kaplıydı. En sevdiği renk siyah ve kırmızıydı. Bunu yanındayken öğrenmiştim. Yatağına bıraktım.
" İyi geceler cellat." Demişti.
" Tek senle kızıl kelebek."