Bölüm 2

teslimiyet.iyileşmenin en kısa yoluydu belki de.bırak ve rahatla gibi düzmece bir oyun değil ama. samimane hakikatte bunu becerebilmek..kendini usulca tanırken. karakterini, kim olacağına karar verdiğin hengamede genişleyen ufkun aslına ulaşma sermayesi. herkes gibi olmak istemeyen, farklı ama bir o kadar tanıdık bir yabancısın artık. buralı değilsin. bazen öyley-miş gibi yaşıyorsun yaşadıkça yıpranıyorsun ama işte. senin özünde bu var. yabancılamasın, her şeyi herkesi. sen burada değilsin buralı hiç değilsin.-İnsanın en büyük yanılgısı, kontrolü güçle karıştırmasıdır. Oysa teslimiyet, boyun eğmek değil; elinden kayıp gidenleri tutmaya çalışmaktan usanmaktır. Belki de iyileşmenin en kısa yolu budur — direnmemek, ama vazgeçmek anlamında değil; var olanı olduğu gibi seyretmeyi öğrenmek anlamında.“Bırak ve rahatla” diyorlar ya, öyle değil. Bu, düzmece bir oyundan çok, gerçeğin tokadını sessizce karşılamaktır. Teslimiyet, içteki fırtınayı dindirme çabası değil; fırtınanın da senden bir parça olduğunu fark etmektir.Kendini tanımak, aslında bir parçalanma sürecidir. Her katmanda bir başka ben çıkar karşına. Kimi karanlık, kimi sabırlı, kimi inkârla yoğrulmuş. Kim olacağına karar verdiğin o gürültülü dönemeçte, ufkun genişler ama ruhun daralır. Ve o daralma — ne acıdır ki — insanı özüyle tanıştırır.Bir noktadan sonra, herkes gibi olmayı istemezsin. Kalabalığın içinde aynı ses tonuyla gülmek, aynı şeyleri istemek ağır gelir. Farklı olmaya çalışırken de, aslında “ben kimim?” sorusunun etrafında döner durursun. O yüzden hem uzak, hem tanıdık bir yabancıya dönüşürsün.Ve fark edersin: Buralı değilsin.Kendine benzeyenleri ararken, kendine bile benzemez olmuşsundur.Yaşadıkça yıpranır, yıprandıkça derinleşirsin.Yabancılaşma artık bir hastalık değil, bir kimliktir.Teslimiyet.işte orada anlam kazanır.Çünkü insan, dünyayı düzeltmekten vazgeçtiğinde değil, kendi içindeki karmaşayı kabullendiğinde olgunlaşır.Ve belki de bütün bu çaba, sadece şu basit gerçeği fark etmek içindir:Hiçbir yere ait değiliz. Ve bunu nihayet kabullenmek… bir tür huzurdur.