İnsanlar gerçeklerden kaçmanın yolunu ararlardı hep çünkü gerçekler hep çok acı gelirdi insanlara insanlar acılarına odaklanmak istemezlerdi hayatları boyunca hep bi kaçış noktası ararlardı bazıları resim çizer ,kitap okur müzik dinler spor yapardı. Bazıları ise hiç bir şey yapmaz acısıyla baş başa kalır kendini perişan ederdi kendini öyle bir yıpratırlardı ki bi daha toparlanamaz ayağa kalkamazlardı. Bazıları ise o acıyı unutmuş gibi yapardı ama aslında kalplerinin bi köşesinde hep o acıyla yaşarlardı bi gün gelir en ufak ayrıntıyla karşılaştıklarında o acı kendini öyle bi belli ederdi ki eski günlere,geçmişe sürüklerdi sizi ve toparlanmanız öyle uzun sürerdi ki bi bakmışsınız zaman çabucak akıp gitmişti . Bizimde elbette geçmişten o acılardan kaçmanın bi yolunu bulduğumuzu sanıyorduk. Üç kalbi kırılmış yarım bırakılmış hepimizin kendi acıları kendine has karanlık geçmişi olan insanlardık .
Bizimde bi hikayemiz vardı bizde o acı gerçeklerden kurtulmak istiyorduk ve tek yaptığımız kaçmaktı acılarımızdan kaçmak ...
---------
Tanrı aşkına bu kız halen uyuyor mu diye kızmaya başlamıştım bi insan bu kadar çok uyuyabilir mi ya şaka filan mı bu kız sakin ol alçin diye sakinleştirmeye çalışmıştı deniz beni ben lavini alıp gelirim diyip arabadan çıkmıştı ben ise lavini ellinci kez aramaktan vazgeçmiştim tam telefonu koymak üzereyken gelen bildirim sesiyle telefonu yeniden elime aldım mesaj atan kişi virandı yola çıktınız mı diye soruyordu ben ise lavini beklediğimizi onuda alıp yola koyulacağımızı yazmıştım yaklaşık 15 dakika sonrasında elinde valizlerle lavin ve deniz de gelmişti lavin o kadar uykuluydu ki sanki heran yatağına geri dönebilir gibiydi arabadan indim ve lavin in bavullarını deniz ve benimkilerinin yanına bagaja yerleştirdim deniz lavini kendine getirmeye çalışıyordu yolculuk boyunca uyumasını istemiyordu .bende son kontrolleri yapıp arabaya bindim ve biran önce yola koyulduk deniz bu tatil hepimize çok iyi gelecek valla . Kafamı sallayıp onu onaylamıştık çünkü bu dönemde hepimiz o kadar hırpalanmıştık ki hepimizde yıkık ve bitik durum daydık. Lavin yarı uyanık bi şekilde kaç saat yolumuz var diye sormuştu bende ona 7 saat demiştim lavin bu 7 saat daha uyuyabileceğim anlamına mı geliyor dediğinde deniz lavinin kafasına bi tane vurmuş ve şapşal şu yollu sohbet ederek eğlenerek geçircez demişti . Lavin bu fikri hiç sevmese de uyanmak için elinden geleni yapıyordu . Bende arabayı sürmeye başlamıştım gece saat 4 dü ve o kadar güzel gözüküyordu ki yol eskiden ailemle olan tatil yolculuklarımızı anımsamıştı ne güzel günlerdi o zaman lar sert kahvemden bi yudum daha aldığımda denizin bana seslendiğini duydum dünyadan alçin e diye kulağımın dibinde sesleniyordu efendim diye o yanıtladım denizi .bana telefonu uzatmış ve bi konum gösteriyordu kırk beş dakikalık bi mesafesi vardı ve yolumuzun üzerinde gibi duruyordu. burası neresi diye sordum burası çok güzel bi manzarası olan dağlık bi arazi buraya uğrayabilir miyiz zaten yolumuzun üstünde deniz burada ne yapıcaz ki diye sormuştum deniz daha fazla öne doğru uzanmak istememiş olacak ki sürücü koltuğunun yanındaki koltuğa geçebilmek için uzun süre bi uğraş vermişti ben ise o ara kaza yapmamak için yoldan gözümü ayırmamaya çalışıyordum. Aynadan lavin e baktığımda ise oda yüzüne maske yapmaya çalışıyordu çok komik gözüküyordu keşke şuan fotoğrafını çekebilseydim kesin iki saat o fotoğrafta güler ve dalga geçerdik bu sırada deniz yanıma gelmişti buraya gidelim bişiler yiyelim ve aklımda güzel bi plan var . Planın nedir deniz böyle her kırk beş dakikada bir bi manzara için durursan bir yıla anca gideriz bana göz devirmiş ve önüne dönmüştü ben ise konumu denizin dediği yere göre çoktan ayarlamıştım otuz dakika geçmişti ve halen kimse tek kelime bile etmemişti ve bende bu sessizliği bozmak istemiştim çünkü çok sinir bozucuydular ikinizden biri ya da ikiniz niye ehliyet almadınız da tüm yolu ben sürüyorum lavin hemen lafa atladı ben hiç yeltenmedim ama aramızdan biri yeltendi ve 4. denemesinde bile geçemedi lavinle kahkahalara boğulmuştuk deniz ise üst üste trip atıyor ve göz deviriyor du sonunda onunla göz göze gelince yanıtladım denizi .bana telefonu uzatmış ve bi konum gösteriyordu kırk beş dakikalık bi mesafesi vardı ve yolumuzun üzerinde gibi duruyordu. burası neresi diye sordum burası çok güzel bi manzarası olan dağlık bi arazi buraya uğrayabilir miyiz zaten yolumuzun üstünde deniz burada ne yapıcaz ki diye sormuştum deniz daha fazla öne doğru uzanmak istememiş olacak ki sürücü koltuğunun yanındaki koltuğa geçebilmek için uzun süre bi uğraş vermişti ben ise o ara kaza yapmamak için yoldan gözümü ayırmamaya çalışıyordum. Aynadan lavin e baktığımda ise oda yüzüne maske yapmaya çalışıyordu çok komik gözüküyordu keşke şuan fotoğrafını çekebilseydim kesin iki saat o fotoğrafta güler ve dalga geçerdik bu sırada deniz yanıma gelmişti buraya gidelim bişiler yiyelim ve aklımda güzel bi plan var . Planın nedir deniz böyle her kırk beş dakikada bir bi manzara için durursan bir yıla anca gideriz bana göz devirmiş ve önüne dönmüştü ben ise konumu denizin dediği yere göre çoktan ayarlamıştım otuz dakika geçmişti ve halen kimse tek kelime bile etmemişti ve bende bu sessizliği bozmak istemiştim çünkü çok sinir bozucuydular ikinizden biri ya da ikiniz niye ehliyet almadınız da tüm yolu ben sürüyorum lavin hemen lafa atladı ben hiç yeltenmedim ama aramızdan biri yeltendi ve 4. denemesinde bile geçemedi lavinle kahkahalara boğulmuştuk deniz ise üst üste trip atıyor ve göz deviriyor du sonunda onunla göz göze gelince nü silmeyi deneyip bize döndü ve aklımdaki planı anlatimmi diye sordu bize hevesle bizde lavinle beraber kafa salladık anlat bakalım diye denizin bir an önce anlatmasını sağladı lavin şimdi şöyle yapalım burada tüm acılarımızı haykıralım hatırlamak istemediğimiz her şeyi haykıralım ve bi daha bu olanların hiç birini hatırlamamak üzere bu kötü anıları ,acıları bur da bırakıp gidelim bu kadar güzel bi manzaraya bunları yaşatmak iyi hissettirmemişti eğer onu anıları hatırlamak istemiyorsam buraya gelmemem lazım ve bu bu kadar güzel bi manzaraya ihanet etmek demekmiş gibi geliyordu aynı zamanda karanlık geçmişimi yaşadıklarımı tekrar hatırl mak hiç kulağa güzel gelmiyordu lavin çoktan onaylamış olacaktı ki ikisi de ban sesleniyordu lavin kulağımın dibine kadar girmiş dünyadan alçine dünyadan alçine diye seslenip seslenip duruyordu. Kafamı ona doğru çevirdiğimde bana korkma demişti bi daha hiç hatırlamamak uğruna bunu yapalım demişti tereddüt etsem de tamam demiştim o zaman bu fikri ortaya atan kişi deniz hanım seni şöyle önden alalım deyip denize doğru seslenince bize ödlekler sizi diye sırıtıp beş adım ilerimize uçurumun dibine kadar gitmişti bir adım daha atsa tahtalı köyü boylamasına ramak kalacaktı. Deniz öğle bi bağırıyordu ki kuşlar bile ötmeyi kesmiş ne ormandan nede şehirden hiç bi ses gelmiyordu ve bizde sadece denizi dinliyorduk . Rüzgar denizin o zift gibi simsiyah saçlarını ahenkle uçuruyordu sanki denizin artık rahatlaması için ona hava aldırmaya çalışıyordu rüzgar onun rahatlaması yaşadığı bu acı günleri geride bırakması için elinden geleni yapıyordu deniz tüm cesaretini toplamış ve bi daha bu defteri açmamak uğruna isyan ediyordu yaşadığı bu olaylara lanet olası o herifin bi daha adını bile duymak istemiyorum şeytan görsün yüzünü inşallah ne o kızla nede başka bi kızla mutlu olabilir onun hiç bi zaman mutlu olmasını istemiyorum bana yaşattıklarını yaşamadan ölmesini istemiyorum . Allah belasını versin o adamın.
