Benim dünyamda karanlık bile parlıyor,
Benim dünyamda ay güneşin yerinde.
Benim dünyamda insanlar savaşın ne olduğunu bilmiyor.
Benim dünyamda insanlar birbirlerine öyle bir bakıyor ki.
Bazı insanların bakışı solduruyor,
Bazıları hayata geri döndürüyor.
Benim dünyamda çiçekler gece açıyor, insanlar ay ışığında yaşıyor, kalplerini yıldızlara açıyorlar.
Benim dünyamda sanki güneş bu sefer savaşı kazanamamıştı.
Benim dünyamda insanlar kendi, ışığını açmayı öğreniyor.
Benim dünyamda bu sefer, ay, güneşi teselli ediyor.
Benim dünyamda karanlık öyle bir parlıyor ki, aydınlığa ihtiyacımız kalmamış…
