Bölüm 1

Telefonumun sesi ile uyanmıştım kalkmam gerektiğinin habercisiydi.Yatakta bir sağa bir sola döndükten sonra kalkıp elimi yüzümü yıkamalıydım yoksa bu gidişle tekrar kendimi yatağımın şefkatli kollarına bırakabilirdim.Yüzümü yıkayıp mutfağa yöneldim,annem kahvaltı hazırlıyordu.Yardım etmek isterdim ama uykusundan uyanan bu kıza saatler geçmeden bir şey yaptırmak zordu o yüzden her zamanki gibi hazıra konacaktım.Tatlı tatlı kahvaltımızı yaparken içimden acaba şuan neden sinirlenmedim diğe düşünüyorum,bir şey olmalıydı -oğlak burcu olmamın etkisiyle ben çok sinirliyimdir- birden annemin tatlı sesi benim yine mızmızlanmama neden oldu "kızım bu gün bakkala sen bakacaksın bizim ufak bir kaç işimiz var"dedi.Bu arada bizim oturduğumuz mahallede küçük sevimli bir bakkalımız var sevimli dediğime bakmayın içinde çikolatar,tatlılar olmasa kendisinden bir hayli nefret ederim.Nefret etmemin sebebini birazdan daha iyi anlarsınız.Ben ayağa kalkıp yine mi ben bakıyorum,oturmayı sevmiyorum bakmasam olmaz mı diğe söylenirken annem sözümü kesip "itiraz etmeni istemiyorum"dedi yani mecburen bakılacaktı.Kalkıp üstümü giymeliydim.Odama geçip kendimi yatağa attıp sinirlendikten sonra dolabımın kapağını açtım ve giyeceklerimi çıkardım.Eşofman ve tişört giyecektim,alt tarafı bakkala iniyordum özenmeme gerek yoktu saçımı toplayıp yanıma bilgisayarımı alıp çıktım.Yerime kurulduktan sonra şarkı açmaya karar verdim yoksa burası çekilmezdi tam o sırada telefonumdan bildirim geldi yazan kızlardı.Kızlarla gurubumuz vardı ve ne zaman sıkılsak yazardık yine o zamanlarımızdayız,konuşmaya daldık o sırada içeri biri girdi ve daha önce hiç görmediğim biri.Aniden bilgisayarı kapattım napacağımı bilemedim yüzüne bakıp bakmamak arasında kararsız kaldım ve kafamı telefonumdan kaldıramadım.Sesin gelmesi ile kafamı kaldırdım "raftaki çikolataların fiyatını öğrenebiliri miyim" benim verdiğim cevap ne olsaki beğenirsiniz "üzerinde yazıyor görmüyor musun"dedim. Resmen çocuğa kaba bir şekilde cevap vermiştim aldığı ekmeklerin ücretini ödeyip çıktı.Arkasından bakmalımıyım diğe düşündüm ama bakarsam yanlış anlaşılırdım hemen telefonuma sarılıp kızlara döndüm."Kızlaarr" diğe yazdım cevap gelmesini beklemeden "şuan bakkala çok yakışıklı biri geldi"diğerek devam ettim,kızlar hiç beklemeden hemen beni soru yağmuruna tutu.Sordukları soruların hiçbirine cevap veremedim çünkü çocuk hakkında bildiğim tek şey yakışıklı olmasıydı.Düşünmeye başladım acaba adı neydi,nerede oturuyordu yoksa yeni mi taşınmışlardı sorular içinde boğulurken bizimkiler gelmişti ve kardeşim kucağıma atladı evet yanlış duymadınız evde benden hariç dünyalar tatlısı bir erkek kardeşim var.Bu arada size kardeşimle ilgili küçük bir hikayemi anlatıyım.Küçükken hiç susmazmışım kardeşim olsun diğe ağlar mışım hiç unutmuyorum kendimi yerlere atıp ağlamışlığım bile var düşünebiliyor musunuz kardeş istiyorum diğe saatlerce ağlıyordum anlicağınız küçüklüğümden başlıyor benim mızmızlığım.Siz bunları okurken ben eve çıkmıştım.Saate bakıp biraz yürüyüş yapmaya karar verdim ben ve yürüyüş nereden çıktı bilmiyorum ama içimden geldi.Hazırlanıp çıkarken teyzem ile karşılaştım beni caydırıp kahve içmeye çağırdı yürüş yapmaktan daha cazip geldiği için reddedemedim.Şimdi siz teyzem ile nasıl karşılaştığımı merak ediyorsunuzdur. Teyzem ile karşılaşmam normal evlerimiz aynı mahallede.Kahvemizi içerken dışarıdan sesler geliyor bu sesler çocuk sesi olamazdı baksak mı diğe düşünürken vazgeçtik sonuçta bizi ilgilendirmiyordu.Telefonumdan ses geldi ve kızlardan gelmiştir diğe bakmadım oysaki tekrar elime aldığımda farkettim ki konuştuğum biri vardı ve yazmıştı eve geçince cevap veririm diyerek telefonumu yan tarafımdaki koltuğa fırlattım.