6yıl önce
Dışarıda arkadaşlarımla beraber oyun oynuyorduk ama o Milan denilen çocuk sürekli arkadaşlarımdan beni ayırıyor benim hakkımda arkadaşlarıma yalan söylüyordu! Yine öyle yapmıştı. Ağlayarak eve giderken yolda düştüğüm için dizimin acısına da ağlamıştım. Ama yerden kalkıp hemen eve gitmiştim. Kapıyı annem değil başka bir kadın açmıştı ama ne olduğunu umursamayıp babamın yanına gitmiştim .
"Baba o Milan yine benim arkadaş-" yanağıma vurması ile yere düştüm. Böyle bir şey beklemediğim için gözlerim dolmuş bir şekilde babama bakıyordum.
Yalan , böyle bir şey bekliyordum . Ancak ağlarsam daha fazlası olur diye korkuyordum .
"Ne lan! Sende o abin gibi mi Olcan?! Hepsi o ananız yüzünden , sende ona vur o zaman! Her bir bok olduğunda bana gelmeyin ! Siktir git şimdi." Dediğinde hiçbirşey demeden yavaşça ayağa kalktım odama gittim. Annemin bana babamdan gizli aldığı telefonu aldım . Yatağın altına girdim. Kendimi burada çok güvende hissediyordum.
Telefonumdan anneme yazdım.
Anne babam senden ayrılacağını söylüyor eve bir daha gelmiyecekmisin
Gelmeyebilirim bebeğim ama sen sakın üzme kendini güçlü ol tamam mı ?
Tamam anne seni seviyorum.
Bende seni bebeğim en kısa sürede seni tekrar yanıma Alıcam.
2yıl sonra
Annem beni yanına asla almadı yada alamadı bilmiyorum . Ama beni aramayıda kesti. Belkide zaten beni sevmiyordu. Bilmiyorum . Ama bugün yeni liseme gidicektim! Ayrıca artık kimsede beni zorbalamıyordu! Bir sürü arkadaşım vardı! Yeni başlayacağım okulda babamın yatırım yaptığı bi özel okuldu. Yanii orayada çok gitmemiştim o yüzden yinede bir bilgim yoktu sonuç olarak yine yeni arkadaşlar yine yeni bir okul. Biraz heyecanlıydım.
Okula girdiğimde sınıfımın 9/B olduğunu öğrenir öğrenmez hemen sınıfa gittim . Bı kaç arkadaşımda bizim okula gelecekti ve belki onlarla aynı sınıftayızdır diye . Ama sınıfa girdiğimde o Milan denen cocugu gördüm. Küçükken beni hep zorbalardı ama küçüklük küçüklükte kalmıştı. Güney i görür görmez hemen yanına oturdum ve sohbet ettik . Zaten okulun ilk günü derste işlemiyorlardı.
~♠️~
2hafta sonra
Abime ne kadar yazarsam yazayım bana bakmıyordu. Uyuyordur diyerek telefonumu cebime atıp evin yolunu tutmaya devam ettim . Ancak eve geldiğim de babamın sesi bahçeden duyuluyordu. Evimizde büyüktü zaten ve ben hâlâ neden bu şekilde bağırdığını anlamamıştım. Eve girdiğimde babamın sesinin geldiği yöne doğru gittim . Ne olduğunu anlamıyor sorgulayarak etrafa bakıyordum.
Babam beni görünce sinirle üzerime doğru geldi attığı tokatla başım yana düştü.
"Sende mi o abin gibi olcan lan yoksa! Ne bu eve geç gelmeler iyice zıvanadan çıktınız siz!" Tamda o esnada Pelin teyze babamın kolunu tuttu . Pelin teyze 2 yıl önce eve geldiğimde babamla gördüğüm o kadındı. Babamın yeni karısı. Ama onu seviyordum beni severdi en azından annem gibi beni bırakmıyordu.
"Baba basketbol maçı var yarın, antrenman yapıyorduk" dediğimde babam sınırlı olsada en sonunda Pelin abla " Asil 'e olan sinirini ondan çıkarma onun bir suçu yok" deyince neler olduğunu tahmin etmeye başlamıştım.
Babam abimin erkeklerden hoşlandığını öğrenmişti.
"Sakın o abine benzeyeyim deme duydun mu beni!? Ne ona benze nede onunla konuş! Bu evde bundan sonra Asil ismi anılmayacak, kimse onunla konuşmayacak konuşanda onun arkasından gitsin duydunuz mu?!"
"Tamam baba" diyebildim sadece ne denirdi ki başka? Abimle konuşmak istiyorum ama diyip yaygara çıkarsam beni ölesiye dovecegi bir gerçekti. Ama keşke böyle bir insan olmasaydı .
Abime bunu yapanıda bulmam lazımdı. Araştırıp soruşturup bir şekilde bulacaktım.Beni abimden ayırmışlardı.
~♠️~
Abime bunu kimin yaptığını da bulmuştum . Abimin sevgilisi olacak o şerefsiz ve kardeşi yapmıştı. Karan ve Milan . Şerefsizler ! Ancak Karan denen adam da abim gibi kaçmıştı. Ama Milan hâlâ buradaydı. Denilen göre Karan Milan ile bir plan yapmış ve ona göre her şeyi Karan a sorarak haraket etmiş zaten sonrada suçu Milan a atıp kaçmış ancak zaten atılmayacak bir suç yoktu . Zaten Milan da suçluydu.Ona bunu ödetmek istiyordum . Abimi benden ayırmaya hakkı yoktu. O an telefonuma gelen bildirimle hızlıca telefonuma baktım belki abimdir diye . Evet abimdi .
Arda neden beni arıyorsun? Ben zaten yeterince rahatım senden ve o aileden de kurtulduğum için seviniyorum aksine . Bir daha bana yazma .
Abim miydi bana bunları yazan? Beni sevmeyen ? O an evin o merdivenlerinde oturup saatlerce ağladım. En sonunda babam beni yakamdan tutup duvara doğru atarcasına bıraktığında kendime geldim.
"Yine neye ağlıyon lan sen! Erkek adam ağlar mı!?" Babama hiç bir şey diyemedim . Sadece ayağa kalkıp göz yaşlarımı silip odama gittim. Tek yaptığım şey buydu zaten . O günden sonrada bir damla yaş dökmedim. Abime de inanmıyordum. O beni severdi, kesin onu birileri tehdit ediyordu. Onu tehdit edenide bulucaktım. En azından bulamasamda ödetecektim.
~♠️~
1yıl sonra
Babam abim gibi olduğumu düşündüğü için bana uyguladığı baskıdan nefret ediyordum. Ayrıca ben bile kendimi bilmiyordum . Hiçbir kız ilgimi çekmiyordu. Yolda yürürken birden korna sesi ile önüme baktım ancak çoktan arabaya çarpmıştım. O çarpışla ne olduğunu bilmiyordum ancak yerde yatıyordum ve tüm vücudum acıdan sızlıyor tüm kemiklerim birbirine girmiş gibi hissediyordum. Gözlerimi kapatmadan önce başımda durup bana yardim etmeye çalışan bir kız gördüm ancak gözlerim tamamen kapanmıştı.
~♠️~
1hafta sonra
1 haftadır o olaydan sonra Sezen ile konuşuyordum. Sanırım ondan hoşlanıyordum. Babam ise zaten Sezen i gelini bellemişti . Bizde sezinle çıkıyorduk ve ilişkimiz iyide gidiyordu. Tabii bu arada Milan a sürekli sataşıyordum . Yani sataşmak değil intikam almak . Benim kim olduğumu anlamamıştı bu dahada sinirimi bozuyordu. Kendine soytarı diyordu , şaka mı gerçek mi bilmiyordum ama bı insan neden soytarı olduğunu düşünürdüki ?
6yıl önce
Dışarıda arkadaşlarımla beraber oyun oynuyorduk ama o Milan denilen çocuk sürekli arkadaşlarımdan beni ayırıyor benim hakkımda arkadaşlarıma yalan söylüyordu! Yine öyle yapmıştı. Ağlayarak eve giderken yolda düştüğüm için dizimin acısına da ağlamıştım. Ama yerden kalkıp hemen eve gitmiştim. Kapıyı annem değil başka bir kadın açmıştı ama ne olduğunu umursamayıp babamın yanına gitmiştim .
"Baba o Milan yine benim arkadaş-" yanağıma vurması ile yere düştüm. Böyle bir şey beklemediğim için gözlerim dolmuş bir şekilde babama bakıyordum.
Yalan , böyle bir şey bekliyordum . Ancak ağlarsam daha fazlası olur diye korkuyordum .
"Ne lan! Sende o abin gibi mi Olcan?! Hepsi o ananız yüzünden , sende ona vur o zaman! Her bir bok olduğunda bana gelmeyin ! Siktir git şimdi." Dediğinde hiçbirşey demeden yavaşça ayağa kalktım odama gittim. Annemin bana babamdan gizli aldığı telefonu aldım . Yatağın altına girdim. Kendimi burada çok güvende hissediyordum.
Telefonumdan anneme yazdım.
Anne babam senden ayrılacağını söylüyor eve bir daha gelmiyecekmisin
Gelmeyebilirim bebeğim ama sen sakın üzme kendini güçlü ol tamam mı ?
Tamam anne seni seviyorum.
Bende seni bebeğim en kısa sürede seni tekrar yanıma Alıcam.
2yıl sonra
Annem beni yanına asla almadı yada alamadı bilmiyorum . Ama beni aramayıda kesti. Belkide zaten beni sevmiyordu. Bilmiyorum . Ama bugün yeni liseme gidicektim! Ayrıca artık kimsede beni zorbalamıyordu! Bir sürü arkadaşım vardı! Yeni başlayacağım okulda babamın yatırım yaptığı bi özel okuldu. Yanii orayada çok gitmemiştim o yüzden yinede bir bilgim yoktu sonuç olarak yine yeni arkadaşlar yine yeni bir okul. Biraz heyecanlıydım.
Okula girdiğimde sınıfımın 9/B olduğunu öğrenir öğrenmez hemen sınıfa gittim . Bı kaç arkadaşımda bizim okula gelecekti ve belki onlarla aynı sınıftayızdır diye . Ama sınıfa girdiğimde o Milan denen cocugu gördüm. Küçükken beni hep zorbalardı ama küçüklük küçüklükte kalmıştı. Güney i görür görmez hemen yanına oturdum ve sohbet ettik . Zaten okulun ilk günü derste işlemiyorlardı.
~♠️~
2hafta sonra
Abime ne kadar yazarsam yazayım bana bakmıyordu. Uyuyordur diyerek telefonumu cebime atıp evin yolunu tutmaya devam ettim . Ancak eve geldiğim de babamın sesi bahçeden duyuluyordu. Evimizde büyüktü zaten ve ben hâlâ neden bu şekilde bağırdığını anlamamıştım. Eve girdiğimde babamın sesinin geldiği yöne doğru gittim . Ne olduğunu anlamıyor sorgulayarak etrafa bakıyordum.
Babam beni görünce sinirle üzerime doğru geldi attığı tokatla başım yana düştü.
"Sende mi o abin gibi olcan lan yoksa! Ne bu eve geç gelmeler iyice zıvanadan çıktınız siz!" Tamda o esnada Pelin teyze babamın kolunu tuttu . Pelin teyze 2 yıl önce eve geldiğimde babamla gördüğüm o kadındı. Babamın yeni karısı. Ama onu seviyordum beni severdi en azından annem gibi beni bırakmıyordu.
"Baba basketbol maçı var yarın, antrenman yapıyorduk" dediğimde babam sınırlı olsada en sonunda Pelin abla " Asil 'e olan sinirini ondan çıkarma onun bir suçu yok" deyince neler olduğunu tahmin etmeye başlamıştım.
Babam abimin erkeklerden hoşlandığını öğrenmişti.
"Sakın o abine benzeyeyim deme duydun mu beni!? Ne ona benze nede onunla konuş! Bu evde bundan sonra Asil ismi anılmayacak, kimse onunla konuşmayacak konuşanda onun arkasından gitsin duydunuz mu?!"
"Tamam baba" diyebildim sadece ne denirdi ki başka? Abimle konuşmak istiyorum ama diyip yaygara çıkarsam beni ölesiye dovecegi bir gerçekti. Ama keşke böyle bir insan olmasaydı .
Abime bunu yapanıda bulmam lazımdı. Araştırıp soruşturup bir şekilde bulacaktım.Beni abimden ayırmışlardı.
~♠️~
Abime bunu kimin yaptığını da bulmuştum . Abimin sevgilisi olacak o şerefsiz ve kardeşi yapmıştı. Karan ve Milan . Şerefsizler ! Ancak Karan denen adam da abim gibi kaçmıştı. Ama Milan hâlâ buradaydı. Denilen göre Karan Milan ile bir plan yapmış ve ona göre her şeyi Karan a sorarak haraket etmiş zaten sonrada suçu Milan a atıp kaçmış ancak zaten atılmayacak bir suç yoktu . Zaten Milan da suçluydu.Ona bunu ödetmek istiyordum . Abimi benden ayırmaya hakkı yoktu. O an telefonuma gelen bildirimle hızlıca telefonuma baktım belki abimdir diye . Evet abimdi .
Arda neden beni arıyorsun? Ben zaten yeterince rahatım senden ve o aileden de kurtulduğum için seviniyorum aksine . Bir daha bana yazma .
Abim miydi bana bunları yazan? Beni sevmeyen ? O an evin o merdivenlerinde oturup saatlerce ağladım. En sonunda babam beni yakamdan tutup duvara doğru atarcasına bıraktığında kendime geldim.
"Yine neye ağlıyon lan sen! Erkek adam ağlar mı!?" Babama hiç bir şey diyemedim . Sadece ayağa kalkıp göz yaşlarımı silip odama gittim. Tek yaptığım şey buydu zaten . O günden sonrada bir damla yaş dökmedim. Abime de inanmıyordum. O beni severdi, kesin onu birileri tehdit ediyordu. Onu tehdit edenide bulucaktım. En azından bulamasamda ödetecektim.
~♠️~
1yıl sonra
Babam abim gibi olduğumu düşündüğü için bana uyguladığı baskıdan nefret ediyordum. Ayrıca ben bile kendimi bilmiyordum . Hiçbir kız ilgimi çekmiyordu. Yolda yürürken birden korna sesi ile önüme baktım ancak çoktan arabaya çarpmıştım. O çarpışla ne olduğunu bilmiyordum ancak yerde yatıyordum ve tüm vücudum acıdan sızlıyor tüm kemiklerim birbirine girmiş gibi hissediyordum. Gözlerimi kapatmadan önce başımda durup bana yardim etmeye çalışan bir kız gördüm ancak gözlerim tamamen kapanmıştı.
~♠️~
1hafta sonra
1 haftadır o olaydan sonra Sezen ile konuşuyordum. Sanırım ondan hoşlanıyordum. Babam ise zaten Sezen i gelini bellemişti . Bizde sezinle çıkıyorduk ve ilişkimiz iyide gidiyordu. Tabii bu arada Milan a sürekli sataşıyordum . Yani sataşmak değil intikam almak . Benim kim olduğumu anlamamıştı bu dahada sinirimi bozuyordu. Kendine soytarı diyordu , şaka mı gerçek mi bilmiyordum ama bı insan neden soytarı olduğunu düşünürdüki ?
Bunu daha sonra anlayacaktım...
6. Bölüm sonu
Devam edecek...
Bunu daha sonra anlayacaktım...
6. Bölüm sonu
Devam edecek...