İçeriğe geç

CLOWN

Bölüm 18 · 5 dk okuma

CLOWN

Bölüm 18

18. BÖLÜM - ESKİ VE YENİ

NOTT

Arkadaşlar şuan kitabı düğünde yazıyorumm😭 hemde şöyle bir bölüm düşünsenize ! Umarım kimse arkama geçip okunuyormu diye beş yüz kere arkama döndüm iejs ama yazmaya devam! Ayrıca yanımdaki teyze sanırım ne yazdığımı merak ediyor beş yüz kere dibine girdi zar zor yazilan bir bolum... Bu bölümü umarım beğenirsiniz optumm

Arda dan

Bu bir haftayı bana eziyet etmekle geçiren Milan a bakıyordum. Nasılda hiçbir şey yapmamış gibi güle güle Deniz teyzeyle konuşuyordu.

Birazda ben eziyet etsem ya .

Sırıtarak yanına oturdum . Kolumu boynuna doladığımda kucağındaki yerini almıştım bile . Ona bakarken sertçe yutkundugunu gördüm.

Sırıtışım genişlerken Deniz teyze "Oğlum ne oldu niye konuşmuyon ?" Demişti . Konuşmaya başladım. "Aşkım hadi beni bekletme!" Mal görmüş gibi bana bakmıştı. Adeta o şok olmuş ifadesiyle bana bakarken kahkaha atmamak için zor duruyordum . Deniz teyzenin öksürük sesini duydum ardından . "Neyse oğlum ben kapatayım sen meşgulsün sanırım " deyip yüzüne kapatmasıyla kahkaha atmaya başladım. Kucağından kalkıp yan tarafinda kahkaha atarken onu izliyordum . Gülmem tam durmuştu ki bir anda beni koltuğa yatırdı. Karnımın üstünde oturmuş bana sinirle bakıyordu.

"Ne yaptığını sanıyorsun?"

Öpücük yolladım ."Sinirin bile çok tatlı bebeğim " dediğimde sinirle gözlerini yumdu . Cidden çok tatlıydı. Gözlerini açtığında gözlerinden haylaz bir parıltı geçiyordu. Ben ne olduğunu anlayamadan bir anda dudakları dudaklarıma kapandı. Şaşkın bir şekilde kalakalmışken kendimi toplayıp öpüşüne karşılık vermeye başlamıştımki bir anda kucağımdan kalktı. Ne oldu der gibi ona bakarken elindeki telefonu gösterdi. O ona yaptığımdan sonra bana oyun oynayıp beni öpmüş ve sonrada videoya almıştı!

Videoya çektiğini bile fark etmemiştim!

Şimdi ise sırıtarak bana bakan oydu . Bende sırıttım. Ayağa kalktığımda ne yaptığımı anlamaz gibi bana baktı ancak ben birden üstüne karnının üstüne oturunca acıyla inledi.

"Gerizekalı ne dan diye oturuyon ezildim "

Sırıtışım genişledi. " Daha çok canını acıtacaktım oysa" deyip bu sefer ben dudaklarına kapandım. Şok olmuş olmalıydıki karşılık vermiyordu ancak daha sonra oda karşılık vermeye başladı . Öpüşürken bir yandanda Elimi tshortunun içine sokmuş vücudunda gezdirmeye başlamıştım. Kaslarında vücudunun her kıvrımında ellerimi gezdiriyordum. Onu elleride tshortumu çıkartmak için haraketlendiginde dudaklarımız hâlâ birbirinden kopmamıştı.

~~~

Milan dan

Şerefsiz resmen her yerimde morarıklar bırakmıştı! Boynumdaki ve karnımdaki morarıklar çok kötü durumda gibiydi. Ama kendim kaşındığım için pekte bir lafım yoktu.

Oysa bu bir haftayı ben ona zehir edecektim ancak bir günde o bana zehir etmenin bir yolunu bulmuştu. Her yerim felaket ağrıyordu çünkü . Bu bir hafta boyunca sadece yatmak istiyordum.

Üstüme t-shirt ararken o sırada odanın kapısı açıldı gelenin kim olduğunu tahmin etmek zor değildi. Ancak bir anda belimden tutup kendine çekince irkildim. Bu haraketi aynı zamanda hoşuma gitmişti. Gülümsememek için zor dururken sinirli bir bakış attım .(Ne kadar sinirli bir bakış atabilirse artikk) "Ne var?" Yanağıma bir öpücük bıraktığın da utançtan kulaklarımın kızardığına emindim. "Neyiz biz şimdi seninle?" Demesini hiç beklemiyordum sırıttım. "Bilmem belki yatak arkadaşı falan?" Dedigimde bana sorgularcasına baktı . "Ciddi misin?" Yüz ifadem ciddi olduğumu düşündürtmüştü demekki göz devirdim .

"Aynen gerizekalı ciddiyim hatırlatırım seni sevdiğim için ve senin bana yaptıkların yüzünden intihar etmeme rağmen seninleyim neymiş yani şimdi? Yatak arkadaşı mı başka bir şey mi ?"

Derin bir nefes alıp sırıttıktan sonra birden yanıma gelip dudağıma hafif bir öpücük konudurdu . Utancımdan kulaklarımın kızarışının yanaklarıma kadar geldiğine emindim . " Tamam o zaman kesinlikle sevgiliyiz " yok ebesinin şeyi der gibi gibi baktım. " Yok evliyiz doğum günüm dışında bildiğin bir şey mi var gerizekalı , ilk önce birbirimizi tanıyıp güvenmeniz lazım , ben senin hiçbirşeyini bilmiyorum mesela Asil de anlatmadı yani bana " deyip iğneleyici bir şekilde ona baktım .o ise bana pişmanlıkla bakıyordu. Biliyordum bunu yaptığı için pişmandı.

Gülümsedim. "Şaka yaptım sadece pişman olduğunu biliyorum zaten , ama tanıma kısmında ciddiyim" dediğimde başıyla beni onayladı.

~~

2 gün sonra

Gelen bildirimle telefonuma döndüm . Gelen mesajın Arda dan olduğunu düşünmüştüm ancak asla Efe den bir mesaj almayı beklemiyordum.

Efe... Eski sevgilimdi.

Naber bebegim seni çok özledim biliyor musun?"

Bana yaşattıkları normal şeyler değildi. Beni kullanmıştı. Zaten herkes bana benim soytarı olduğumu söylerken onları onaylayıp hep benimle oynamıştı.

"Numaramı nereden buldun?"

"Önemi mi var bebeğim yine bir araya gelebilicez tek önemli olan bu "

"Efe sevgilim var benim siktir git yazma bir daha bana "

"Ne sevgilisi? Sen benden başka birini sevemezsin ki imkansız! Soytarılar onları ezenlere muhtaçtır ! Onları ezerek sevenlere muhtaçtır! Seninde bana muhtaç olman lazım!

Bu kişiyi engellediniz"

Gerizekalı piskopat ! Daha hâlâ muhtaçlıktan bahsediyor ya zaten akşam bu olayla iyice korkmuştum. Hemen aşağı inip kapıları kilitledim. Camlar da dahil her yeri kilitledim . Mutfaktan bıçak alıp odama geçtim . Elimdeki telefonumla hızlıca Arda ya yazdım. "Arda neredesin? Lütfen hemen eve gel sana ihtiyacım var gerçekten "

Yaklaşık 10 dakikadır yazmıyordu.

Arda lütfen eve gel korkuyorum lütfen "

"Arda lütfen "

"Tüm camları ve kapıları kilitledim ama hâlâ korkuyorum lütfen mesajlarıma bak "

"Ya korku filmlerindeki gibi olursa ve eve girerse lütfen eve gel "

Dolabıma girip kendimi kıyafetlerin arasına sakladım . Korkuyordum içimden bir his ne kadar kapıyı kiltlersem kilitleyeyim işe yaramayacağını söylüyordu. Telefonumun ekranını sonuna kadar kısıp tekrar Ardaya yazdım.

"Arda lütfen eve olabildiğince hızlı gel , sanki kapıyı kiltlememe rağmen içeri biri girecekmiş gibi hissediyorum"

O an gelen takırtı sesleri ile döndüm zaten karanlıktan ve dar alan bana yeterince stres veriyordu.

"Arda sanırım evde biri var "

"Arda sen neredesin?"

"Lütfen gel "

"Yardım et "

"Arda sesler yaklaşıyor "

"Yetişmeyeceksin "

O an odamın kapısını yavaşça açıldığını duyduğumda tüm bedenim kasıldı telefonumu zaten kapatmıştım ancak yinede korkuyordum.

Bulamaz.

Bulamaz.

Bulamaz değil mi ?

O an birden dolabın açılmasıyla herşey neredeyse bitmişti.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.