NOTT
NORMALDE BU BÖLÜMDE MİLAN İ OLDURMEK VE ARDANİN DA ACİ ÇEKMESİNİ SAGLAMAK VARDİ AKLİMDA ANCAKKK BEN BU KİTABİN BOLUMLERİNİ ONCEDEN YAZDİM VE BURAYA YENİ EKLİYORUM YANİ KİTABİN SUAN 19 . BÖLÜMÜNÜ FALAN YAZİYORUM O YUZDEN ÖLMEDİ SAKİN OLUN ASKLARR
Kayra nın ağzından
Eve girdiğimizde yoğun kan kokusu geliyordu. Korkuyla tüm odaların kapısını açmaya başladım. "Milan! Lütfen yapma oğlum Lütfen!" En sonunda korkuyla odamın kapısını açtım. Yerde kanlar içinde yatan Milan ı gördüğümde gözümden bir damla yaş aktı. Şok içinde yere baktım.
O ... Kandan korkardı...
Ama kendini bıçaklamıştı ...
Ceyda ağlayarak "Milan ! "Diye bağırıp yanına eğildiğinde kendime geldim. Yanına eğildiğimde yüzüne baktım . Gözlerinde kurumuş yaşlarla yerde yatıyordu. "Dayan Milan ! Sakın öleyim deme!" Hızlıca telefonumu alıp ambulansı aradım . Adresi herşeyi söyledim. Hızlı geleceklerdi hızlı gelmeleri gerektiğini de söylemiştim. O sırada gözüm masaya takıldı . Bir tane defter ve üzerinde de kağıt...
"Ceyda... Not bırakmış" dediğimde Ceyda gözyaşları içinde bana döndü notu aldım. Okumaya başladım.
Artık gün kaçsın bilmiyorum. Ama bugün ölücem o yüzden bugün bu hem bir mektup hemde son sayfam . Hoşlandığım adam bana dört yıl çile çektiren adammış . Bana benim soytarı olmadığımı inandırdıktan sonra bana öyle bir soytarısın dediki resmen. Kendime çok üzülüyorum. Hiçbir şey sormadım. Rastgele bir yerde resim at demedim. Ses at demedim . Ona aşık oldum ve herşeyimi anlattım. Bugünse okulda tüm mesajları dağıtmış ve herkes herşeyimi biliyor. Özür dilerim Kayra intihar eylemimi senin odanda geçireceğim için çok isterdim senin odanda değilde yine kendi evimde yapayım . Kaç kere o evde ölmeyi denedim biliyor musun Arda? Babam beni ölesiye dövdüğünde artık dayanamam dediğim her anda ya annem notlarım yüksek diye beni kurtardı yada Ceyda ve Kayra beni sevdigi için kurtardı. Ama şuan evde kimse yok ölebilirim. Özür dilerim Ceyda seni seviyorum en sevdiğim ilk arkadaşımsın seninde beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum ama keşke beni bu kadar çok sevmeseydin arkamdan kimsenin ağlamasını veya acı çekmesini istemiyorum ama size çok bağlandım ve sizinde bana bağlandığınıza eminim lütfen canınız yanmasın benim arkamdan ağlamayın ben arkasından ağlanacak biri değilim. Özür dilerim Deniz teyze ve Kübra teyze beni oğlunuz gibi görüyorsunuz biliyorum bende sizi gerçekten çok seviyorum ikinizde annemden daha çok bana annelik yaptınız beni ders notlarim yüksek diye değilde beni ben olduğum için sevdiniz . Özür dilerim Derya abla o gün senin odanda benle her konuştuğunda düzelmem için birşeyler yaptığını biliyordum . Düzelmiyormuş demekki ben hâlâ bir soytarıymışım sadece bir an soytarı değilde normal bir insanım sandım . Son olarak Özür dilerim abi doğum günüme kadar yaşamayı beceremedim toprağın altına giricem gerçi zaten sende beni bıraktın ama kızgın değilim en azından babamdan kurtuldun . Abimin numarası telefonumda var cenazeme lütfen gelsin olur mu ? Ve özür dilerim Arda seni Asil olarak sevdiğim için . Özür dilerim kendim soytarı olduğum için. Lütfen günlüğümü Arda ya verin . Hepiniz okuyun isterseniz bir zamanlar bu günlüğe ben ölünce herkes benim hayatımı öğrensin diye yazmıştım. ama artık sonsuzluğa gözümü kapatıcam biliyor musun Arda kendimi öldürmek istiyorum ama vücudumu kesmekten ve kendi kanımı görmekten de deli gibi korkuyorum ama yapmam lazım çünkü ilaç içersem midem yıkanabilir ama ben ikisinide birden yaparsam belki o zaman ölürüm. Görüşürüz Günlük çünkü artık ben sonsuza kadar gözlerimi yumuyorum
Notu okumayı bitirdiğimde Ceyda ya döndüm. "Asil... Ardaymış.. " o anda ambulansın sesini duyduk zaten açık olan kapının içerisinden görevliler geldiğinde elimde kağıtı sıkıca tutuyordum. Deftere döndüm . Defterinide elime alıp hızlıca görevlilerin arkasından koşmaya başladım.
~~ yarım saat sonra
Milan ameliyattaydı. Milan in telefonu elimde girdiği uygulamadan Ardayı aradım . Garip bir şekilde de hemen açtı.
"Bende diyorum bu beni ne zaman arayacak! Gerçekten çok komikti" dedikleri o kadar sinirimi bozuyorduki ama hiç olmadığım kadar sakindim . Milan ameliyattaydı..
Zarzor kısılmış sesimle konuştum. "Arda , Milan intihar etti.. Amleiyatta şimdi... Sana not bırakmış daha doğrusu hepimize birde küçüklüğünden beri yazdığı günlüğü.. sana vermemizi istemiş gel al ." Kurduğum cümleler kulağıma saatlerce konuşmuşum gibi geliyordu . En sonunda karşıdan de geldi.
"İ-intihar mi etti?"
"Evet kandan korkan çocuk ona yaşattıkların yüzünden intihar etmeye kalkmış! Şuanda ameliyatta ama o amelliyattan çıkmazsa gelir seni öldürürüm hemde süründürerek duydun mu? Şuan sakinim çünkü arkadaşım ameliyatta gel buraya al bunları sonrada siktir git bir daha gözüme görünme " deyip telefonu kapattım.
~♠️~
Arda nın ağzından
Milan intihar etti.
Bu cümle kaç kere kafamın içinde yankılandı bilmiyorum. Kendimi sorguluyordum.
Ona bu zamana kadar yaptıklarımı...
Hayır ona bu zamana kadar yaptıklarına hep katlandı o bu yüzden değil Asil yüzünden intihar etti.
Evet bu zamana kadar zaten bir soytarı olduğunu söylüyordu ve bu yüzden ona yapılan herşeyin normal olduğunu düşünüyordu.
Onu ölüme iten sevdiği kişinin ben olmamdı.
Hayır
Onu ölüme iten onun duygularıyla oynayıp onu intihara zorlayacak kadar ileri gitmemdi.
Hızlıca evden çıkıp arabama bindim . Kayra nın dediği hastaneye doğru gitmeye başladım. Hastaneye gittiğimde içeri girerken bile tedirgindim.
Hızlıca ameliyathanenin önüne gittiğim de Kayra ve Ceyda'yı gördüm birbirlerine yaslanmış ağlamaktan gözleri kıpkırmızı olmuştu. Birde tanımadığım iki teyze ikiside ağlıyordu.
Onu seven insan sayısı bu kadardı .
Ailesi bile onu sevmiyordu.
Ve bu kadar insanın hemde Milan in yaşadıklarına ben sebep olmuştum.
Kayranin yanına doğru gittim. "Geçmiş olsun" zarzor çıkmıştı kelimeler ağzımdan.Kayra bana o kadar sakin ve duygusuz bakıyordu ki bir an tırstım .
" Memnun degilsin sanırım yaptığından bide böyle konuştuğuna göre " Ceyda ise bana nefretle bakıyordu daha doğrusu öldürmek ister gibi Ceyda araya girdi. "Yetmedi demi ona okulda yaptıkların! Duyguları ile oynamak ne lan? Bu kadar mı kalpsizsin , intihar ettiğini öğrenmesen gelmezdin buraya " sinirle konuşurlarken ağlayan teyzelerden biri üstüme yürümeye başladı. Teyze dediysem annemle aynı yaştalardı.
Teyzelerden biri Ceyda ya benziyordu. "Sen mi sebep oldun bunlara ! Ne istedin o çocuktan!? Kimseye zararı yoktu , zaten ona yaşattığı kadar şey yaşatmıştı ailesi ... Neden yaptın?"
O sırada Ceyda hızlıca kadının koluna girdi "Tamam anne sakin ol " Ceyda annesini yerine otuttururken kendimi o kadar suçlu hissediyordum ki. Hiç kimseye bakamadım . Bekleme yerlerinden birine oturdum öylece önüme bakıyor yaptığım herşeyi sorguluyordum. Neden yapmıştım?
Abime yapılanın intikamını almak için .
Bu zamana kadar onu dövdüğümde bana ne yetmemişti?
Kendini soytarı sandığı için yaptığım hiçbirşeyi umursamaması.
Kayra yanıma gelip elime bir kağıt ve defter verdiğinde ona baktım.
"Milan sana bırakmış, gerçi onun geçmişini okumaya da öğrenmeye de layık değilsin de o çok iyi" deyip gidicekken "Kimse seni burda istemiyor hastanede duracaksanda bizden uzakta bir yerde dur " deyip yanımdan gitti. Bende onların yanından gidip onların biraz daha ilerisinde ama onların görüş alanına girmeyen bir yere oturdum kağıda baktım.
Neredeyse çoğu yerine gözyaşları damlamıştı.
Zar zor okumaya başladım
Artık gün kaçsın bilmiyorum. Ama bugün ölücem o yüzden bugün bu hem bir mektup hemde son sayfam . Hoşlandığım adam bana dört yıl çile çektiren adammış . Bana benim soytarı olmadığımı inandırdıktan sonra bana öyle bir soytarısın dediki resmen. Kendime çok üzülüyorum. Hiçbir şey sormadım. Rastgele bir yerde resim at demedim. Ses at demedim . Ona aşık oldum ve herşeyimi anlattım. Bugünse okulda tüm mesajları dağıtmış ve herkes herşeyimi biliyor. Özür dilerim Kayra intihar eylemimi senin odanda geçireceğim için , çok isterdim senin odanda değilde yine kendi evimde yapayım . Kaç kere o evde ölmeyi denedim biliyor musun Arda? Babam beni ölesiye dövdüğünde artık dayanamam dediğim her anda ya annem notlarım yüksek diye beni kurtardı yada Ceyda ve Kayra beni sevdigi için kurtardı. Ama şuan evde kimse yok ölebilirim. Özür dilerim Ceyda seni seviyorum en sevdiğim ilk arkadaşımsın seninde beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum ama keşke beni bu kadar çok sevmeseydin arkamdan kimsenin ağlamasını veya acı çekmesini istemiyorum ama size çok bağlandım ve sizinde bana bağlandığınıza eminim lütfen canınız yanmasın benim arkamdan ağlamayın ben arkasından ağlanacak biri değilim. Özür dilerim Deniz teyze ve Kübra teyze beni oğlunuz gibi görüyorsunuz biliyorum bende sizi gerçekten çok seviyorum ikinizde annemden daha çok bana annelik yaptınız beni ders notlarim yüksek diye değilde beni ben olduğum için sevdiniz . Özür dilerim Derya abla o gün senin odanda benle her konuştuğunda düzelmem için birşeyler yaptığını biliyordum . Düzelmiyormuş demekki ben hâlâ bir soytarıymışım sadece bir an soytarı değilde normal bir insanım sandım . Son olarak Özür dilerim abi doğum günüme kadar yaşamayı beceremedim toprağın altına giricem gerçi zaten sende beni bıraktın ama kızgın değilim en azından babamdan kurtuldun . Abimin numarası telefonumda var cenazeme lütfen gelsin olur mu ? Ve özür dilerim Arda seni Asil olarak sevdiğim için . Özür dilerim kendim soytarı olduğum için. Lütfen günlüğümü Arda ya verin . Hepiniz okuyun isterseniz bir zamanlar bu günlüğe ben ölünce herkes benim hayatımı öğrensin diye yazmıştım. ama artık sonsuzluğa gözümü kapatıcam biliyor musun Arda kendimi öldürmek istiyorum ama vücudumu kesmekten ve kendi kanımı görmekten de deli gibi korkuyorum ama yapmam lazım çünkü ilaç içersem midem yıkanabilir ama ben ikisinide birden yaparsam belki o zaman ölürüm. Görüşürüz Günlük çünkü artık ben sonsuza kadar gözlerimi yumuyorum
Gözlerimden akan birkaç damla yaş hissettim hiçbir şey diyemiyordum . Ama canım yanıyordu yaptıklarım için mektupta yazanlar için...
En çok canımı yakan da kandan korkan birine o kadar zarar vermiştimki kendini bıçaklamıştı.
O evde kaç kere ölmeyi denedim biliyor musun Arda demişti.
Neden bu kadar çok şey yapmıştım neden acı çektirmiştim . Onu dövdüğüm yetmiyor muydu ? Niye onun duygularıyla oynayacak kadar şerefsiz olmuştum ? Neden?
"Neden?! Neden? Neden yaptım! " Ne dediğimi ne yaptığımı bilmiyordum bilmiyordum.
"Ne yaptığımı ne dediğimi bilmiyordum bilmiyordum! Özür dilerim çok özür dilerim! Özür dilerim!" Gözlerimden akan yaşların haddi hesabı yoktu . Ne yaptığımı bilmiyordum sadece konuşup ağlıyordum. En sonunda birden sakinledim. Oturduğum yerde vücudum yana düşerken gözlerim yan tarafa kaydı . Bana acıyarak bakan o iki teyze ve bana igrenerek bakan Ceyda ve Kayra ...
Umarım uyanırsın Milan...
Umarım ölmezsin...
Çünkü benim böyle bir yük taşıyacak kadar güçlü bir bünyem yok .
~♠️~
Uyandığımda hastane odasındaydım. Başımda dikelen Ceyda yi gördüm . Yavaşça doğrulduğumda " İki kelime okudun ve evet çok ağırdı bende okudum ama ben ona iyi davranıyordum ben ölmek istemesi ve intihar ettiği için üzülüyorum . Onun duyguları ile öyle bir oynamışsın ki sevdiklerini gözden çıkarmış . Bayıldın ayıldın diye sana iyi davranmamı bekleme "
Cümlesi bittiğinde tek diyebildiğim"Evet haklısın , herşeyi yeni fark ettim evet bir daha asla okulda da ona bulaşmam ama yaşıyor mu ?"
"Hâlâ ameliyatta dua ette yaşasın yoksa seni kimse bizim elimizden alamaz " deyip odadan çıktı. O çıkınca koltukta duran defteri aldım. Yavaşca kapağı açtım.
Günlük 01
Günlüğe nasıl başlanır bilmiyorum o yüzden günlük 01 diye başladım. Bence sevgili günlük merhaba günlük demek saçma sonuçta insan değil bu! Bu günlüğe içimi dökmek değil hayatımı dökmek istiyorum . Öldüğümde nasıl biri olduğumu nasıl bir hayat yaşadığım bilsinler diye . Belki o zaman babam bir daha benimle uğraşmaz yada abimle. Ölünce benimle ugraşabilir mi bilmiyorum . Öldürmek kavramını da yeni öğrendim bu arada . Babam beni döverken abimin çocuğu öldüreceksin dediğinde merak edip bakmıştım. Ölünce bir daha uyanamıyormuşuz . Bide bizi toprağa gömüyorlarmış. Bu arada şuan 9 yaşımdayım ama doğum günümü bu zamana kadar bilmiyordum. Abimden öğrendim. Evde bizim doğum günlerimiz kutlanmıyo . Ama keşke kutlansa . Babam benide dövmesin . Abimi de dövmesin . Benim canım çok yanıyor beni dövünce o yüzden abimin de canı yanabilir . Ben abimi çok seviyorum o yüzden onu dövmesin. Ben daha toprağa girmek de istemiyorum . Ama eğer döverek de öldürülüyorsa bende ölebilirim ama ölmek istemiyorum. Bugünlük bu kadar olsun gitmem lazım içerden bağırış sesleri geliyo .
Hoşgeldin 01 ve
Görüşürüz 01
İçim burkulmuştu. Nefes alamıyor gibi hissettim . Daha 9 yaşındayken babası onu dövüyordu . Her onu dövdüğümde bana bana sökmez ben alışığım deyişi aklıma geldi . Zar zor yutkunup ikinci sayfaya geçtim.
Günlük 02
Başına 0 koymak çok havalı ! Ama bunu sadece tekli rakamlara yapmak her zaman canımı sıkacak Hayır neden 0100 de olamıyor ki? Neyse tamam babam bugün beni dövmedi . Kahvaltıyı yaptığı gibide evden gitti . Bence annem beni seviyor beni dövmesine izin vermez diye düşünüyorum . Hele abim hayatta izin vermez zaten abimi çok seviyorum . Ama bugün çok korkunç birşey gördüm rüyamda . Belki gerçekti ama ben uykulu olduğum için rüya da sanmış olabilirim . Ama abime sordum karabasandır dedi . Bu günlüğü yazdıktan sonra onunda ne olduğuna bakıcam . Resmen babam benim yüzüme yastığı öyle bir bastırdıki nefes alamadım işin garip tarafı uyandığımda yüzümde yastık vardı! Ayrıca yüzümün heryeri kıpkırmızıydı. Rüyamdan öksürerek uyandım resmen neyse babam olmadığı için karabasan ın ne olduğunu araştırıp arkadaşlarımla oynamaya gidicem!
Görüşürüz Günlük 02
Babası onu boğmuştu ama çocuğa birşey olmasın piskolojisi bozulmasın diye söylememişti . Gözlerimden akan yaşlar sayfayı ıslatırken üçüncü günlüğün olması gereken yerin boş olduğunu gördüm.
Günlük 04
Dün o kadar fazla oynadım ki zamanın bile farkında değildim. Arkadaşlarımla oynarken babam kolumdan tutup beni götürmeye çalıştı. Ama canım o kadar yanmıştı ki babamın elini ittirmeye çalışmıştım . Keşke yapmasaydım . Babam bileğimi çevirdiğinde çıkan ses o kadar kötüydü ki . Acıdan yere yığılmıştım ben elimi tutup ağlarken babam yanımdan gitti. Abim geldi sonra beni hastaneye götürdü. Elimide alçı denen şeye aldılar . Herkes elinin kırılmasını ve alçı takılmasını isterdi. Bende isterdim önceden . Ama sakın istemeyin çünkü çok kötü bir şeymiş.
Görüşürüz Günlük 04
Göz yaşlarım sayfaları ıslatırken diğer sayfayı okuyacak gücü kendimde bulamıyordum. Defteri kapatıp tekrar koltuğa koydum. Kolumdaki serumu çıkartıp. Defteri tekrar elime alıp odadan çıktım. Çıktığım anda ameliyathanenin kapısı açıldı. Doktor dışarı çıktığında
" Çok kan kaybetmiş kan almamız lazım aranızda aynı kan grubu olan var mı?"
Ben direkt atladım . "Benim kan grubum 0rh tüm kan gruplarına kan verebiliyorum değil mi ? Ben verebilirim ." Dediğimde herkes bana şaşkınlıkla bakıyordu ancak Ceyda bunu yapacağımı anlamış gibiydi. " Sizi söyle alalım o zaman "diyip başka bir odayı gösterdi. Doktor o odaya girdiğimde hızlıca kanımı aldı . İsim bittiginde tekrar bekleme yerine Kayragilin yanına oturdum .
~~1 saat sonra
Doktor tekrar dışarı çıktığında hepimiz ayağa kalktık.
" Milan Soykan ın ailesi değil mi?"
"Evet durumu nasıl doktor bey" dedi Kayranin annesi olduğunu öğrendiğim kadın
" Elimizden geleni yaptık lakin- "
"Öldü mü ?"dedim zarzor
" Kalpen ölmedi tabi ancak bitkisel hayatta şuan yani komaya girdi. Ölü bir vücut gibi ne zaman uyanır bilemiyoruz yoğun bakım ünitesine alicaz bKayra nın ağzından
Eve girdiğimizde yoğun kan kokusu geliyordu. Korkuyla tüm odaların kapısını açmaya başladım. "Milan! Lütfen yapma oğlum Lütfen!" En sonunda korkuyla odamın kapısını açtım. Yerde kanlar içinde yatan Milan ı gördüğümde gözümden bir damla yaş aktı. Şok içinde yere baktım.
O ... Kandan korkardı...
Ama kendini bıçaklamıştı ...
Ceyda ağlayarak "Milan ! "Diye bağırıp yanına eğildiğinde kendime geldim. Yanına eğildiğimde yüzüne baktım . Gözlerinde kurumuş yaşlarla yerde yatıyordu. "Dayan Milan ! Sakın öleyim deme!" Hızlıca telefonumu alıp ambulansı aradım . Adresi herşeyi söyledim. Hızlı geleceklerdi hızlı gelmeleri gerektiğini de söylemiştim. O sırada gözüm masaya takıldı . Bir tane defter ve üzerinde de kağıt...
"Ceyda... Not bırakmış" dediğimde Ceyda gözyaşları içinde bana döndü notu aldım. Okumaya başladım.
Artık gün kaçsın bilmiyorum. Ama bugün ölücem o yüzden bugün bu hem bir mektup hemde son sayfam . Hoşlandığım adam bana dört yıl çile çektiren adammış . Bana benim soytarı olmadığımı inandırdıktan sonra bana öyle bir soytarısın dediki resmen. Kendime çok üzülüyorum. Hiçbir şey sormadım. Rastgele bir yerde resim at demedim. Ses at demedim . Ona aşık oldum ve herşeyimi anlattım. Bugünse okulda tüm mesajları dağıtmış ve herkes herşeyimi biliyor. Özür dilerim Kayra intihar eylemimi senin odanda geçireceğim için çok isterdim senin odanda değilde yine kendi evimde yapayım . Kaç kere o evde ölmeyi denedim biliyor musun Arda? Babam beni ölesiye dövdüğünde artık dayanamam dediğim her anda ya annem notlarım yüksek diye beni kurtardı yada Ceyda ve Kayra beni sevdigi için kurtardı. Ama şuan evde kimse yok ölebilirim. Özür dilerim Ceyda seni seviyorum en sevdiğim ilk arkadaşımsın seninde beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum ama keşke beni bu kadar çok sevmeseydin arkamdan kimsenin ağlamasını veya acı çekmesini istemiyorum ama size çok bağlandım ve sizinde bana bağlandığınıza eminim lütfen canınız yanmasın benim arkamdan ağlamayın ben arkasından ağlanacak biri değilim. Özür dilerim Deniz teyze ve Kübra teyze beni oğlunuz gibi görüyorsunuz biliyorum bende sizi gerçekten çok seviyorum ikinizde annemden daha çok bana annelik yaptınız beni ders notlarim yüksek diye değilde beni ben olduğum için sevdiniz . Özür dilerim Derya abla o gün senin odanda benle her konuştuğunda düzelmem için birşeyler yaptığını biliyordum . Düzelmiyormuş demekki ben hâlâ bir soytarıymışım sadece bir an soytarı değilde normal bir insanım sandım . Son olarak Özür dilerim abi doğum günüme kadar yaşamayı beceremedim toprağın altına giricem gerçi zaten sende beni bıraktın ama kızgın değilim en azından babamdan kurtuldun . Abimin numarası telefonumda var cenazeme lütfen gelsin olur mu ? Ve özür dilerim Arda seni Asil olarak sevdiğim için . Özür dilerim kendim soytarı olduğum için. Lütfen günlüğümü Arda ya verin . Hepiniz okuyun isterseniz bir zamanlar bu günlüğe ben ölünce herkes benim hayatımı öğrensin diye yazmıştım. ama artık sonsuzluğa gözümü kapatıcam biliyor musun Arda kendimi öldürmek istiyorum ama vücudumu kesmekten ve kendi kanımı görmekten de deli gibi korkuyorum ama yapmam lazım çünkü ilaç içersem midem yıkanabilir ama ben ikisinide birden yaparsam belki o zaman ölürüm. Görüşürüz Günlük çünkü artık ben sonsuza kadar gözlerimi yumuyorum
Notu okumayı bitirdiğimde Ceyda ya döndüm. "Asil... Ardaymış.. " o anda ambulansın sesini duyduk zaten açık olan kapının içerisinden görevliler geldiğinde elimde kağıtı sıkıca tutuyordum. Deftere döndüm . Defterinide elime alıp hızlıca görevlilerin arkasından koşmaya başladım.
~~ yarım saat sonra
Milan ameliyattaydı. Milan in telefonu elimde girdiği uygulamadan Ardayı aradım . Garip bir şekilde de hemen açtı.
"Bende diyorum bu beni ne zaman arayacak! Gerçekten çok komikti" dedikleri o kadar sinirimi bozuyorduki ama hiç olmadığım kadar sakindim . Milan ameliyattaydı..
Zarzor kısılmış sesimle konuştum. "Arda , Milan intihar etti.. Amleiyatta şimdi... Sana not bırakmış daha doğrusu hepimize birde küçüklüğünden beri yazdığı günlüğü.. sana vermemizi istemiş gel al ." Kurduğum cümleler kulağıma saatlerce konuşmuşum gibi geliyordu . En sonunda karşıdan de geldi.
"İ-intihar mi etti?"
"Evet kandan korkan çocuk ona yaşattıkların yüzünden intihar etmeye kalkmış! Şuanda ameliyatta ama o amelliyattan çıkmazsa gelir seni öldürürüm hemde süründürerek duydun mu? Şuan sakinim çünkü arkadaşım ameliyatta gel buraya al bunları sonrada siktir git bir daha gözüme görünme " deyip telefonu kapattım.
~♠️~
Arda nın ağzından
Milan intihar etti.
Bu cümle kaç kere kafamın içinde yankılandı bilmiyorum. Kendimi sorguluyordum.
Ona bu zamana kadar yaptıklarımı...
Hayır ona bu zamana kadar yaptıklarına hep katlandı o bu yüzden değil Asil yüzünden intihar etti.
Evet bu zamana kadar zaten bir soytarı olduğunu söylüyordu ve bu yüzden ona yapılan herşeyin normal olduğunu düşünüyordu.
Onu ölüme iten sevdiği kişinin ben olmamdı.
Hayır
Onu ölüme iten onun duygularıyla oynayıp onu intihara zorlayacak kadar ileri gitmemdi.
Hızlıca evden çıkıp arabama bindim . Kayra nın dediği hastaneye doğru gitmeye başladım. Hastaneye gittiğimde içeri girerken bile tedirgindim.
Hızlıca ameliyathanenin önüne gittiğim de Kayra ve Ceyda'yı gördüm birbirlerine yaslanmış ağlamaktan gözleri kıpkırmızı olmuştu. Birde tanımadığım iki teyze ikiside ağlıyordu.
Onu seven insan sayısı bu kadardı .
Ailesi bile onu sevmiyordu.
Ve bu kadar insanın hemde Milan in yaşadıklarına ben sebep olmuştum.
Kayranin yanına doğru gittim. "Geçmiş olsun" zarzor çıkmıştı kelimeler ağzımdan.Kayra bana o kadar sakin ve duygusuz bakıyordu ki bir an tırstım .
" Memnun degilsin sanırım yaptığından bide böyle konuştuğuna göre " Ceyda ise bana nefretle bakıyordu daha doğrusu öldürmek ister gibi Ceyda araya girdi. "Yetmedi demi ona okulda yaptıkların! Duyguları ile oynamak ne lan? Bu kadar mı kalpsizsin , intihar ettiğini öğrenmesen gelmezdin buraya " sinirle konuşurlarken ağlayan teyzelerden biri üstüme yürümeye başladı. Teyze dediysem annemle aynı yaştalardı.
Teyzelerden biri Ceyda ya benziyordu. "Sen mi sebep oldun bunlara ! Ne istedin o çocuktan!? Kimseye zararı yoktu , zaten ona yaşattığı kadar şey yaşatmıştı ailesi ... Neden yaptın?"
O sırada Ceyda hızlıca kadının koluna girdi "Tamam anne sakin ol " Ceyda annesini yerine otuttururken kendimi o kadar suçlu hissediyordum ki. Hiç kimseye bakamadım . Bekleme yerlerinden birine oturdum öylece önüme bakıyor yaptığım herşeyi sorguluyordum. Neden yapmıştım?
Abime yapılanın intikamını almak için .
Bu zamana kadar onu dövdüğümde bana ne yetmemişti?
Kendini soytarı sandığı için yaptığım hiçbirşeyi umursamaması.
Kayra yanıma gelip elime bir kağıt ve defter verdiğinde ona baktım.
"Milan sana bırakmış, gerçi onun geçmişini okumaya da öğrenmeye de layık değilsin de o çok iyi" deyip gidicekken "Kimse seni burda istemiyor hastanede duracaksanda bizden uzakta bir yerde dur " deyip yanımdan gitti. Bende onların yanından gidip onların biraz daha ilerisinde ama onların görüş alanına girmeyen bir yere oturdum kağıda baktım.
Neredeyse çoğu yerine gözyaşları damlamıştı.
Zar zor okumaya başladım
Artık gün kaçsın bilmiyorum. Ama bugün ölücem o yüzden bugün bu hem bir mektup hemde son sayfam . Hoşlandığım adam bana dört yıl çile çektiren adammış . Bana benim soytarı olmadığımı inandırdıktan sonra bana öyle bir soytarısın dediki resmen. Kendime çok üzülüyorum. Hiçbir şey sormadım. Rastgele bir yerde resim at demedim. Ses at demedim . Ona aşık oldum ve herşeyimi anlattım. Bugünse okulda tüm mesajları dağıtmış ve herkes herşeyimi biliyor. Özür dilerim Kayra intihar eylemimi senin odanda geçireceğim için , çok isterdim senin odanda değilde yine kendi evimde yapayım . Kaç kere o evde ölmeyi denedim biliyor musun Arda? Babam beni ölesiye dövdüğünde artık dayanamam dediğim her anda ya annem notlarım yüksek diye beni kurtardı yada Ceyda ve Kayra beni sevdigi için kurtardı. Ama şuan evde kimse yok ölebilirim. Özür dilerim Ceyda seni seviyorum en sevdiğim ilk arkadaşımsın seninde beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum ama keşke beni bu kadar çok sevmeseydin arkamdan kimsenin ağlamasını veya acı çekmesini istemiyorum ama size çok bağlandım ve sizinde bana bağlandığınıza eminim lütfen canınız yanmasın benim arkamdan ağlamayın ben arkasından ağlanacak biri değilim. Özür dilerim Deniz teyze ve Kübra teyze beni oğlunuz gibi görüyorsunuz biliyorum bende sizi gerçekten çok seviyorum ikinizde annemden daha çok bana annelik yaptınız beni ders notlarim yüksek diye değilde beni ben olduğum için sevdiniz . Özür dilerim Derya abla o gün senin odanda benle her konuştuğunda düzelmem için birşeyler yaptığını biliyordum . Düzelmiyormuş demekki ben hâlâ bir soytarıymışım sadece bir an soytarı değilde normal bir insanım sandım . Son olarak Özür dilerim abi doğum günüme kadar yaşamayı beceremedim toprağın altına giricem gerçi zaten sende beni bıraktın ama kızgın değilim en azından babamdan kurtuldun . Abimin numarası telefonumda var cenazeme lütfen gelsin olur mu ? Ve özür dilerim Arda seni Asil olarak sevdiğim için . Özür dilerim kendim soytarı olduğum için. Lütfen günlüğümü Arda ya verin . Hepiniz okuyun isterseniz bir zamanlar bu günlüğe ben ölünce herkes benim hayatımı öğrensin diye yazmıştım. ama artık sonsuzluğa gözümü kapatıcam biliyor musun Arda kendimi öldürmek istiyorum ama vücudumu kesmekten ve kendi kanımı görmekten de deli gibi korkuyorum ama yapmam lazım çünkü ilaç içersem midem yıkanabilir ama ben ikisinide birden yaparsam belki o zaman ölürüm. Görüşürüz Günlük çünkü artık ben sonsuza kadar gözlerimi yumuyorum
Gözlerimden akan birkaç damla yaş hissettim hiçbir şey diyemiyordum . Ama canım yanıyordu yaptıklarım için mektupta yazanlar için...
En çok canımı yakan da kandan korkan birine o kadar zarar vermiştimki kendini bıçaklamıştı.
O evde kaç kere ölmeyi denedim biliyor musun Arda demişti.
Neden bu kadar çok şey yapmıştım neden acı çektirmiştim . Onu dövdüğüm yetmiyor muydu ? Niye onun duygularıyla oynayacak kadar şerefsiz olmuştum ? Neden?
"Neden?! Neden? Neden yaptım! " Ne dediğimi ne yaptığımı bilmiyordum bilmiyordum.
"Ne yaptığımı ne dediğimi bilmiyordum bilmiyordum! Özür dilerim çok özür dilerim! Özür dilerim!" Gözlerimden akan yaşların haddi hesabı yoktu . Ne yaptığımı bilmiyordum sadece konuşup ağlıyordum. En sonunda birden sakinledim. Oturduğum yerde vücudum yana düşerken gözlerim yan tarafa kaydı . Bana acıyarak bakan o iki teyze ve bana igrenerek bakan Ceyda ve Kayra ...
Umarım uyanırsın Milan...
Umarım ölmezsin...
Çünkü benim böyle bir yük taşıyacak kadar güçlü bir bünyem yok .
~♠️~
Uyandığımda hastane odasındaydım. Başımda dikelen Ceyda yi gördüm . Yavaşça doğrulduğumda " İki kelime okudun ve evet çok ağırdı bende okudum ama ben ona iyi davranıyordum ben ölmek istemesi ve intihar ettiği için üzülüyorum . Onun duyguları ile öyle bir oynamışsın ki sevdiklerini gözden çıkarmış . Bayıldın ayıldın diye sana iyi davranmamı bekleme "
Cümlesi bittiğinde tek diyebildiğim"Evet haklısın , herşeyi yeni fark ettim evet bir daha asla okulda da ona bulaşmam ama yaşıyor mu ?"
"Hâlâ ameliyatta dua ette yaşasın yoksa seni kimse bizim elimizden alamaz " deyip odadan çıktı. O çıkınca koltukta duran defteri aldım. Yavaşca kapağı açtım.
Günlük 01
Günlüğe nasıl başlanır bilmiyorum o yüzden günlük 01 diye başladım. Bence sevgili günlük merhaba günlük demek saçma sonuçta insan değil bu! Bu günlüğe içimi dökmek değil hayatımı dökmek istiyorum . Öldüğümde nasıl biri olduğumu nasıl bir hayat yaşadığım bilsinler diye . Belki o zaman babam bir daha benimle uğraşmaz yada abimle. Ölünce benimle ugraşabilir mi bilmiyorum . Öldürmek kavramını da yeni öğrendim bu arada . Babam beni döverken abimin çocuğu öldüreceksin dediğinde merak edip bakmıştım. Ölünce bir daha uyanamıyormuşuz . Bide bizi toprağa gömüyorlarmış. Bu arada şuan 9 yaşımdayım ama doğum günümü bu zamana kadar bilmiyordum. Abimden öğrendim. Evde bizim doğum günlerimiz kutlanmıyo . Ama keşke kutlansa . Babam benide dövmesin . Abimi de dövmesin . Benim canım çok yanıyor beni dövünce o yüzden abimin de canı yanabilir . Ben abimi çok seviyorum o yüzden onu dövmesin. Ben daha toprağa girmek de istemiyorum . Ama eğer döverek de öldürülüyorsa bende ölebilirim ama ölmek istemiyorum. Bugünlük bu kadar olsun gitmem lazım içerden bağırış sesleri geliyo .
Hoşgeldin 01 ve
Görüşürüz 01
İçim burkulmuştu. Nefes alamıyor gibi hissettim . Daha 9 yaşındayken babası onu dövüyordu . Her onu dövdüğümde bana bana sökmez ben alışığım deyişi aklıma geldi . Zar zor yutkunup ikinci sayfaya geçtim.
Günlük 02
Başına 0 koymak çok havalı ! Ama bunu sadece tekli rakamlara yapmak her zaman canımı sıkacak Hayır neden 0100 de olamıyor ki? Neyse tamam babam bugün beni dövmedi . Kahvaltıyı yaptığı gibide evden gitti . Bence annem beni seviyor beni dövmesine izin vermez diye düşünüyorum . Hele abim hayatta izin vermez zaten abimi çok seviyorum . Ama bugün çok korkunç birşey gördüm rüyamda . Belki gerçekti ama ben uykulu olduğum için rüya da sanmış olabilirim . Ama abime sordum karabasandır dedi . Bu günlüğü yazdıktan sonra onunda ne olduğuna bakıcam . Resmen babam benim yüzüme yastığı öyle bir bastırdıki nefes alamadım işin garip tarafı uyandığımda yüzümde yastık vardı! Ayrıca yüzümün heryeri kıpkırmızıydı. Rüyamdan öksürerek uyandım resmen neyse babam olmadığı için karabasan ın ne olduğunu araştırıp arkadaşlarımla oynamaya gidicem!
Görüşürüz Günlük 02
Babası onu boğmuştu ama çocuğa birşey olmasın piskolojisi bozulmasın diye söylememişti . Gözlerimden akan yaşlar sayfayı ıslatırken üçüncü günlüğün olması gereken yerin boş olduğunu gördüm.
Günlük 04
Dün o kadar fazla oynadım ki zamanın bile farkında değildim. Arkadaşlarımla oynarken babam kolumdan tutup beni götürmeye çalıştı. Ama canım o kadar yanmıştı ki babamın elini ittirmeye çalışmıştım . Keşke yapmasaydım . Babam bileğimi çevirdiğinde çıkan ses o kadar kötüydü ki . Acıdan yere yığılmıştım ben elimi tutup ağlarken babam yanımdan gitti. Abim geldi sonra beni hastaneye götürdü. Elimide alçı denen şeye aldılar . Herkes elinin kırılmasını ve alçı takılmasını isterdi. Bende isterdim önceden . Ama sakın istemeyin çünkü çok kötü bir şeymiş.
Görüşürüz Günlük 04
Göz yaşlarım sayfaları ıslatırken diğer sayfayı okuyacak gücü kendimde bulamıyordum. Defteri kapatıp tekrar koltuğa koydum. Kolumdaki serumu çıkartıp. Defteri tekrar elime alıp odadan çıktım. Çıktığım anda ameliyathanenin kapısı açıldı. Doktor dışarı çıktığında
" Çok kan kaybetmiş kan almamız lazım aranızda aynı kan grubu olan var mı?"
Ben direkt atladım . "Benim kan grubum 0rh tüm kan gruplarına kan verebiliyorum değil mi ? Ben verebilirim ." Dediğimde herkes bana şaşkınlıkla bakıyordu ancak Ceyda bunu yapacağımı anlamış gibiydi. " Sizi söyle alalım o zaman "diyip başka bir odayı gösterdi. Doktor o odaya girdiğimde hızlıca kanımı aldı . İsim bittiginde tekrar bekleme yerine Kayragilin yanına oturdum .
~~1 saat sonra
Doktor tekrar dışarı çıktığında hepimiz ayağa kalktık.
" Milan Soykan ın ailesi değil mi?"
"Evet durumu nasıl doktor bey" dedi Kayranin annesi olduğunu öğrendiğim kadın
" Elimizden geleni yaptık lakin- "
"Öldü mü ?"dedim zarzor
" Kalpen ölmedi tabi ancak bitkisel hayatta şuan yani komaya girdi. Ölü bir vücut gibi ne zaman uyanır bilemiyoruz yoğun bakım ünitesine alicaz birazdan, geçmiş olsun" deyip giden doktora öylece bakakaldım ne yapmıştım ben ?
Bunun ölmekten ne farkı vardı?
11. Bölüm sonu
Devam edecek...irazdan, geçmiş olsun" deyip giden doktora öylece bakakaldım ne yapmıştım ben ?
Bunun ölmekten ne farkı vardı?
11. Bölüm sonu
Devam edecek...