Bir varmış bir yokmuş. Küçük bir mahalle varmış. Bu mahallede bir kız varmış ama bu kız aslında kız değilmiş. Yani kız ama değil işte. Neyse bu kızın lakabı mahallede çüklübayanmış. Bir gün bu çüklübayan ağzında sigara elinde tespihini sallayarak dışarı çıkmış. Bir bakmış ki mahalleye yeni biri taşınıyor. Sonra bu demiş bir bakayım kimmiş bunlar. Bakmaya gitmiş ki birde ne görsün. Uzun saçlı, kısa boylu, zayıf ve çok güzel cilvenaz bir oğlancağız duruyormuş. Sonra bu cilvenaz oğlanı görünce kendini tutamayıp ıslık çalmış. Bunu duyan cilvenaz dönüp çüklübayana bakmış ve ağzını açarak cilveli bir şekilde saçlarını kulağının arkasına koymuş. Sonra işaret parmağını dişleriyle ısırıp gülümseyerek önüne dönmüş. Ama hala arada cilveli cilveli çüklübayana bakıyormuş. Neyse sonra ev taşınmış ve cilvenaz mecbur eve girmiş. Ondan sonra çüklübayan da eve gitmiş ama o cilvenaz oğlan aklından hiç çıkmamış. Neyse aradan bir kaç gün geçmiş. Bunlar sürekli camdan cama bakışıyormuş. Çüklübayan saçlarını savurup ona bakarken cilvenazda utangaçça saçlarını kulağının arkasına koyuyormuş. Neyse böyle bu şekilde günler geçerken bunlar artık mahallede buluşup konuşmaya başlamışlar. Artık çüklübayan cilvenaz oğlanla evlenmek istiyormuş ama ailesi oğlanı evden bile zor çıkarıyorlarmış. Bir gün yine camdan bakışırlerken cilvenaz oğlan çüklübayana helelele yapmış. Bunun üzerine çüklübayan ona aşağı inmesini söylemiş. Oda ayaklarını kalçasına vura vura aşağı inmiş. Sonra çüklübayan buna demişki gel kaçak demiş. Cilvenaz oğlanda demiş ki ama aşkımmm annem kızar demiş. Sonra çüklübayanda buna demişki o zaman ben seni annenden isterim demiş. Sonra cilvenaz da yiaaa aşkımm tamam hadi gidelim demiş. Ama çüklübayan baya hödük olduğu için birden cilvenaz oğlanı kucağına alıp kaçmaya başlamış. Cilvenaz oğlan demiş ki yaa napıyosuunn millet ne derr demiş. Çüklübayanda demiş ki başlatma milletine çüklerim hepsini demiş. Sonra kaçmışlar.
Mutlu son...
