Eylül ve Deren koridorda yürürken okul panosuna asılı afişi gördüler. Eylül hemn incelemeye başladı.
"Of Eylül. Tiyatro kulübünün yeni saçmalığı falandır. Bosversene"
"Hayır tiyatro kulübü değil burada hazırlayan Kızıl Kurt yazıyor. Evet tiyatro ama akşam. Bu akşam. Ve okulda"
"Akşam okulda?"
"Akşam okulda." Diye onayladı Eylül. Ve afişte yazanları okumaya başladı. "Gercekler acıdır. Ama sahibine fatura keser. Diğerleri içinse eğlence kaynağıdır. Eğlenmek isteyen herkesi tiyatroma davet ediyorum. Bu akşam birinin maskesi düşecek. Güvenli bir kasaya koyup dokuz kere kilitlesenizde ben gerçekleri bulup ortaya çıkarmasını bilirim." Deren küçük bir kahkaha attı.
"Kim bu ya? Nerden geliyor bu özgüven? Komik."
"Ve eğlenceli" "Akşam bu tiyatroya gidiyoruz Deren kaciramayiz bunu."
"Saçmala Eylül biraz daha saçmala. Değerli vaktimi böyle şeylere harcayamam ben."
"Akşam 7.15 de seni alıyorum. Konu kapanmıştır."
***
Eylül arabasıyla Derenin binasının önündeydi.
"Alo, Deren? 5 saattir sizin binanın önündeyim. Hayır yani nereye bu kadar hazirlaniyorsun? Okul formasıyla bile gelebileceğin bir yere gidiyoruz. Okula!"
"Eylül, boş yapma hayatım. Geliyorum merdivenlerdeyim. Ayrıca okul forması giysem olay çıkaracağını çok iyi biliyorum. Sen mi kokoşsun ben mi?"
"Cevap hiç birimiz"
"Komiksin Eylül."
"Sen gel buraya ben sana komiği gösteriyim. Ben şaka yapmadım Bi kere eğer şaka yapmış olsaydım gülebilirdin ya da kim olabilirdi ama eğer şaka yapmış olsaydım ve ben hiç şaka yapmıyorum çok ciddiyim Deren."
"Eylül. Telefonu kapat kapıyı aç." Eylül sağına döndü ve camdan Dereni gördü. Kapının kilidini acti ve Dern arabaya bindi.
"Bence komik olan ben değilim, birazdan yaşayacaklar."
Eylül çok egleneceklerini düşünüyordu. Ya tiyatronun acemiliginden, yada tiyatronun profosyonelliğinden.
Deren ise boşa vakit harcadiklarini düşünüyordu ama her şeyden çok değer verdiği 4 yıllık arkadaşını kırmamak için gidiyoru. Eylüle yakalanana kadar kulaklığını takıp dizi izleyecekti.
Okula vardılar. Arabayı park edip tiyatro salonuna indiler. Salonun yarısından fazlası doluydu. Anlaşılan Deren gibi düşünenlerin sayısı azdı. Eylül gibi düşünenlerse bu saatte salonu doldurmuşlardı.
Önler dolmuştu. Ortada iki kisilik bir yer bulup oturdular. Sadece bir kaç dakika sonra aniden tüm ışıklar gitti. Herkes bağırıp çağırmaya başlamışken projeksiyon çalıştı. Ekranda kocaman Kızıl Kurt yazıyordu altında da bir Kurt simgesi vardı. Salonda bir ses duyulmaya başladı. Kalın bir ses. Efektlenmis bir ses. Anlaşılan kim olduğu bilinsin istemiyordu.
"Hepiniz Tiyatroma Hosgeldiniz. Başlamadan önce, size bugün birinin maskesi düşecek demiştim. Onun hakkında gercekler ortaya çıkacak demiştim. Herkes onun aslında nasıl biri olduğunu görecek." İçeriyi bir ürperti kaplamisti. Eylül ve Deren bundan etkilenmeyenlwrin arasındaydı. Deren henüz kulaklığını takmamıştı. Eylül se egleneceginden çok emindi. Fazla emindi. "Ve hazırsanız bu şanslı kişinin ismini açıklıyorum. Gerçek yüzünü hepinizden saklayan, söylediği hersey yalandan ibaret olan, bu kişinin adı, Eylül Araz!"
Herkes şok içinde bağırarak Eylül'e döndü. Eylülün yüzündeki tebessüm uçup gitti. Yerini şok ve korku dolu bir ifade ye bıraktı.
Neler Oluyor?
***
Umarım beğenirsiniz baya üstüne düşündüm bu hikayenin <3