Size önce kendimi tanıtmak istiyorum. Benim adım...
Ortaokul 2. sınıf öğrencisiyim, bir sürü arkadaşım var ve çevrem çok geniştir. İnsanlar hem cinsimle anlaşamadığım için beni yargılarlar hatta çoğunlukla dışlarlar bende bu durumdan çoğunlukla rahatsız oluyorum ama belli etmiyorum. Ben kızlarla anlaşamıyorum, benim şuana kadar tanıştığım kızların neredeyse hepsi benden nefret ediyordu ama belli etmediğini sanıyorlardı, bende bunu öğrendiğim de ya da anladığım da onlarla olan bağımı hızlı bir şekilde kopardığım için bana satıcı, pick me gibi şeyler diyorlar. Bence beni sevmeyen birinden yavaş yavaş değil hızlıca kopmam gerekiyor bende kendime göre doğru olanı yapıyorum. Benim için doğru olan çoğu insan için yanlış olabilir bilemem.
Ben insanları şikayet etmediğim içinde neredeyse tüm arkadaşlarım bana sırlarını verirler, benimle açık bir şekilde konuşurlar. Onların bana sırlarını söylediğini bilenler ise gelip benden tüm bildiğim şeyleri anlatmam için zorlarlar. Ben yine söylemediğim de ise bana tehditler savurmaya çalışanlar oldu. Ama benim yine söylemediğimi görünce pes ediyorlar, daha sonra gelip yine zorlamaya çalışıyorlar fakat ben yine söylemiyorum. Aslında bunları çok önemsemiyorum. Başlarda çok rahatsız oluyordum. Artık alıştım, insanların bana bu konuda saygı duyacakları zamanı bekliyorum.Bu sanırım pek mümkün olacak bir şey değil ama yine de o zamanı bekliyorum. Çünkü insanlar anlamadıkları, bilmedikleri konularda yorumlar yapmaya ve eleştirmeye bayılıyorlar. Hepsi her şeye önyargılı ve saçma bir şekilde yaklaşıyorlar. Arkadaşlarım onlarla olan anlaşma biçimimi abartılı ve gereksiz buluyorlar. Belki onlara sevgimi çok fazla gösteriyor olabilirim. Ama insanın sevdiği şeyleri göstermesi gerekmez mi?