Arkamızda polisler vardı bizi tutkladılar abalarında bindilerdiler alağlamatktan başka bir çağrem yoktu bazı ayrı odalara oldülar souşturma başlamıştı beni ve changbin ini sorguya çektiler olay ailenizin kulağına kadar gelmişti mahkemeye çıktık ikimizden biri suçluyu changbin suç atamazdım buna gönlüm eremezdi ben bir şey yapmamıştım arkama baktığımda annem,babamlar ve jisung a bakmışdım bana öfkeyle bakıyordu kendinden utanmıştım hakim konuşmaya başladı
H:kim öldürdü!
H:olay yerindeki her şeyi inceledik bıç@k kullılamamisti fakat silahta iki mermi ces@t eydi kim yaptı hemen itiraf edin
Kendimi savunmam lazımdı
J:bı bı bıç@k benimdi
H:bıç@k seninse silahı changbin kullandı
Kafamı salladım
H:yaşın küçük olduğun için changbin 3 yıl hapis cezasına karar verildi
Changbin o gün hayatının en kötü günlerini yaşıyordu gözlerini dolduğunu görmüştüm sadece chagbin o günden beri hapise girmişti
Eve annemler le gittim eve helnce annem ve babamdan çok büyük azar yedim bu işi karışımak benim suçumdu annemler den azar yedikten sonra jisung veni çağırdı yannına geldim beni evden çıkarıp sokağa çıktık çıt çıkarmıyodu biraz gezdikten sonra duraksadı daha sonra beni duvara doğru attı
J: jisung napıyorsun!
Benim yakamdan tutup kedisine çekti
J:se se sen katilsin!
J:hayır ben değilim o!
J:yalan söyleme bana bunu ona changbin yapamaz!
J:jisung o suçlu ben değilim!
Jisung un gözleri dolmuştu beni yere attı ayağıyla kafama vurmaya başladı feci şekilde açıyordu
J:bu saaten sonra jiyoo,sen benim kardeşim değilsin!!
Bulunduğum yerde ağlmaya başladım beni katil sanıyordu o benim artık abim değildi bam başka biriydi o akşam ağlayarak koşmaya başladım boşluğa sanki nereye gideceğimi bilmiyordum tüm yaşadığım tranmavalardan uzaklaşmak için koşuyordum ağlayarak yağmurun altında...
3 yıl sonra
Artık hayattan iyice bezmiştim abim jisung ile hala görüşmüyordum annem ve babam o olaydan sonra büyük bir ayrımcılık yapıyorlar bundan dolayı o okulda yatılı kalıyordum benden herkes soğudu benden kendimden intahara sürükleniyordum okuldaki zorbalıkları bile anlatmak istemiyorum beni 10 sınıfa giderken tren raylarına atmaya çalıştılar çok kötüydü herkesin azında katil lakabı vardı jisung herkese yaymıştı kimsede benle arkadaşlık kurmak istemiyordu yanlız yaşamak benim kadarimdi
Yarın sabah yine okula kalk çaktım bugün farklı bir gündü doğum günümdü saoğulsun alarm saatim beni kaldırdı odamda tektim saçımı salık olul kıyafetlerimi giyidim bugün 18 yaş günümdü kendime baktım ve gün geçtikçe ne kadar yorgun ve bitkin bir hale düştüğümü fark ettim sanki bu ben değildim artık mutlu jiyoo yoktu aynaya bakıp
J:bu bu benmiyim
Gözlerim doldu sırt çantamı alıp aşağı yani sınıfıma doğru gittim jisung ile artık aynı şubede değildim o d şubesindeydi ben f şubesi sınıfma girdim klasik yaptığım şey sıramı başıma koyup gözlerimi dinlerdim changbin ceza evinden çıkmasına bir hafta kalmıştı açıkcası heycanlıydım okula gelince acaba ne yapacaktı değişmismidi ders başladı artık dersleri iyice salmıştım annemden ve babamdan bu konuda çok azar yiyordum daha kendime gelip dersi dinlemye başladım aslında dersi dinlemiyorum camın hemen kenerında oturuyordum ve her fırsatta camdan bakıyordum o güzel manzara insanların mutluluğu benim içimi istiyordu dersler bitti bugün günlerden cuma olduğu için otobüsle gidectim her zamanki gibi okuldan çıkıp durakta beklemeye başladım daha sonra yanıma bir kedi geldi evet nerdeyse ben burda yatılı kalmaya başladığımdan beri bu kedi yanıma gelip hep yemek dileniyordu çantamı kurcalayıp büskiviyi kediye verdim siyah ve beyaz karışımı tüyleri vardı kafssını okşadım oda karşılık olarak ayaklarıma dolandı otobüs geldikten sonra otobüse bindim eve geldiğimde odama çekildim evde bu sefer annemler vardı yatağıma uzanıl kafamdaki gürültüyü dinledim anılar tranvalar...bir anda odamın kapısı çaldı hiç alışık olduğum bir şey değildi acaba hırsız mı teretütle
J:ki ki ki kim o!
Kapı aniden açıldı odama giren jisung du ne işi vardı odamda nemen ayaklandım masamdaki kitaba doğurludum
J: senin için gelmedim aptal cezaevine gidecem changbin seni de cağırmamı istedi
Neden beni çağırıyor ki onla hayatta görüşmem
J:onla asla görüşmem şindi odamdan hemen çık!
Ban sinirli bir şekilde vakıyordu jisung
J:çıık!!
Elimi setçe çekip beni götürmeye başladı
J:bırak beni serseri!
Beni daha da sertçe götürmeye basladı kapıya gelince
J:otobüse bincez eğer bir haraket veye bağirrisan seni öld@rüm!
Çaresizce kafamı onaylıca şekilde saladım elimi sımsıkı tutuyordu yılar sonra onun sıcak ellerine dokunmak benim yine içimi ısıtmıştı bu o kdar güzel bir histiki elimi hiç bırakmasını istemiyordum otobüsr bindik tıkımı çıkarmadım aksine biraz mutluydum çünkü jisung hala ellimi sımsıkı tutuyordu onun niyeti kaçmamak için benim niyetim onun sıcak elleri çok ama çok özlemiştim
Cezaevi ne geldik changbin içerdeydi acaba nasıl olmuştu değişmişmidi, aklımda çok soru vardı fakat hala ondan nefret ediyordum ziyaret edilecek yere geldik sandalyelere oturduk jisung elimi sertçe bıraktı işte o an vücudumun bir parçası yok olmuş gibiydi o elimi tutunca eski günler gibiydi şimdi elini bırakınca normala döndü keşke elimi yine tutsa keşke bu duyguyu tekrar yaşasam, ben bunları düsünürken jisung
J:changbin geliyo changbin burdayız!
Changbin ini aramaya başladım fakat etrafta kimse changbin e bezmiyordu daha sonra birisi"geliyorum jisung"dedi ve yanımaza geldi kendisi çok değismişti
Bu bölümü inş beyenmişsinizdir gayet güzel oldu ilerleyen bölümlerde momenyler başlıcak🤍