Sabah yoğun bir baş ağrısı ile kalktım artık alışılmış bir durum sabah kahvaltıyı eem yada edemem demem daha doğru olur çünkü babamlar beni o masaya asla almazlardı tabi bununda bir anısı var yaklaşıt 3-4 yıl önce annem ve babam bir anda benle komuşmayı kesti onlarda benim katil olduğumu düşünyorlar akşam yemeği için sofraya gelmiştim annem bir anda "senin yerin burası değil" diyerek beni kaldıramyı çalşıtırdılar fakat inadına masada yemek yemek istioyrdum çünkü bu benim hakım "hayır burası benim de yemek hakkım var" babam aniden"sen ne cüretle anne ne bağıra ilirsin terbiyesiz"masada kavga çıkmıştı sır benim burda yemek yüzündem sinirden masaya sertçe vurup kalkıp gittim yani kısacası benimle aynı ortamda kalmak istemiyorlar kahvaltı için dışarı çıktım hep gitttiğim bir yer vardı orayada bayadır gitmiyordum hazır dışarı çıkmışkan kendime iş yeri bakmam lazımdı e malum para kazanmam lazımdı kahvaltımı yaptım ve dolaşmaya başladım biraz mahheleyi gezindiktem sonra yoruldum bir yerde durmak istediğim için en sevdiğim Starbucks a gittim kendimi bir ıce americono aldım en sevidiğim kahve kahvemi yudumlarken Starbucks camında bir işti aradını yazıyordu işte aradığım şey kahvemi hemen içtim ve iş için yazılmaya gittim müdür ile konuştuk iş için günlük ne kadar alıcağım yazıyordu sadece temizlik çı aradığını söylediler kabul ettim günlük 50 won idi her hafta kullandığım para bu benim için daha iyi oldu saat 6 dan başlayıp 11 kadar temizlicem eve geldim biraz heyecanlıydım fakat sadece bir haftalına çalışcam
1 gün sonra
Sabah her zaman ki gibi normal işlermi yaptım okula gitmek için evden çıkmak için son bir şey kalmıştı genlede masada babam bana haftalık 50 won veridi fakat bugün yoktu anneme sormak istioyrdum fakat çekiniyordum anneme sordum "anne babam parayı neden koymadı annem sertçe cevap verdi "senin o parı haketini düşünmüyo zaten çalışacan her gün" "anne ama ben sadece bir haftalık çalış" sözümü keserek"hayır!dedim çalış paranı kazan biz senin yaşındayken her gün çalışırdık" konuşmadım bugün okula yürüyerek gidecektim evdeki herkes böyle herkes komuştuğumu kesiyo alıştık artık kendimi hep onların çocuğu deyilim gibi gördüm ve bu hep böyle sürecek okula geldim derse geç girmiştim zaten drersleri o kadar takmıyom saatler su gibi akıp giiti saat 5 i gösteriyordu hazırlanıp işe doğru gittim Starbucks a girince pekte insan yoktu gerekli olan şeyleri yaptım yerleri sildim çöpleri toparladım müdürün odasına gidip paramı aldım böyle daha iyi oldu benim için fakat hergün burda çalışmak benim için zor olacak okula gelip kafamaı yasığa koyup tüm yogunlumu atmaya çalıstım
1 hafta sonra
Evet o gün geldi buz paten gezisi kıyafetimi intarnetten sipariş ettmi ve geldi üzermide denedim bana çom yakısıoyrdu tam bir yıl başı konsepti kayafetlerimi giyip saçlarımı hazılradım sıkıca bir at kuyruğu yaptım güzel görünüyordu daha sonra sınıfa indim tüm kızlar makaj ları ilerli yorlardı benim pek umrumda değildi sırma geçtim jungwoon u aramya başladım onu seçmiştim daha sonra yanıma gelirken gördüm yanıma oturdu
J:hazır sın dır herhalde
J:evet hazırım umarım bana doğru öğretirsin
J:merak etme jiyoo en doğru kişiyi seçtin
Hafif sırıtım daha sonra öğretmen sınıfa geldi ve herkesin hazır olud olmadığını söyledi sınıftan çıkıp otobüse bindik jungwoon un yanımdaydım bana gözlerini dikercesine bakıoyrdu yoksa odamı etkilendi paten kayacağımız yere geldik çok heyecanlıydım hayatında unutmayacağım zamanlardan biri olacak kaymak buz patenleri giyidim ve buzun üzerinde durmaya başladım yanında jungwon vardı buzda dengeyi sağlmak kolay değildi düşecek gibiydim tan düşerken jungwon elimi tuttu bana nasıl kaymasını anlatı jungwon ilki elime tuttdu ve dönmeye başladık çok eylenceliydi çok yorulmuştum yorugnlukluktan köşeye yaslandım derin derin nefes alıyordum çok eylenmiştim karşıda changbin duruyordu hiç bir şey yapmayıp beni izliyordu yanında da bir kız vardı kızn boyu küçük ve saçları küttü changbin konudan sımsıkı tutup ona bakık bir şeyler söylüyordu fakat changbin bunları pek takmıyordu bana odaklnış gibiydi jungwon beni farketti ve yanıma geldi
J:sana dediklerinin doğru olduğunu söylemiştim
J:bana bakması sapıklıkmı?
J:hayır jiyoo yanına bak işte kızlar la dolu
Changbin e baktım evet bir kaç tane kız vardı ama onlar changbin e bakıyordu yanında boyu küçük Önal kıza bakıyorlardı onu çağırmak istoyrdu fakat boyu küçük olan kız onlarla takılmak istemiyordu
J:baksana kızlara onlar yanında ki saçları küt kızları istioyorlar jungwon
Yanıma baktığımda yoktu
J: jungwoon?
Etrafı iyice baktığımda han ın yanındaydı yanında bir kaç erkek ne arada gitmişti beni hemen unutdu biraz da kendim kaydıktan sonra gitme zamanı geldi otobüse bindik ve okula geldik saat e baktığımda saat 5 idi hemen odama koşup hazırlandım ve okuldan çıktım Starbucks a girdim giridğimde beni pek iyi bir ortam karışılamadı hala bir kaç insan vardı ama etraf düne göre daha kötütdü neyse diyip etrafı toplamaya başladım yerleri süpürdüm çöpleri topladım vb. daha sonra yerleri süpürürken yan masada oturan kız gurubu dikkatimi çekti yaşları benim yaşlarımda gibiydi bir yandan konuşuyorlar bir yandan kahvelerini yudumluyorduyolardı onları bakarken onlarında ban baktığını fark ettim hemen işime geri döndüm onalara tekrar bakınca gülüsüyorlardı daha sonra bir ses yükeldi
X:hizmeçi gelirmisin buraya ( gülüşmeler)
Amaçla belli oldu benle dalga geçmek yanlarına giitim eyer bir şey olup bana bir şey söylerse onları şikayet edicem
J:buyrun bir şeymi istemiştiniz
Kızın yanındaki kızlardan biri elindeki kurabiye yı yere fırlattı
X:ahh pardon çok özürldilerim
Kurbiyeyi ayağıyla ezmeyi başladı
X:aa ne sakarım ben (gülemeya başlar)
Kızların hepsi gülürken birbi gülmüyordu aksine üzgün ve durgun gibiydi bana baktı ona daha da dikatli bakınca onun somi olduğunu farkettim dona kaldım onu yıllar sonra görmek çok garip idi umarım şuan utancından gülmüyodur kılzarsan biri
X:ne oldu braz sanki korkut(gülüşmeler)
Hala bir şey yapmıyordum sominim yılarsonra görme şokunu yaşıyordum onu bir daha förmek aklımın ucunda bile geçmezdi kendime aniden gedlim
J:siz bilirsiniz kendi kuyunuzu kendiniz kazdınız
Deyip idarenin odasına gittim olan her şeyi anlattım onların beni nasıl zorbalıkları söyledim idare onlarla görüştü ve bir daha onları buraya sokmayacığını söyledi benimde ordaki işlerim bitti okula doğru yol aldım aklımda sadece somi vardı çok değişmiş umarım bir daha onla görüşmem hayatımı mahveden insaanlardan biri,umarım benden hala hoşlanmaz lezbiyen olduğnu bana açık bir şekilde söyleyebilridi fakat o yanılş yolu şeçti
Okuduğunuz için teşekkür ederim takip edersin inş🤎