"Kalk azıcık hava al sabahtan beri elinde telefon öylece oturuyorsun"annemin her sabah ki konuşması başlamıştı."Sen napıcaksın benim hava almamı "diye seslendim."Bak Haticenin oğlu kerem de dışarıda git iki muhabbet et belki kaynaşırsınız"Hatice ablayla annem yakın arkadaş Keremle bizi evlendirmeye çalışıyorlar. İkimiz de bu durumdan şikayetçi olsak da annelere söz geçiremiyoruz."Bi işim var onu bitiriyim sonra çıkarım"annemi oylamanın tek yolu bu sihirli sözcüktü."Kaç yaşına geldin bir koca bulamadın evde kalacaksın bu gidişle mis gibi çocuğu kaçırma.Onun ne kadar talibi olduğunu bi bilsen böyle konuşmazsın"annem bu gidişle hiç susmayacak tek çare dışarı çıkmaktı. Annem arkamdan saydırmaya devam ederken ben hızlıca hazırlanıp kendimi dışarı attım.
"Selam Kerem,buraya neden geldiğimi hiç sorma"daha sözünü bitiremeden araya girdi."Ben de aynı sebepten buradayım ama sana vermem gereken çok önemli bi haber var eğer kabul edersen yani en azından denersen ikimizde bu durumdan kurtulabilirim."bu durumdan kurtulmak mı??? BEN VARIM."Biliyorsun ki Kral Arslanın evlenme Yaşı geldi de geçiyor bile.Bir duyuru gördüm Kral bölgedeki en becerikli kızı seçip onunla evlenecekmiş.Herkes senin ne kadar yetenekli olduğunu biliyor.Yani kraliçe olacak bir kişi varsa o da sensin."Sen bi de anneme sor.(Tabiki öyle birşey söylemedim)"Yani benden tanımadığım bir adamla mantık evliliği yapıp sarayda çürümemi mi istiyorsun?"Nerdeyiz biz?
Wattpadin içine falan mı düştük.
Bölüm Sonu
Yazılar biraz karmaşık oldu önerilerinizi bekliyorum.İlk romanım.Saygı çerçevesinde eleştirebilirsiniz.