Gözlerimi açtığımda Elliott karşımda oturmuş duvara yaslanıyordu.Beyaz saçları gözlerinin önüne düşmüştü.Mavi gözleri kapanmıştı,uyuyordu sanırım.Dizlerimin üstüne doğrulduğumda bu defa beni bekleyen bir tabak yoktu.Duvara yaslanıp uyuyakalan çocuğun yanına gittim dizimi sürükleyerek.Hafifçe omzuna dokundum "Elliott." sözümün üzerine yavaşça gözlerini araladı."Sonunda uyanmışsın,beklerken ağaç oldum." hızla ayağa kalktı ve kapıya doğru yöneldi.Anlam veremeyerek gözlerimi kırpıştırdım."Benimle gel bugün 3. günün." başımı yavaşça salladım ve ayağa kalktım.Göz ucuyla beyaz duvardaki aynaya baktım.Siyah saçlarım taranmıştı ve öncekinden güzek görünüyordu.Aklımdaki soruyu anlamış olacak ki "Cenette yoluk gibi gezmen mantıklı olmazdı." kapıyı araladı ve çıkmam için elini uzattı.İlk defa dışarıyı görecektim.Yavaş adımlarla kapıdan dışarı çıktım,güneşi ilk defa görüyormuşum gibi gözlerimi aldı ışığı.Etrafta çicek açmış ağaçlar,cıvıldayan kuşlar,upuzun çimenler,çimenlerin arasından akan küçük bir nehir...Arkama baktım-her zaman yaptığım gibi,oysa kim arkasında bıraktığı iğrenç şeye geri dönüp özlem duyuyor gibi bakardı ki-ve çıktığım kapı orada değildi,bir dahaa orayı görmeyecek olmam mutlu etmişti beni.Son 3 günde en ufak olay bile beni mutlu etmeyi başarmıştı keşke dünyada da böyle olsaydı herşey...Elliott önden giderken onu takip ettim,nereye gideceğimi bilmiyordum ya da ne olacağını,cennet böyle bi yer miydi?"Seni Dünya Küresi'ne götüreceğim." dedi sadece ve yürümeye devam etti."Orası neresi?"dedim.Kafasını çevirmeye gerek duymadan "Gidince öğrenirsin." diye cevapladı.Bir şey demedim,desem de cevaplamayacağını biliyordum.
Biraz yürüdükten sonra çiceklerle sarmalanmış bir kapının önünde durdu.Beyaz güller,kahve kapının üstünde tüm saflığı ve güzelliğiyle öylece duruyorlardı.Elliott yavaşça kapının kulpunu indirdi.İri vücudunu yana çekti odayı görebilmem için.Bir çok gül vardı duvarları sarıp sarmalayan.Tavanda,duvarlarda,odanın ortasında duran kürede...Odanın duvarları güllere zıt olarak gri ve pisti,sanki hayatın pisliğini anlatmaya çalışır gibi.Ortadaki küreye baktım,bir cadı küresine benziyordu ama değildi.Elliott'a baktım mavi gözleri tepkimi ölçmek için üzerimden ayrılmıyorlardı."Bu gördüğün küre Dünya Küresi.Bunun sayesinde Dünya'da sen yokken neler olup bittiğini görebilirsin Apate."dedi gözlerini üzerimden çekmeden konuşurken.Küreye baktım korkutucu muydun kim bilir?Belki de arkamda bıraktıklarımdan korkuyordum,bana kızgınlar mıydı?Ama arkamda bıraktığım kimsem yoktu.