M.Keskin
"Kızım yine mi?"dediğinde babam umursamadan, "Başlamayalım yine baba lütfen."dedim ve Yüzbaşının elinde olan telefonu aldım. Açıp kulağıma koyduğumda sesli gülme sesi doldurdu etrafı.
"Söyle."dediğimde bir gülme sesi daha. "Yazıklar olsun beni bu kadar çabuk mu unuttun?"diyen yalancı bir üzüntü vardı sesinde.
"Ne istiyorsun başımın belası söyle artık!"dediğimde sinirliyken biraz daha sinirlendim. "Başının belasını özlemedin mi?"dediğinde kaşlarım çatıldı. "Bana Türkiye'ye ayak basdım deme seni olduğun yerde boğarım!"dediğimde gür bir kahkaha attı. "Hmm öyle mi yapmışım?"dedi.
"Nerdesin?!"diye bağırdığımda Yüzbaşı koluma dokundu hafifçe bağırmamam için. Derin nefes verip tekrar konuştum.
"Hangi cehennemdeysen eve git gelince ümüğünü sıkacağım senin!"dediğimde kıkırtı sesi geldi. "Öyle olsun bakalım."dedi ve telefonu yüzüne kapattım. Elimde tuttuğum telefonu sinirle sıktım.
Babam bana baktığında, "Hayatına son vermeme bir adım kaldı. Önce ki gibi yine aynı şeyi yaparsa, bu sefer sen bile elimden alamazsın onu baba! Haberin olsun!"dedim ve biraz sakinleyip içeri girmek için babamın koluna girdim. Yüzbaşının yüzüne bakıp gülümsediğimde aynı şekilde karşılık verdi. İçeri girip yerlere dağıldığımızda herkes farklı konuşuyordu.
Ben babamın sağında oturmuştum. Üst rütbelilerin konuşmasını biraz dinleyip telefonumla ilgilenmeye başlamıştım artık. Çünkü bir yerden sonra onların konuşması bile sıkıcı geliyordu. Bayıyordu.
Yüzbaşı: Sakinleşmeyi dene.
Firdevs: Yeterince sakinim zaten.
Yüzbaşı: O kimdi?
Firdevs: M.Keskin mi?
Yüzbaşı: Evet.
Firdevs: Mehir Keskin. Baş belası kız kardeşim.
Yüzbaşı: Senin kız kardeşin mi vardı? Ama neden yıllardır yok peki? Ben seni neredeyse 6 yıldır tanırım. Hiç görmedim, senden de duymadım ismini.
Firdevs: Çünkü 8-9 yıldır burada yok o yüzden. Elimde olsa bir kaşık suda boğacağım ben onu ama işte babam var.
Yüzbaşı: Ne yaptı sinirini, kinini kazanacak kadar?
Firdevs: Sonra anlatayım olur mu? Bu gün yüzleşme var.
Yüzbaşı: Tamam nasıl istersen. Çıkışta gelmemi ister misin?
Firdevs: Hayır demem. 🤓
Yüzbaşı: Her olayı iyiye ve ya sakıplığa çekmekte üstüne yok Cennet Bahçe'm.
Firdevs: Biliyorum ve kendimle gurur duyuyorum. 😁😎
Yüzbaşı: Tamam çıkışta bende gelirim. Umarım Albaydan azar yemeyiz.
Firdevs: Yemezsin merak etme. Hallettim ben o işi.
Yüzbaşı: Anlaşıldı Komutan Keskin. :)
Firdevs: Aferin benim Yüzbaşıma. 😘
Yüzbaşı: :)
Davet bittiğinde babam, annem, ben, Yüzbaşı ve Defne birlikte bizim eve geçmiştik. Bakalım baş belası sevgili canım kız kardeşim Mehir Keskin yine ne haltlar karıştıracaktı.
Mehir benim canımı çok yakmıştı. 10 yıl önce neredeyse ölüme sürüklemişti beni. Ben kırgındım ona. Bir özür bile dilemeden ansızın gece yarısı def olup cehennemin dibindeki bir ülkeye gitmişti.
Mehir yıllar önce birine aşık olmuştu. Evlenme raddesine geldiklerinde adam, adam dediğiminde ismi Miran Alphan'dı. Miran ve Mehir evlenme raddelerine geldiklerinde Miran Mehir'den ayrılmak istediğini söylemişti. Mehir sebebini öğrendiğinde benimle kavga etmişti. Aslında asıl sebebi Miran'ın bana en başından tutukmasıymış.
Mehir benimle bu yüzden şiddetli bir şrkilde kavga etmişti. Benim suçum yoktu o zaman. Aslında ben o zaman üniversite derdindeydim. Sevgilim olsun diye kovalamıyordum. Uğraşmıyordum kısacası.
Ben açık açık gidip Miran ile konuşmuştum. Onda gönlüm olmadığını söylediğimde geri çekilmiş ve sevmemeyi deneyeceğini söylemişti. Anlayışla karşılamıştım. Ama Mehir'e çok ağır şeyler söylemişti.
'Ben seni hiç sevmedim! Sen babanın prensesi bile değildin. Benim hiç bir şeyim olmazdın. Ben seni sevmedim Mehir. Sevmeyeceğim de. Boşa gönül yorma. Zaman geçtikçe daha iyi anlıyorum. Seni hiç bir zaman sevmediğimi ve sevemeyeceğimi Mehir.'
Miran Mehir'i çok kırmıştı. Miran'ın beni sevdiğini öğrendiğimde Mehir benim üzerime gelmiş, 'hepsi senin suçun, sen yaptın hepsini' diye evi darmadağın edene kadar dağıtmıştı. O gün beni itmişti. O gün ben bedenim sertçe duvara çarptığında yere düşmeden hemen önce kafam masanın kenarına çarpmıştı. Kanlar içerisinde yere serildiğimde Mehir korkudan nabzımı yoklamayı akıl bile edememişti.
Ben bunların hepsini daha sonra Defne'den öğrenmiştim. Defne benim okul arkadaşımdı. Herşeyimi bilir, herşeyini anlatırdı. Aramızda sakladığımız hiç birşey olmazdı.
Ben o gün Mehir'in bana değilde onu sevmeyen Miran'a inanmasına rağmen affetmeyi seçmiştim ama onun beni itmesi yüzünden ölümden dönmüştüm. Ama o hiç birşey olmamış gibi davranmaya her zaman olduğu gibi devam ederdi.
Babam ikimizide eşit ağırlıkta severdi, bunu hep kendisi söylerdi. Ama Mehir beni hiç sevmedin derdi babama. Neden bunu dediğini anlamamıştım. Aslında bazen bende düşünütdüm ya...
_______
İyi okumalar dilerim hepinize.
Umarım beğenirsiniz bölümü.
❤️'e basmayı ve yorum da yapmayı unutmayın.
Bu bugünün ilk bölümü birazdan inşallah ikinci bölümüde yazacağım. Bitirip saat 1e kadar atarım. Bitire bilirsem tabii ki de.
Gelecek bölüm görüşürüz.