ÇEMBER | Lanetli Krallık

Herkes yaşardı bu hayatı. Herkes çekerdi hayatın acısını... Zalimler kadehlerini keyifle yudumlar, mazlumlar, onlardan kalan hasarları onarmak için çırpınırlardı. Mazlumduk bizde... Zalimlerin izleri ve lekeleri vardı üzerimizde! Mahkumduk ezilmeye, ezenlerin eteğinin dibinde... Lanetli Krallığın, lanetli vatandaşlarıydık biz. Bizi sevmeyenlerin lanetiydik! Zalimlere yüz verdi akan giden zaman... Onları güçlendirdi. Bir zamanlar cesaret edemedikleri, şimdi nefes almak gibiydi. O gittiğinden beri... Onu götürdüklerinden beri... Şimdi geri gelsin diye beklerken biz, o hiçbirimizi artık umursamıyorsa? O zaman ne yapacaktık biz? _-_-_ 5000 yıllık bir kehanet... Katı kurallara sahip bir ülke.... Varsini arayan bir Han... Ve genç bir çocuk.... İkinci dünya yıllardır huzurdan ve mutluluktan yoksun yaşıyordu. Anlı yaşadıkları mutluluklar onlara yetmiyor, daha fazlası için yalvarıyorlardı. Pişmanlıkları içlerini, duygularını çürütüyor, akıllarını kaybetmeye mahkum ediyordu. Herkes o'nu geri istiyordu... Han varisini, Ying oğlunu, Anka dostunu ve Yang... Silahını! Ve bunlardan uzakta yaşayan bir genç, küçüklüğünden beri onu rahat bırakmayan kırmızı gözlerin etkisinden, ağır travmalara neden olan geçmişinden kaçmak için uğraşıyordu. Ama kader, Orakel.... Hiç bir zaman kolayı sevmemişti. "Kolay yol zayıflıktır oğlum!"