26 ocak 2004
Işığın güncesinden
Güneş odayı ısıtıyordu ama beyaz örtü hala duruyordu kalktığımda annem de babamda yoktu yoksa unutmuş muydular
Işılın doğum günüydü 4 yaşına girecekti
Pasta nerdeydi yada mumlar hiçbirini göremiyordum
Acaba daha erken miydi
Doğum günleri özeldi dışarı çıkardık normalde pek çıkmazdık annem güvenli değil derdi günlüğüm eve hoca gelir ders anlatır ışıl kalkıyor sessiz olmalıyım
****
Şuan evde değilim korkuyorum günlüğüm oda çok siyah ışıl gülmedi bugün hiç gülmesi gerekirdi o doğum günü çocuğuydu biz çok güzel bir yere gitçektik sonra araba geldi büyük bir araba o araba bizi içine çekti annem ve babam koydu bizi o arabaya bir adamla konuşuyorlardı tamam patron dediğini hatırlıyorum ışıl yanımdaydı ağlıyordu yanıma çektim onu bende çok korkuyordum
Sonra bir sürü çocuğun olduğu bir yere geldik elimize silah denilen bir şey verdiler soğuktu ışıl halen ağlıyordu bizi ayırdılar ellerimiz ayrıldı onu bir odaya götürdüler geldiğinde yanağı kızarmıştı ayağa kalkıp o adamın yanına gidip ona kızdım kardeşime vurduğu için ama bena vurdu ve kes sesini velet dedi velet ne demek bilmiyorum ışıl evimi istiyorum diye ağlıyordu ama kesin sesinizi diyorlardı bugünlük dinlenin yarın programa başlayacağız anlamamıştım ama burayı sevmemiştim ışıl ağlıyordu anne diye ama ben artık ağlamıyordum buradan kaçacağım bunu unutma günlük ve çıktığımda çok iyi bir anne olacağım benim annem gibi değil o bizi bıraktı ben bırakmayacağım kimseyi ışıklara kararıyor biri geldi uyuyun dedi göremiyorum yazılarımı ….
küçük bir çocuğun elinden olması için biraz saçmaladım sizce iyi olmuş mu ışığın günceleri devam etsin bizi geçmişe götürsün mü
