İnsan ne kadar garip bir canlıymış meğersem her duyguyu yaşayabilirmiş içinde ben şuan her duyguyu yaşıyordum ayağa kalkmam gerekiyordu hemen ayağa kalkıp şirkete gittim girdiğimde oğuzun odasına çıkmıştım koşar adımlarımla yüzümde gülücükler açıyordu merdivenleri 2şer 4 er atlıyordum içeri girdiğimde beşiğin içinde bir bebek ve not beklemiyordum ışık yoktu kaçmıştı bütün sevncim oan bitmişti yere yığılıp kalmıştım gözlerimden yaşlar akıyordu
Kaçmış oğuz her zman ki gibi
Gördüm onu ışıl iyi değildi notu okumanı istiyor
Ben istemiyorum oğuz ben ablama sarılmak istiyorum kokusunu içime çekmek annemden bunu bekleyemiyorum çünkü
O da bunu istiyor eminim ama korkuyor notu oku ışıl
Ayağa kalkıp elimi beşiğin üstüne iliştirilmiş nota götürdüm
Işılım
Bu benim için ne kadar zor bilemezsin seni görmeme bile izin yokken sana sarılmam imkansız
Ama bebeğime yeğenine sarılabilirsin onun için bugün burası güvenli değil
Yarın aynı saate gelip alıcağım ama lütfen sen orada olma seni görürsem bırakamam bu çok zor olur benim için
Seni çook seviyorum kardeşim en sevdiğimsin
Bunlar benim seçimim değildi anlarsın biliyorum
Seni çok seven
Biricik ablan ışık onun ismi de ışıl seni özlediğimde ona sarılıyorum
Göz yaşlarım akıyordu bi bebeğe bir oğuza baktım beşikteki bebeği kaldırdım ve ona sarıldım hemde en güçlüsünden sıkı sıkı öptüm alnından yanağından okşadım canım benim adaşım