Bölüm 1

Yağmurlu bir salı günüydü daha daha dogrusu akşamı saat 21.34 üstümde pijamalar tanımadığım bir yerde kaybolmustum (buraya tasinali 1 gün olmuştu ) aslında olay şöyle gerçekleşti her şey hava almak için çıktığımda bir bilekligi görmekle başladı bir kadın bilekligini düşürdü tahminimce ışık tı ama tahmin bu bilekligi sadece 2 miz de olan bir şey babam bizi bırakmadan önce bilekligi takmış lütfen bunu hayatınız boyunca çıkarmayın demişti o bilekligi gördüğüm an tanımıştım bilekligi yerden alıp kadına vermek için dogruldum hem bunun sayesinde ablami yıllar sonra gorucektim kadına kostum ben kosunca o da koşmaya başladı yetisemicegim bir hıza geliyordu durun! dedim ama nafile hem kaybolmuş hem kaybetmiştim ne yapacaktım şimdi bilemez halde etrafta dolasiyordumki bir gizli geçit bulana kadar bunu normal bir insan asla bulamazdi ama ben böyle eğitilmiş bulamadığım zaman dayaga maruz kalmıştım merak edip açtığım içinde yine dayaga maruz kalmıştım bu da icimdekalırdı acmazsam dedim ve açtım ilerledikten sonra 7 çift göz bana bakti bir an korkmuş olabilirim ama sonra korkuyu iliklerime kadar hissetmeye başladım silahım yoktu suan elimde sadece bir bilekligi vardı onlara hiç bir şey yapamazdım bir an soğuk ve net bir şekilde kimin ajanasin lafını duydum evet mantıken bir an ajan gibi girsemde değildim soğuk silahini boynuma dayadiginda hiç hatırlamak istemesemde pesimi birakmayan karanlık geçmişime götürdü bir anlık beni o silahım orda olması sıkıntıyı karşılık versem beni anında oldurebilirlerdi 7 kişilerdi o yüzden asla olmadığım ama insanların beni öyle tanıdığı tatlı kisligime burundum ajan filan değilim ama bir su iyi olur ayrıca o silaha hiç gerek yok sana dokunsam beni oldurebilecegini biliyorum diye aptal ifademle konuştum oysaki silahım olmasa bile etkisiz hale getirebilirdim 2 kişi olsalardı o sirada sarışın bir çocuk bana su uzattı soluklan abi bence bunda ajan olacak tip yok katılıyorum dedi siyah saçlı çocuk bu dille ajan majan olunmaz ki abi pjamli tatlı bir kız o sirada 1 dakikada suyu gomuyordum rahatlamış ve iyi gelmişti silahı hala kafama tutuyordu anlatmaya başladım olan biten şeyleri tabi bazı yerleri atladım konuşmamı bitirdigimde silahı bana tutan kanitla ozamn ajan olmadığını dedi bir ben ajan deilim mesleğim var ve mesleğimi çok seviyorum 2 bu kıyafetlerle gelmezdim 3 üstünde silahından tut halatina kadar malzeme olurdu yeterli mi daha sayayimmi yeterli dedi mavi gozlu çocuk abi ne yapıcağız kıza daha önemli mevzularimiz var kızı sal gitsin dedi o gözlerini benden ayırmadan bizi duymadin dedi kulağımı kapadı görmedin dedi gözetimi kapattı bilmiyorsun dedi ve kapıyı gösterdi ben ufak bir sorun var kayboldum demiştim ya saat de geç oldu beni bir arabayla atsanız fena olmaz dedim en cici kız haline bürünerek 2 çocuğa el kol yapıp kaldırdı tesekurler diyip egildim ben önden onlar arkadan geliyordu arabaya bindik ve çıt ımı çıkarmadan yolu bitirdik inip tekrar teşekkür ettikten sonra plakayı ister istemez aklıma kazimististim eve girip telefonumu elime aldığımda kuzeyinden 13 cevapsız arama vardı telaşlanmisdı büyük ihtimalle saate baktığımda 23.19 du telaslanmasi normaldi ikimizinde birbirimizden baskasi yoktu bide kaçak ablam vardı ama onu 5 yıl sonra ilk defa bugün görmüştüm ve bilekligi bendeydi derken cebime elimi attım ve bileklik yoktu hayır olamaz orda düşürmüş olamam