Demirhan askerliğe başlamak için çok çaba sarf ediyordu. Komando olmak için tam, 120 saat yani 5 gün uykusuz kalmıştı eğitiminde. Komutanlar o süre dolunca hemen yanına gitmişlerdi "asker" diye bağırdı komutan "emredin komutanım" dedi demirh-an halsiz ve yorgundu, gözleri zaten kapanmaya başlamıştı.
Komutan cebinden küçük bi ışık çıkardı ve demirhanın gözüne tuttu "aç gözünü" dedi komutan ve demirhan yavaş yavaş olsada açmaya çalıştı. Komutan baktıktan sonra ışığı geri cebine koydu "oğlum yüzün halin hayır diyo ağzın devam edicem diyo" demirhanın gözleri kapanıp açılıp duruyodu.
Komutan bi daha sordu "devam mı asker?" Diye sordu. "Devam komutanım" dedi halsizlikle "yok halsizim yok yoruldu dimi komando" dedi komutan ve demirhandan ses çıkmadı "asker" dedi komutan "emredin komutanım" dedi Demirhan sesinden bile belliydi halsiz ve yorgun olduğu "nasılsın canım?" Di-ye sordu "iyiyim komutanım" dedi Demirhan. Arka-dan biri "gerekli tedavileri yapılsın" dedi.
Bunu diyen Kaan Karaca'ydı demirhanın en sevdiği komutanlarından biriydi. "Devam edicem komutanım" dedi Demirhan bunları söylerken asla yerinden kımıldayamıyordu.
Diğer bir komutanı "senin eğitimine son verildi gerekli tedaviler yapılsın" dedi komutanı. Bunu diyen komutanıda Atahan Eryılmaz'dı.
"Sıhhiye buraya" dedi Atahan "sağlık personeli hemen demirhanın yanına geldi "beni duyuyor musun?" Dedi "duyuyorum" dedi yavaşca "tamam seni muayene edicem" dedi
Demirhan'ı sedye'ye yatırıp götürülürken komutanlar konuşuyordu "uykusuzluk, halsizlik" diye konuşuyorlardı.
Demirhanı sağlık kontrolü odasına aldılar ve askeri doktor demirhan'a bakıyordu. Hemen nabzını kontrol etti. 138 nabzı çıktı komutanlarıda başında bekli-yordu "revire götürmemiz lazım" dedi doktor hemen revire götürmeye başladılar ve 1 dakikakın sonunda revire getirmişlerdi. Doktor tekrar kontrol etmişti "sıvı alıp bayağı bi dinlenmesi gerekiyor" dedi d-oktor, demirhan'a döndü "eğer sıvı içemeyecek kadar olursan serum alacaksın" dedi ve doktor gitti.
2 komutanıyla baş başa kaldı ve gözleri kısıktı. "Neden devam etmek istedin şu haline baksana nabzın bile 138'e çıkmış oğlum" dedi komutanı "yarıda bırakmak istemedim komutanım" dedi ve demirhanın hâlâ sesi yorgundu. İçeriye doktor girdi elinde biraz büyük bi su dolu bardak vardı ve demirhan'a uzattı "bunu iç içemezsen serum alıcaksın" demirhan bardağı aldı ve içmeye çalıştı içemediği için doğrulup öksürdü.
Komutanları yanına yaklaşıp hemen beline yavaşça vurdu "zorlama kendini ben serumu getireyim" dedi ve bardağı aldı. Bi dolabın kapağını açıp serum çıkardı. Doktor serumu setine taktıktan sonra demirhanın eline iğneyi batırdı. Demirhan'ın azda olsa canı yanmıştı ama sesini hiç çıkarmamıştı gözleri kapalı duruyodu ama uyumuyordu. "Ne kadar sürer bu serum?" Diye sordu Atahan. "Durumu ağır olduğu için fazla sürer yani 50-60 dakika sürebilir" dedi doktor "tamam doktor hanım" dedi Atahan.
Doktor odadan çıkmıştı, tekrardan komutanlarıyla tek başına kaldı. Gözleri kapalı duruyodu hâlâ. "Hadi biz çıkalım demirhan'da dinlensin" dedi Atahan ve beraber odadan çıktılar
20 dakika sonra
Demirhanın yanına arkadaşları gelmişti ama demirhan dinlenip uyuyordu. Tam 15 kişi demirhanı ziyarete gelmişlerdi. Hepsi Demirhanın başında toplanmışlardı ona bakıyorlardı.
2 dakika sonra
Komutan içeriye girdi "asker!" Diye bağırdı ve hepsi Demirhanın başından ayrıldı hep bir ağızdan "emredin komutanım" dedi "napıyosunuz burda heh!" Dedi bu sefer ve sesi biraz daha alçaldı ama sinirliydi. Aralarından bir tanesi "arkadaşımızı çok merak etmiştik komutanım" dedi "çıkın dışarıya" dedi Atahan ve hepsi teker teker dışarıya çıktı. Atahan biraz gözlerini demirhanın üstünde gezdirdi.
Komutan yanına yaklaştı ve kenardan tabure çekip oturdu. Seruma baktı daha yarısının yarısı bitmişti sonra demirhan'a tekrar döndü "bende senin gibi çok çabalamıştım zamanında halsiz kalırdım yorgun olurdum ama pes etmezdim devam etmek isterdim izin vermezlerdi bana'da. Ama şimdi seni çok iyi anlıyorum Demirhan" dedi. Ayağa kalktı ve odadan çıktı.
Demirhanın rüyası
Demirhan askeri liseye gitmek için hazırlanıyordu sağlık kontrollerini yaptıktan sonra bi odaya almışlardı onu kapıyı açtığında karşısında babası yaşında bı adam vardı "gel oğlum otur şöyle karşıma" dedi doktora benzeyen adam.
Demirhan içeriye girip kapıyı örttü ve sandalye'ye oturdu. "Adın ne bakalım senin?" Diye sordu "Demirhan kağan" dedi "soy adın?" Dedi "demirtaşoğlu" dedi ve karşısındaki adam önündeki kağıtlardan başını kaldırdı ve demirhan'a baktı "babanın adı ne?" Diye sordu bu seferde "tuğrul" dedi Demirhan ve adam hafifçe güldü.
"Biz onunla askerlik arkadaşıyız o asker olmak istiyordu bende psikiyatiri olmayı çok istiyodum çok iyi anlaşırdık beraber." "Evet babam sizden çok bahsediyordu eski anılarınızdan Felan" dedi Demirhan gülümseyerek. "Bak şimdi psikiyatiri oldum senin askeri liseye kabul edilecek misin diye sorular sormam lazım" dedi gülümseyerek ve kağıttaki bir soruya baktı "neden askeri liseyi seçtin?" Diye sordu ve gözlerini demirhana çevirdi "asker olmak istiyorum küçüklükten beridir komando olucam hatta" dedi ve psikiyatiri gülümsedi.
"Maşallah babanda taş gibi çocuk yetiştirmiş" dedi ve Demirhan hafif gülerek başını öne eğdi ve tekrar öne doğru baktı "boyun kaç?" Diye sordu "1.84" dedi Demirhan "maşallah oğlum Allah daha çok versin" dedi psikiyatiri ve Demirhan güldü "sağolun" dedi "daha önce bu hastalık Felan yaşadın mı?" "Hayır yaşamadım" dedi. Psikiyatri bi kaç not aldı "tamam oğlum çıkabilirsin. He baba'nda söyle benim psikiyatirim senin askerlik arkadaşın Timur'du diye söyle" demirhan hafifçe gülümsedi "tamam söylerim" dedi ve ayağa kalkıp odadan çıktı.
Boş bi yer bulup oraya oturdu. Sonuçları çıkacaktı koşudan çıkan öğrenciler bile vardı o an. Demirhan o an bayağı heyecanlanmıştı 5-6 dakika sonra tekrar demirhanı çağırdılar ve Demirhan içeriye tekrar girdi "gel otur Demirhan" dedi Timur ve Demirhan hemen oturdu "şindi senin tüm belgelerine tüm kontrollerine baktık o geçtiğin koşu sağlık kontrolleri varya onlara baktık" dedi ve Demirhan heyecanla onu dinliyordu.
"Askeri liseye öğrenci olmaya kabul edildin" dedi psikiyatiri. Demirhanın kafasında dan diye bi ses çınlamıştı o an gözleri bi yanda kararmaya başlamıştı "demirhan" diye seslendi Timur ve bu anda Demirhan tekrar etrafı görmeye başladı "tamam teşekkürler" dedi Demirhan bi anda sevinçten "al bu'da kabul edilme kağıdın ailene gösterirsindedi ve Timur kağıdı uzatıyordu Demirhan uzanıp kağıdı aldı ve ayağa kalktı "tamam teşekkürler" dedi ve odadan çıktı
30 dakika sonra
Demirhan mışıl mışıl rahat rahat uyuyordu. Hemşire serumu bitti mi diye kontrole geldi. Bittiğini görünce hemen aldı ve demirhanın elinden iğneyi çıkarıp aldı ve pamuk ve bant koydu ve Demirhan o sırada uyanmıştı "günaydın su getireyim mi daha iyi misin?" Diye sordu "evet daha iyiyim olur su" dedi ve hemşire odadan çıkıp su alnaya gitmişti.
İçeriye komutanı Atahan girmişti. En sevdiği komutanıydı onunla hep ilgilenirdi. "Nasılsın bakalım" dedi Atahan "iyiyim komutanım" dedi "ağır geldi dimi eğitim" dedi Atahan "yani" dedi Demirhan "ne yanisi oğlum su bile içemedin resmen" dedi Atahan "olsun komutanım bi şey olamaz" dedi ve Atahan bu cevaba gülmüştü "seni en zorlayan hangisiydi bakalım?" dedi "o yüzümüze havlu koyup su dökmüştünüz o biraz zordu benim için nefes alamamıştım" dedi demirhan "onu banada yapmışlardı bende çok zorlanmıştım" dedi