Bir ağustos akşamı gözüm aya takılı
Parlıyor yüzüme yıldızlar salkımı
Uzanıyor düşüncelerim kara deliğe doğru
Derin bir keder çalkalıyor aklımı
Ne güzel akşam böyle, bulutsuz
Geziniyor yıldızlar başına buyruk, komutsuz
Parlıyor güzelce dolunay ama biraz huysuz
Yoksa yıldızlara söz geçiremediği için mi mutsuz...
Neden bir kırıklık var herkeste ve her yerde
Neden herkes ve her yer derin bir kederde
Hepimiz için aynı son, aynı örtüye sarılıyız
Dünya mezarına gömülü, ömür adlı kefende
Bir avuç toprak örter mi bunca derdi
Dokuz tane tahta bir ömüre yeter mi
Daha mı derin kazılsa yerin altındaki yerim
Çok fazla dert göğüslendim sığmaz yere bedenim...
Tufan Aslan
