Uçağa bindim. Geriye baktığımda ise tüm ailem beni yolculuyordu. Hem onları, hem de buradaki anılarımı özleyeceğimi fark ettim. Ama bu benim tercihimdi. Bulunduğum şehirde güzel bir lise bulamamıştım. Bu yüzden İstanbul'a gidiyorum. Tüm aileme el salladım. Uçak kalktı. Artık Ailemden uzak bir yerde, bir başıma yaşayacağım. Fakat mutluyum. Güzel bir eğitim alıp, güzel bir meslek sahibi olacağım. Kendi ayaklarımın üstünde duracağım!
Uçak istanbula vardı. Beni uçaktaki hostes uyandırdı, fazla uyumuşum! Her neyse, valizlerimi alıp yola koyuldum. Babamlar bana taksi ayarlamıştı. Taksiye bindim ve ailemin benim için kiraladığı çatı katının yoluna koyuldum. Taksici çok tatlı bir hanımefendiydi. Onunla sohbet ettik. Bana biraz İstanbul'dan bahsetti. Anlattıklarına göre İstanbul çok güzel bir yermiş. Az daha sohbet edelim derken, taksi çoktan istediğim yere varmıştı. Taksiciyle vedalaştım. Taksiden inip, bagaja koymuş olduğum valizlerimi bagajdan çıkarttım. Uzaktan bir baktım eve. Çok harika görünüyordu. Fakat sadece çatı katında yaşayacaktım!(E zaten büsbüyük ev bir lise öğrencisine fazla) Daha henüz kapıdayken bir sürü hayal kurmaya başladım. Çatı katının manzarası mükemmel. Çok sevdim! Eve doğru birkaç adım attım, ve zemin katta oturan beyefendi ile karşılaştım.
?: Oo, merhaba küçük hanım. Çatı katının kiracılarından biri siz olmalısınız?
Yıldız: *kiracılarından biri derken neyi kastettiğini anlamadım* Evet, benim. Siz de zemin katta oturuyor olmalısınız.
?:İsmin ne bakalım?
Yıldız: Ben Yıldız, sizin isminiz ne bayım?
?: Ben de Fatih. Fatih Abi diyebilirsin. Ya da istersen Fatih Hocam.
Yıldız: Öğretmen misiniz??
Fatih: Evet, matematik öğretmeniyim. Hadi ben seni daha fazla tutmayayım. Eşyalarını yerleştir. Daha çok işin vardır senin.
Yıldız: Tamam hocam iyi günler.
Kiracılarından biri derken neyi kast etmişti? Başka bir kiracı olamazdı herhalde? Ailem bana bundan hiç söz etmemişti. Dolandırıldılar mı acaba? Hayır sanmıyorum... Aman neyse, yanlış söylemiştir herhalde adam. Ben eşyalarımı yerleştirmeye koyulayım. Çatı katına varmıştım. Fakat, yaşıtım gibi görünen bir çocuk çatı katında eşyalarını yerleştiriyordu. O beni henüz görmemişti. O eşyalarını yerleştirirken ben de onun omzuna dokundum. Dokunduğum gibi korkup çığlık attı. Ben de onun çığlığından korkup çığlık attım.
¿: Sen kimsin ya? Ne işin var burada? Neden omzuma dokundun?
Yıldız: Benim kim olduğum neden senin umrunda? Asıl sen kimsin? Kiraladığım çatı katında ne işin var, neden eşyalarını yerleştiriyorsun?
¿:Yanlış yere geldin galiba, kapı orda gidebilirsin.
Yıldız: Ne saçmalıyorsun sen be? Ayrıca neden kabaca konuşuyorsun?
¿: Şuan sorun bu mu sence? Kardeşim burayı ben kiraladım, kapı orada hadi yallah. Yanlış yere geldin.
Yıldız: Ne diyorsun ya? Ben kiraladım burayı. Sen yanlış yere gelmişsin anlaşılan.
¿:Şakanın sırası değil bak. Zaten stresliyim eşyalarımı yerleştiriyorum kardeşim uğraşmayın benle.
Yıldız: ŞAKA FALAN YAPMIYORUM. Anladın mı? Gördüğün gibi zaten, hangi insan şaka yapmak için valizlerle buralara gelsin?
¿: Valiz derken falan?
Yıldız: KİRALADIM DEDİM YA.
¿: KIZIM ANLAMIYOR MUSUN BEN KİRALADIM. HADİ İŞİNE.
Yıldız: SORUNLU MUSUN SEN?
İçeriye Fatih Hoca girdi. Bulunduğumuz vaziyete o da şaşırdı.
Fatih Hoca: Çocuklar ne yapıyorsunuz? Noluyor?
¿: Fatih hocam iyi ettiniz geldiniz ya. Bu kız burayı onun kiraladığını söyleyerek duruyor.
Yıldız: Pardon? Ne? Fatih hocam bir şey dermisiniz?
Fatih Hoca: Çocuklar buranın 2 kiracısı var, ikiniz de buranın kiracısısınız, sakin olun. Haberiniz yok mu?
¿: NE?
Yıldız: NE.
Okuduğunuz için teşekkürler. Beğendiyseniz yorum yapıp oy verebilir misiniz🖤