Sevgili Tanrım,
İçimdeki acıyı ve kederi tarif etmek için yeterli kelime yok. Arthur, benimle evlendikten kısa bir süre sonra hastalandı ve bugün aramızdan ayrıldı.
Cenazesine katıldığım o anı hiçbir zaman unutamayacağım. Kalabalık, sessiz, hüzünlüydü. Prens, halkının sevgisiyle doluydu. Onunla geçirdiğim bu kısa süre, sonsuza kadar sürecekmiş gibi hissettirdi.
Ama şimdi, burada yalnız başıma karanlıkta oturuyorum ve sana bu satırları yazıyorum. Kalbimdeki acıyı hafifletmek için sana başvuruyorum. Neden onu aldın? Neden beni yalnız bıraktın?
Sonsuza kadar sürecekmiş gibi hissettiğimiz hayatımızın sonuna geldiğimizde neden bu kadar kısa sürdüğünü anlamakta zorlanıyorum. Senin yarattığın evrende neden bu kadar acı var? Neden mutluluğumuz bu kadar kısa sürüyor?
Ama yine de, sana güveniyorum. Belki bu acıyı hep taşıyacağım. Ancak, biliyorum ki sen her şeyi en iyi şekilde yönetiyorsun.
Sevgili Tanrım, seninle olan bağlantımı güçlendirmek için, bana güç ver. Beni onun hatıralarıyla dolu bir hayat yaşamaya teşvik et.
Senin sevginle, Catalina.
