Sevgili Tanrım,
Bugün seni düşündüm ve kalemimi elime aldım. Dün akşam prens Arthur ile evlendim. Yeni bir ülkeye, yeni bir aileye ve yeni bir hayata adım attım. Her şey çok hızlı ilerliyor ve bu beni korkutuyor.
Bu sabah, kalbimdeki endişeleri kabul etmek istiyorum. Evlilik, hiçbir zaman kolay değildir. İki insanın birleşmesi, birbirine uyum sağlaması, birbirini anlaması, fedakarlık yapması gerektiği anlamına gelir.
İngiltere'ye geldiğim günden beri, kendimi bir konu yüzünden kötü hissediyorum. Senin bilincinde olduğun gibi, annem bana her zaman gücün ve tahtın önemini öğretti. O, şanlı Warwick Dükü Edward Plantagenet'in benim için büyük bir tehdit olduğunu düşündü ve haklıydı da. Tahtta hak iddia edebilecek bir adam olan Edward'ın hayatının sona erdirilmesini sağladı. Ancak, bu düşünce beni korkutuyor ve rahatsız ediyor.
Kanın ve şiddetin gölgesinde yapılan bir evlilik ne kadar hayırlı olabilir ki? Tahtta olan hakkımın kanla lekelenmesi, beni içten içe rahatsız ediyor. Sevgili Tanrı, bu korkunç olayın ardından, evliliğimizdeki her adımın zorlaşacağını hissediyorum.
Beni anladığını biliyorum. Dileğim, bu olayın gölgesinden kurtulmak ve gerçek bir huzura kavuşmaktır. Sana dua ediyorum, bana yol göster, içimdeki korkuları yatıştır.
Senin sevginle, Catalina.
