Çok yalnızım. Aslında herkes biraz yalnız olabilir. Çünkü günün sonunda yine yalnız kalabiliyoruz. Kendimi seversem,kendimle barışık olursam ve yalnız olsam bile kendimle olmayı sevsem güçlü biri olabilirim. Zaten güçsüz biri değilim ama daha güçlü ve mutlu yaşayabilirim. Mutluluk demişken bu hayattaki en güzel şeylerden biri mutluluk bence. Tabikide her zaman mutlu olamayabiliriz. Çünkü sadece mutluluk duygusu yok. Ben şuan huzur ve korku hissediyorum. İkisini birden nasıl yaşadığımı bende tam çözemedim. Şuan evde tekim.Yani üç tane kedim hariç.Onlarda iyiki yanımda.Benim şuan yanımda hiçbir insan olmasa bile onlar sayesinde kendimi yalnız hissetmiyorum. Tabiki aileminde çalışması gerek ben yalnız kalmıyım korkmayayım diye evde benim yanımda olucak değiller. Dediğim gibi bu hayatta güçlü olmak için tek başımıza her şeyin üstesinden gelmeliyiz. Ama yanlış anlaşılmasın güçlü kelimesini sadece buna bağlamamalıyız. Bazende yanımızdaki insanlarla birlikte güçlü olmayı öğrenebiliriz. Hep birlikte güçlü olabiliriz. Bunlar benim düşüncem tabikide.Mesela birgün okulda felsefe dersindeyiz, hoca bize " Ben Kimim ? " sorusunu cevaplayın dediğinde sırayla sınıfta tek tek okumaya başladık. Birisi şöyle yazmıştı hatırladığım kadarıyla : İnsanların hiçbirine güven olmaz. Bu yüzden kimseyle arkadaş olmuyorum. Bu hayatta en önemli şey para yazmıştı.
Bence çoğu kişide böyle düşünüyordur. Özellikle para en önemli şey olduğunu. Tabiki para önemli birşey bende çok param olduğunda mutlu oluyorum. Ama sadece mutluluğun para olduğunu düşünmüyorum.
Siz en çok neyden mutlu olursunuz ? Bunu direk cevaplanmayın lütfen. Kendinize tüm gerçekliğiyle sorun.
Ben şahsen neyden mutlu oluyorum derseniz ; arkadaşlarımla güzel vakit geçirmek , anılar biriktirmek. Ailemle güzel vakit geçirmek birlikte gezmek, dizi veya film izlemek ve başarılı olmak.
Huzur ve korkuyu nasıl aynı anda hissediyorum şuan onu düşünüyorum. Ben maceralı ve aksiyonlu dizileri çok seviyorum. Arkadaşım bir tane zombi dizi önerdi, çok sevdiğini söyledi. Bende izlemeye başladım. Çok güzeldi ve sardıda. Ben çok etkilenen ve kafa takan biriyim. Nedensiz bir şekilde korkmaya ve aklımdan çıkaramamaya başladım. Evdede tek kalınca korktum. Şuan balkonda kedilerimle birlikte iyiyim. Şimdi diyeceksiniz ki neden korktuysan izliyorsun. Bende kendime bunu sordum. Ama dizi çok güzeldi ve nefsime hakim olamadım neyse. Bunları okurken sıkılmış olabilirsiniz ama ben sadece birlikte olup düşünmek ve çözüm bulmak istiyorum. Bence bu imkansız değil. Neyse diğer bölümde daha heyecanlı olur.Çoğumuzun mutsuz olmasının sebebi kimdi. Bunu çok düşünüyorum. Balkonda olduğumu söyledim.Yan apartmandaki komşuların sesi geliyor onlarda balkonda. Kalabalık bir aile gibiler ve nedenini bilmiyorum gördüğüm kadarıyla çocukları ağlıyor aileside çok bağırıp,kızıyordu. Aslında her aile için geçerli çocuklarına karşı biraz daha anlayışlı olabilirler. Empati kurabilirler. Bazen düşünüyorum belki onlarada böyle davranıldı. Ama onlarında kendilerini iyileştirmesi lazım. Ebeveynler çocuklarına, çocuklarda ebeveylerine karşı saygı, sevgi ve anlayış içerisinde olmalıdırlar.
Sizce bu düzen sağlanılabilir mi ?