... Bilmiyorum artık... Her şey neden bu kadar sıkıcı ve boş artık anlayamıyorum. Her yaptığım o ana hapsoluyor ve ben o yaptıklarımın devamını kurtarmaya cesaret edemiyorum, sadece kalakaliyorum. İki zıtlığın ortasında kayboldum; yapmak ve yapmamak...
Bu hayatta amaçsız dolaşan bir yolcuyum belki de... Ama yola çıkmakta bir amaç gerektirir ve bende hep bu amaca sahip olmak istedim.
Çünkü amaçsızlık boşluğa düşürüyor insanı,kayboluyorsun...
Denedim... yeni şeyler,yeni uğraşlar..her şeye yetişmeye çalıştım ve belki de bu yüzden hiç birşeye yetişemedim..
Artık bilmiyorum...
Her şeyi deneyip aynı zamanda da herşeyden sıkılmayı nasıl başarıyorum bilmiyorum,belki de böylesi daha iyidir.
Bir döngü içerisinde hapsolmuşum, süzülüyorum umursamazca...
Nereye gidiyorum..?
Bilmiyorum...
Nerdeyim..?
Onu da bilmiyorum...
Amaçsızlık amacında kaybolmuş süzülen bir kartal gibi hayatımı kelimelerin arasında kaybolmuş bir şekilde yaşıyorum...
Tükenen bahanelerle yolun sonuna yaklaşıyorum, çabalarımın tükenişini izliyorum umursamazca bana neye mal olacağını bilmeden...
Hiçbir şeye mecalim kalmadı...
17.12.2024