Hayat bazılarına güler bazılarına da acımaz.Kimse görmesede en çok çocuklar etkilenir, onlar zarar görür bu durumda.
~~~
Ben Lavin, annem ben doğduktan üç ay sonra terk etmiş bizi, aslında babamı terk etmiş ama bana bakamıyacağını anladığı için benide ardında bırakmış. Ona kızamıyorum sadece biraz kırgınım.Nihal teyze , annemin en iyi dostu ve benim ikinci annem diyebiliriz.Annem evden gittikten sonra 3 yaşına kadar Nihal teyze bakmış bana, babam beni bırakıp kahveye gidiyor gece çok geç geliyormuş.Annem gitmeden önce Nihal teyze ile vedalaşmış sadece , bana vermesi için bir kutu ve mektup vermiş. Ben 10 yaşıma geldiğimde bana vermesini söylemiş.Babam beni 5 yaşına kadar dövdü gece geç vakitlerde içip geliyor ve beni dövüyordu, az hatırlıyorum ama acının izleri hâlâ vücudumda var.5 yaşında babam biriyle evlendi, başta oda beni döver diye düşünüyordum ama Dilan abla beni hep babamdan korudu, yeri geldi Dilan abla kendisinin dövülmesine razı oldu ama beni hiç dövdürmedi , hep korudu.Ama oda babama daha fazla dayanamadı ben 8 yaşında iken oda gitti.Beni de yanında götürmek istedi ama ben babamın ikimizinde peşini bırakmıyacağını bildiğim için Dilan ablaya bişey yapar diye korktum ve onun teklifini reddetmek zorunda kaldım.Ve herşey Dilan abla gittikten sonra daha beter oldu babam bütün acısını benden çıkarıyor birçok kez hastanelik olmama neden olmuştu.Sonunda 10 yaşıma geldim, Nihal teyze birkaç yıldır çok hastaydı , babamdan fırsat buldukça