Annem "kalk" dedi,uzun zamandır aramız
bozuktu ilk defa beni uyandırmaya gelmişti
anlamamıştım,ama mutlu olmuştum neyse
buraları geçelim.
Okul otobüsünü kaçırmıştım hava çok soğuktu,üstüm inceydi çok üşüyordum
okula yarım saat geç kalmıştım,ama
umrumda değildi ben sadece onu düşünüyordum o kişi Emreydi ona liseye
ilk başladığımdan beri aşıktım ve bugün ona
açılacaktım içimde büyük bir kuşku vardı korkuyordum ya beni reddederse? ya benle dalga geçerse? bu düşünceleri kenara bıraktım iyi düşünmeye karar verdim yapamıyordum.
Sonunda okula gelmiştim Emreyi aramaya başladım onu kantinde buldum elimdeki
çiçekleri ona uzattım ve "sana aşığım" dedim
çiçekleri elimden attı ve "Ben senin gibi şişkolara bakmam piç kurusu" dedi.
Ağzından çıkan her kelime canımı yakmıştı
kalbimi resmen bir çekiçle paramparça etmişti sınıfa koşarak gittim hıçkırarak ağlıyordum ama ağlarken bile Emreyi düşünüyordum.
Eve geldiğimde hiçbir şey yemedim
ve kendimi yatağa attım hayatımı
sorgularken gözlerim kapanmıştı.
Uyandım uyandığımda yatağımın kenarında
bir not vardı annem koymuştu şöyle diyordu
"Senden bıktım evi terk ediyorum" kafayı yemiştim babam..babam ise ölmüştü resmen kimsesiz kalmıştım.
Aradan 1 hafta geçti okulu bırakmıştım
ve emreyide unutmuştum çantama küçük bir şişede içki koyup uzak bir parka gitmiştim park çok ıssızdı her yer kırık
döküktü.
O an içimden ağlama geldi ve dayanamayıp
çığlık atarak ağladım sesimi duyan bir çocuk geldi mavi gözleri ve koyu kahfe saçları o kadar güzeldiki aklımdan çıkmaz oldu."iyimisin?" dedi bu sözden sonra daha çok ağlamıştım bana sarıldı ve teselli etti
galiba bi zaman sonra bayılmışım.
Çok zayıftım yemeden içmeden kesilmiştim
beni kucağında evine kadar taşıyıp yatağına
yatırmış.Içimde ona karşı bir şeyler hissetmeye başladığımı anladım çünkü o gerçekten mükemmeldi.
Arkadaş olalı 2 ay olmuştu bir gün geziye çıktık ama o gezinin onun hayatının son günü olacağını bilemezdim.Gezerken bir anda araba ona çarptı çığlık attım hemen hastaneye götürdük ve işte hayatımı sonlandıran o söz "başınız sağolsun"
yıkılmıştım "neden bende yaşıyorumki"
diye düşündüm hastanenin çatısına çıktım
ve "yanına geliyorum bitanem" diyerek oradan ağlatacak hayatım son verdim.