Kaan hastaneden taburcu olmuştu ama dükkanının külleri arasında yürürken içindeki öfke yangını dinmiyordu. Hayatını adadığı o küçük tamirhane, çocukluk anıları ve ekmek teknesi artık bir hiçti. Aylin ise onun bu sessiz, gururlu yıkımını izledikçe kahroluyordu. Kaan'ın kendi gururu yüzünden kimseden yardım istemeyeceğini çok iyi biliyordu. Bu yüzden, hayatında ilk kez Karahan soyadının getirdiği o karanlık gücü kullanmaya karar verdi.
Kaan’dan gizli, holdingin en acımasız dedektiflik firmasıyla bir araya geldi. "Hakan Sancaktar ve Vedat..." dedi Aylin, masaya vurduğu elindeki holding mührüyle. "Bu ikisinin sanayi mahallesinde işlettiği tüm yasa dışı kumarhaneleri, gümrükten kaçırdıkları lüks araç şaselerini tek tek bulacaksınız. Onları öyle bir yere sıkıştıracağım ki kaçacak delik bulamayacaklar."
Birkaç gün içinde kanıtlar Aylin'in önüne yığıldı. Hakan ve Vedat, hafta sonu sanayinin en kuytu deposunda milyon liralık yasa dışı bir kumar gecesi düzenliyordu. Aylin, babasının holdingine ait koruma filosunu ve emniyetteki bağlantılarını bu operasyon için gizlice hazırladı. Kaan’ı bu tehlikeden uzak tutmak istiyordu; çünkü Kaan Hakan’ı görürse onu elleriyle öldürebilirdi.
Ancak Kaan sarsak bir kurye değildi. Sanayideki çırağı, Aylin’in adamlarının dükkan çevresinde araştırma yaptığını Kaan’a çıtlattı. Kaan, evdeki küçük masanın üzerinde Aylin'in unuttuğu o gizli depo adresini bulduğunda dişlerini sıktı.
"Beni korumak için kendi ellerini kirletmene izin vermem, küçük hanım," dedi Kaan. Ceketini sırtına geçirdi, motorunun anahtarını kavradı. Aylin onun için dünyayı yakmaya hazırdı belki ama Kaan, sevdiği kadının o pisliklerin karşısında tek başına durmasına asla izin vermezdi.