"Herkesi özgürlüklerle donatan yaratıcı bana hiç acımamıştı. Bedenimi topraktan ,ailemi taştan yaratarak beni cezalandırmıştı."
🎀
Sabah alarmın rahatsız edici titreşimi işittim bir anda ses yükselmeye başlayınca, korkuyla yerimden sıçradım. Evet yataktan korkuyla yerimden sıçramıştım. Kulaklarım hassastı herhangi bir yüksek ses beni rahatsız ediyordu. Hemen alarmı kapattım, lanet olsun geç kalmıştım!. Çalan son alarmımdı. Hemen yataktan kalkayım derken ayağımdaki zincire takılıp yere düştüm. Anneme acı dolu feryatlarla bağırmaya başladım " ANNEĞE, ANNEĞE BEN UYANDIM ZİNCİRİ ARTIK ÇIKARABİLİRSİN!" annemin daha çok emin olabilmesi için odamda bulunan sağ üst köşedeki, kamera baktım.
Evet odamda kamera vardı, ne de olsa herkesin ailesi aynı şeyi yapmıyor muydu? ,ailem benim güvenliğime oldukça önem veriyordu. Metal sesi duyduğumda karşımdaki kapıya baktım. Zırhlı kapı tek tek açılıo pinin girilme sesleri kulaklarımı dolduruyordu. Annem parmak izinide girmiş olacakki kapı açılmıştı,
annem güler yüzüyle " günaydınn canım kızım " dedi sevecen bir sesle diğer yandan zincirlerimi açıyordu " günaydın canımm annem, kahvaltı hazırsa yiyemeyeceğim kusura bakma geç kalıyorum" annem aynı gülümsemesiyle karşılık verdi yok ne kusuru canım sen güzel güzel okuluna git" annem zincirleri yatağın altına atınca hemen koşarak banyoya girdim ve günlük işlerimi hallettim. Dişlerimi fırçalayıp yüzümü yıakdım ve çilekli parfümümle lipbalmmımı sürüp Banyodan çıktım.
dolabıma yöneldim ve pembe okUl formamla, altına hep giydiğim ekoseli eteğimle, dizime jadar ulaşan beyaz diz kısmı çizgili çoraplarımı alıp hazırlanmaya koyuldum. Üzerimi giyindikten sonra çantamı hazırladım ve koşarak dış kapıya yöneldim.
Tam kapının koluna dökunacağım andan parmakizi okuyucu olduğunu hatırladım ve anneme sesledim. Annem elleri köpüklü köpüklü söylene söylene geldi. Kapıyı açtı ve koşarak merdivenlerden inmeye başladım. Tam son basamaktayken bir basak daha var sanıp az kalsın düşecekken bir kol beni tutup belimi kavradı.
Yüzüm kıpkırmızı olmuş gözlerim pörtlemişti. Dönüp kalmışken o tanıdık sesi işittim " dikkat küçük kız yaralanabilirsin" lanet olsun recepti bu. İlkokuldan beri aynı binayı ve aynı sınıfı paylaşıyorduk ve şunu söylemeliyim ki bazen bencillik en doğru seçimdir. " sen ne yaptığını sanıyorsun!" Diyerek dirseğimi karnına geçirdim ve omuz silkerwk hızla okula doğru koştum. Daha fazla recebe katlanacak tahjammülüm kalmamıştı savrında bir sınırı vardı bunu her ne kadar aileme söylemek istesem de 'o senin evleneceğin adam az dişini sık'tan öteye gidemiyorduk.
Evet yanlış duymadınız evleneceğim adam. 20 yaşıma girdiğimde onunla evlenecektim ben ve recep daha yeni anne karnından çıkmışken, babam bir hocayla görüşmüş görüştüğü hocada bizi birbirimize bağlayarak evlendiğimiz anda bolluk bereket ve refah içinde yaşamamızı sağlayacak bişiler yapmış orasını bende bilmiorum annem anlatmıştı.
Okula vardığımda, heryer bomboştu. Büyük ihtimal derse girmiştiler.arkamdan recebin sesini duyduğumda hızla okul binasının içine girdim. Aniden omzuma kolunu attığı an ufak bir çığlık attım. Şerefsiz en küçük şeyde korktuğumu bildiği için sürekli beni korkutuğuodu.
"Sakin ol küçük kız yemedim ya seni!" Sosis kolları hala omzumdayken beni sınıfa yönlendirdi. Yüzümü buruşturmadan edememiçtim. Çöpten çıkan kedi bile recepten daha kötü kokamamıştı istemeden öğürdüğümde " parfüm diye birşey hiç duydun mu?" Diye sordum. Benden geri çekilip koltuk altını kokladığında sadece " iğrençsin!" diye bildim.
Omuz silkti" ben bir koku almıyorum çamaşır sepetinden almıştım onun kokusu olabilir" sanki bu çok normal birşeymiş gibi söylemişti. Sınıf kapısını çalıp hocanın gir komutunu bekleyecektim ki recep bende önce girdi ve dan diye sınıfa daldı.
İlk kurgum🫶🏻 nasııĺ bulduğunuzzz pekkiiş sizcee sonrakii bölümde neler olacakkj
Okulunu değiltirip recepten murtulabilecek mi!?💖
Kitabına şans verdiğiniz için teşekkürlerr😍💞💗💕🫶🏻🎀🥹