Rüzgarın etkisiyle toz misali savrulup gitmemek için direniyorum.Soğuk yüzünden bedenim acı çekiyor.Önceki yaşadıklarımdan ders almamışcasına yola tekrar atladım.Önümde kocaman bir arabanın bana yaklaştığını görünce etten frene son anda bastım.Mahçup bir şekilde
“Pardon!” Dedim
Şoförün tepkisini görmek isterdim ama vakit kaybetmek istemiyordum.Karlı yollarda her adımım hoş bir ses çıkarıyordu.Bu doğal melodiyi daha sık duymak için koşmaya başladım.Amcamın lüks ecine gelene kadar
Kapıyı birkaç kez tıklattım.Oldukça sert bir malzemeden yapılmış olacakki elimi acıttı.Kapıyı,uzun boylu genç bir adam açtı.O kadar uzunduki başımı kaldırıp yukarı bakmam gerekti.Onun dışında bana resmi,saygılı ve ciddi izlenimlerini veriyordu.Saçları kıvırcık,gözleri ela rengiydi.
“Hoşgeldiniz bayım” dedi.Ses tonu dışarıdan bile soğuktu
Salona geldiğimde amcamı yatalak halde gördüm.Acı çeker gibi kıvranıyordu koltukta.Yanında 3 kişi daha vardı.Birisi beyaz önlük giymişti.Onun doktor olduğu anlaşılıyordu.Onun yanında tombul bir beyefendi vardı.Elinde kamera taşımaktan bezmişti ve peçeteyle ter damlalarını siliyordu.Hanımefendi ise elinde oldukça gelişmiş bir mikrofon tutuyordu.
“Joey!Sonunda gelebildin.”dedi amcam
Ne diyeceğimi bilemeden öylece gözlerine baktım.Yavaşça gülümsedi ve gözlerini mutfağa dikti.
“Hey!Bayan Ruhsuz.Yeğenime bir bardak kahve hazırla ve pankeklerden getir lütfen!”
Dedi nazik bir sesle.Bayan Ruhsuz evin neşeli yardımcısıydı.Her zaman penguen gibi yürür,oradan oraya koşardı.Soyadının tam aksine hayata anlam katan özel kişilerdendi.
Bayan Ruhsuz elinde bir tepsiyle salona girdi.Elindekileri sehpa olduğunu tahmin ettiğim bir ahşap masaya bıraktı.Amcam kahvesinden bir yudum aldı ve bana baktı.
“Bak Joey,sen artık bir çırak olmamalısın.3 yıldır bu işi yapıyorsun ve bence yeteri kadar deneyim elde ettin”
Kalbim gümbür gümbür atıyordu.Cidden yapacak mıydı?Terfi alacak mıydım?En sonunda resmi bir gazeteci olabilecek miydim?
“Bunun için seni kendi kanalımda çalışmaya davet ediyorum.Artık bir çırak değil,bir ustasın”
O kadar yıl emeğimden sonra ilk rütbe atlayışımdı.Bunu gerçekten hakediyordum….
🎤
