Merhaba arkadaşlar bu hikayemi ve yaşam parçasını okumak istediğiniz için öncelikle teşekkür ederim. Başlamadan önce size bir soru sorucam izniniz olursa tabi
Size sorum şu ; Bir baba evladından yada ailesinden neden uzak kalmak istesin ?
Siz bunun cevabını düşünürken bende hikayeye başlayim.
Bu ailemizde bireylerinin görevleri ve yaptıkları işlerden başlayalım Bu ailede anne bir fabrikada dikiş konusunda çalışan bir işcidir baba ise tır şoförüdür ve bu ailenin 2 tane evlatları vardir bunlar 1 kız bır erkek olmak üzeredir.
Baba tır yolcuklari yaptığından ailesinin yanında çoğu zaman olamamaktadır ve bu 2 çocuk annesi ve ananesi ile büyümektedir. Çogunlukla 2 çocuk ananesi ile vakit geçirdiklerinden dolayı onları ananesi büyütüyor.Anne de iş çıkışı gelip çocuklarını eve götürüyor ve böyle uzun bir süre hayatlarina devam ediyorlar baba ise işi gereği 2 3 ay ortalarda olmayıp geldiğinde ise 48 saatten az bir süre onların yanında kalıyor ve vakit geçiriyorlar ve böyle uzun bir süre hayatlarina böyle devam ediyorlar taki çocuklari büyüyene kadar ve artık söz hakkı oldukları zamana kadar. Çocuklardan da bahsedelim kisa bir şekilde kız olan erkekten büyüktur ve yaşı gereği ablalık yapmaktadir. Ve ablalılığın çok güzel yanları olsada zamanı geldiğinde zor yanları olucagini bilmiyordur.Erkek çocuk ise herşeyden habersiz bir hayat sürdürüyordu. Günlerden bir gün evin babası işten eve geldi herkes mutlu en çokta çocuklar mutluydu neden mutlu olmasınlar ki babaları eve gelmiş erkek çocuk babasının geliceginin haberini almış camdan babasının gelmesini bekliyor ve babası geldiğinden o heyacan ile 1.katta oturdukları evin penceresinden baba diye seslenip babasının kucağına atliyordu o küçük elleri ve çıplak ayakları ile ve evin belkide en mutlulularindan biridir. Çünkü hiç birşey bilmeyen biri her zaman mutludur. O günün akşamında herkes akşam yemeğini yedikten sonra televizyonun karsinda oturmaya geçmiş ve mutlu bir aile tablosu oluşmuştur taki anne ve babanın uykuya geçmesine kadar o gün evde kavga gürültü oluştu erkek çocuk uykusundan uyandı ve ablasına noldugunu sormaya başladı o yaştaki çocuğun nasıl korktuğunu tahmin bile edilemez ve ablasi onu sakinlestirmek için yanina gelip ablası ona dışarı da düğün var ondan herkes bağırıyor diye uyutuyor ve başarıyor işte size burda ablaliğin zorluklarından kastigim erkek çocuğun yaramazliklari değildi ailesinin sorunlarını onun anlaması ile küçük kardeşinin sakinlesmesi için yalan söylemesiydi zorluğu çünkü bu hayatta kendi kanına istemeyerek yalan atmak çok kolay birşey değildir. Sanırım herkes anne ve babanin neden kavga ettiklerini merak ediyordur. Kavga sebepleri şu konudanmış baba yatağa geçtiğinde ben yarın gidicem demiş anne ise "yarın gitme birazdaha kal çocuklar seni görünce mutlu oluyorlar birazdaha kal" demiş ve baba da "hayır ben burda kendimi rahat hissetmiyorum "diyerek tartışmaya başlamışlar ve ertesi sabah çocuklarına görüşürüz demeden evden çıkmış. O sabah erkek çocuk babasini uyandırmaya gittiğinde yatağın boş olduğunu görüp annesine koşup "babam nerde anne ekmek almaya mi gitti " demiş annesi ise "hayır oğlum baban işe gitti " demiş çocuk inanmamis annesi şaka yaptigini dusunme ve kosarak camdan bakmaya gitmiş ve babasının tırını orda göremeyince anlamış gittiğini ve perdeyi yavasca kapatıp yatağına uzanmış..