"Şu lanet oyunu doğru düzgün oynayın, elinizde atacağınız kart varken neden kart çekiyorsunuz?!"
Kuzenlerimle yatıya kalmak hiç mantıklı değildi.Lanet basit bir "Uno" oyununu bile oynayamıyorlardı.
"Söylenip durmasana Aren, bu kartları görmemişim.Sana çok bilmediğimi söylemiştim."diye söze girdi aptal kuzenim.
"Ama ben de sana geri zekalı ya anlatır gibi anlatmıştım Deniz!"diye haykırdım.Basit bir oyunu bile anlamıyordu.
"İki kart çek Aren, ayrıca kızı azarlamaya bırak.Böyle oyunlar pek onluk değil," diye konuştu yandan Nare.
Sinirle ofladım.
İki kart çektim.
Denizin kırmızı sekizin üstüne , yeşil sekiz attığını gördüm.
Sıra bendeydi.Elimde ki kartların hepsi sekizdi.Hepsini kombo yapıp "Uno" diyip oyunu bitirdim.İkisi şaşkınca bana baktı.
"Ben dedim bu kızla oynanmaz diye". Atladı Deniz.
Sırıtarak ona baktım.Hep böyle itirazcı, kendine pay çıkaran biri olmuştu.Saf diye birazcıkta ama susmazdı.
"Son gülen iyi güler Deniz.Bırakta yensin şimdi.Birgün elbette kaybedecek." Deyince sessiz kaldım. Nare hep ablamız gibi bizi kollar dururdu.Tarafsız sayılırdı ancak
çoğu zaman Deniz'i tutardı.Onda hep bir anne şefkatini bulmuştum.
Telefona gelen mesajla düşüncelerim kesildi.
Annemden mesaj vardı.
Bir link bırakıp altına yazmıştı;
Hoşuna gideceğini düşündüğüm bir oyun var , arada yarışmaları bile oluyormuş.Kuzenlerinle bir bak bence.
Linke tıkladım.Siyah arka planın üstünde kırmızıyla yapılmış sembolümsü yazıya baktım.
Büyük Oyun
Altındaki yazıya baktım.
"Büyük Oynarsan Büyük Kazanırsın fakat Büyük Oynarsan Büyük de kaybedebilirsin".
Ne değişik bir sözdü bu.
