Bir zamanlar küçük bir kız varmış bu kızın adı da asel mis ve onun biricik ablası Ablasının adı da Ayşeymiş Ayşe 22 aselde 13 yaşındaymış
Asel ve ablası bir gün ormana piknik yapmaya gitmişler
Güzel bir yer ararken minik asel ormanın derinliklerinde
Bir çift parlak göz görmüş ama kendi kendine
- aman canım açlıktan hayal görmüşümdür diyip geçmiş aradan 1-2 saat geçmiş asel ve ablası güzel bir yer bulmuş ve oturmuşlar yarım saat dinlenip yemeklerini afiyetle yemişler bir ara asel ve ablası kitaplarını okurker çalılıklardan bir takım sesler gelmiş ablası
-Asel hemen eşyaları toplayıp gitmeliyiz
Asel hemen ablasını dinleyip eşyaları toplamış
Ve hemen evin yolunu tutmuşlar fakat bir sorun var mis
Evin yolunu kaybetmişler asel ablasına
-ablacım ne yapacağız?
Demiş ablasıda
-asel sakın panik yapma panik yaparsan işimiz da ha zor olur demiş
Ablası her yere gitmiş, bakmış ,gezmiş,tozmuar fakat boşuna kaybolmuşlar ablası artık yapacak bir şey olmadığı asele söylemiş Birde hava kararıyormuş
Ablası
-asel artık sığınıcak bir yer bulmalıyız demiş aselde kabul edip geceyi geçıre bilmeleri için bir yer bulmalıyız