Bölüm 1

Lucian, merdivenin aşağısından bağırırken sesi evin her köşesinde yankılandı. “Liora! Hadi, geç kalıyoruz! Kalk artık, ne yapıyorsun orada?!” Yukarıdan Liora'nın yastığa vurarak tepki verdiğini duydu. “Sana ne, Lucian? Okula falan gitmeyeceğim!” Lucian'ın kaşları çatıldı. “Bunu her seferinde söylüyorsun ama sonunda gitmek zorunda kalıyorsun. Hadi, bir hareket et artık!” diye sinirle bağırdı. Liora, yatağında yuvarlanmayı bırakıp yerinden kalktı. Ne kadar isyan etse de, kardeşinin haklı olduğunu biliyordu. Okul, büyü gücünü kontrol etmek için bir fırsattı ve bir fırsatı daha kaçırmaması gerekiyordu. “Ne gerek var ki?” dedi, sesi kararsızdı. “Diğer seferlerden bir farkı olmayacak.” Lucian, nefesini tutarak merdivenlere bir adım attı. “Bu kadar karamsar olma, Liora. Her şey yolunda gidecek, bu sefer farklı olacak. Şimdi hadi, bizi bekleyenler var ve geç kalıyoruz!” Liora, gözlerini devirdi ve merdivenlerden inmeye başladı. “Tamam, tamam... Ama bak, gerçekten gitmek zorunda mıyım? Gerçekten?" Lucian, derin bir nefes alarak bir adım daha attı. “Daha kaç defa söylemem gerek, evet gitmek zorundasın. Bizi bekliyorlar!” Liora içinden söylenerek Lucian’ın yanına indi. İkizinin ısrarı göz ardı edilemeyecek kadar güçlüydü. Bir süre sonra, Liora nihayet istemeyerek kapıyı açtı. Lucian bir anlığına durdu, “Unutma, Liora. Birlikteyken her şeyin üstesinden geliriz,” dedi, biraz da sert bir şekilde. Liora, çantasını alırken “Evet, seninle her şeyin üstesinden geliriz." diye fısıldadı. Lucian, tek bir adım daha attı ve "Bu kez her şey yolunda gidecek, söz veriyorum." dedi gözlerinde yumuşak bir ifade vardı. Liora, biraz daha rahatlamış halde, kapıya doğru adımladı. “Umarım. Ama unutma, eğer başın derde girerse ben her zaman seni kurtarırım.” “Evet, tabi,” diye cevap verdi Lucian, gülümseyerek. “Bakalım, bu seneyi sağ salim atlatabilecek miyiz?” Lucian, Liora'nın sonunda dışarı çıkmasıyla birlikte hızla kapıyı kapattı, bir eliyle kapıyı tutarken diğer eliyle Liora’nın omzuna dokundu. Liora, onu izleyerek içini çekti artık gerçekten zorluk çıkarmak istemiyordu, uyum sağlaması gerekiyordu ve bu kez başarmaya kararlıydı. En azından denemeliydi, Lucian için... Birkaç dakikalık yürüyüşün ardından, Lucian gözlerini dikkatle çevresine dikerek tanıdık yüzler aradı, bir süre sonra birkaç kişinin onlara el salladığını fark etti. “İşte,” dedi ve Liora’yı yönlendirdi. “Arkadaşlarım ile ilk kez tanışacaksın. Ne kadar iyi olduklarını göreceksin.” Gözlerinde alaycı bir gülümseme vardı. Liora, gözlerini kısıp, biraz da dalgın bir şekilde “Görelim bakalım,” diye yanıtladı. Lucian, arkadaşlarının yanına gelmeden Liora'yı dürttü, "Kibar olmaya çalış." Liora mırıldanmakla yetindi, bu sırada karşısındakileri incelemekle meşguldü. Her biri kendi tarzıyla dikkat çekiyordu. İlk olarak boyu uzun, sarı saçlı, kolunda kargacık burgacık bir dövmesi olan genç öne çıktı. “Lucian, sonunda geldiniz,” dedi gülerek. Lucian da aynı şekilde arkadaşına karşılık verdi, kendilerince uydurdukları selamlaşmalarının ardından oğlanın bakışları Liora’ya odaklandı. “Sen... o... Lucian’ın kardeşi misin?” diye sordu. Lucian gülümsedi. “Evet, işte bu da ele avuca sığmaz kız kardeşim Liora,” dedi, onu tanıtarak. Liora, burun kıvırarak ve kafasını sallayarak onayladı. “Evet, ben o korkunç yaramazın ikiziyim,” dedi alaycı bir şekilde. “Ne yapalım, şans işte.” Bu cevap Liora’ya Lucian'dan ters bir bakış kazandırdı. Diğer arkadaşları hafifçe gülümsediler, biraz gergin, biraz da şaşkın bir şekilde. "Nihayet seninle tanışmak çok hoş, ben Ze phyr." Liora biraz garip bir şekilde Zephyr’i süzdü ve biraz da umursamaz bir şekilde "Evet, sanırım." dedi. Diğerleri de kısaca kendilerini tanıttılar ama Liora yüzünden okula geç kalacakları birkaç kez daha hatırlatılınca Liora da dayanamayıp “Madem gecikiyoruz, o zaman bizi alacak olanlar nerede?” diye sordu, hafifçe eğlenceli bir şekilde. “Yoksa okula normal araçla mı gideceğiz?” Lucian, gülümseyerek, “Hayır, portal açacağız,” dedi. Liora, “Portal mı? Ciddi misin?” dedi dalga geçerek ama diğerleri çoktan yerlerini almıştı ve Liora bu cevaba karşılık gülerek onlara katıldı. Lucian ve diğerleri ellerini bir araya getirdiler. Birbirlerinin enerjisini toplayarak, birlikte bir büyü oluşturmak için odaklandılar. Her biri zihinsel olarak birbirleriyle uyum içinde çalışarak, çok kısa bir süre içinde büyüyü oluşturdular. Havada aniden bir ışık patlaması oluştu ve karşılarında, onları başka bir dünyaya taşıyacak olan portal belirdi. Arkadaşlar, birbirlerine bakarak gülümsediler. “Hadi, gidelim,” dedi Lucian ve hep birlikte portalın içine adım attılar.