Yine her zamanki gibi okula gidiyordum. Aklımda ise yarın piyasaya çıkacak olan kitabım vardı. Zaten ne zaman aklımdan çıktı ki? Kitabımın konusu kadınlara karşı kalıp yargılarla ilgili. Bu konu benim kırmızı çizgim. Bu yüzden bu kitabı yazmaya karar verdim. 11.sınıfa giden bir öğrenciyim. Her öğrenci gibi okuldan nefret ediyorum.
Ben düşünürken okula vardım. Hemen sınıfıma çıkıp sırama oturup bizimkileri bekledim.
"Ooo denemeci yazar napıyon?"diye seslendi Hilal.
Ben genel olarak pardon hep deneme yazdığım için bana böyle seslenirler. Aslında aşk hakkında da deneme yazıyorum ama bunlar aşka inanmadığımı, neden yok olduğu ile alakalı. Evet duydunuz aşka inanmıyorum.
"Sonunda geldiniz ya" diye sitemimi belli ettim.
"Heyecanlı mısın Alev yarınnnnn kitabın çıkıyor valla ben senden daha heyecanlıyım." Dediğinde Umay konuşmaya başladım:
"Kimse benden daha heyecanlı olamaz ama içimde bir kaygı var çünkü ya beğenmezlerse?" Diye korkumu belli ettim.
"Kızım sen adı neydi he bloggersın aynı zamanda Wattpadde de yazıyorsun (İnşallah gerçekte de olur) tanınıyorsun insanlar okurlar ve beğeneceklerine adım gibi eminim." Dedi Asin bu sözler benim kaygımı azalttı.
"Aynen" dedi Umay ile Hilal biz dört arkadaş bilgi paylaşımı yapmaya başladık. Zil çalınca Umay ve Asin sınıflarına gitti. Asin dil, Umay ve ben eşit ağırlık, Hilal sözel okuyor.
Derken saatler geçti ve okul bitti. Çıkışta eve doğru yürürken ben konuşmaya başladım:
"Kızlar ben diyorum ki yarın cumartesi ya pazartesi okunursa kitap bir buluşma mı düzenlesek ama bu sadece soru-cevap olur imza da istenirse başka zaman ne dersiniz?" Bana öyle bakıyorlardı ki ben istemediklerini düşündüğüm an hepsi birden gülümsemeye başladı. Sonra Asin bu sessizliği bozup:
"Sen çok akkıllısın valla"dedi hepimiz kahkaha atmaya başladık.