Bölüm 2

Öğle yemeği saatiydi. Kantin, lise öğrencilerinin gürültüsü ve yemek kokularıyla doluydu. Ayaz, her zamanki gibi sıranın en arkasında duruyordu. Amacı, hızla bir şişe su alıp, o dört zorbanın görüş alanından çıkmaktı.Aras, grubuyla birlikte sırayı yararak önlere geçti. Mert ve Baran itiş kakışla yol açarken, Atlas isteksizce onları takip ediyordu.Ayaz’ın yanına geldiklerinde Aras durdu. Ayaz’a alaycı bir ifadeyle baktı. “Bugün neden bu kadar bitkinsin, dahi? Dün gece yine mi notlarla seviştin?”Ayaz tepkisizdi. Başını kaldırmadı, gözleri sadece kantin tepsisine sabitlenmişti. “Ona sen bulaş Atlas,” dedi Aras, Atlas’a bir emir verir gibi. “Biraz eğlenmemiz lazım.”Atlas, Aras’ın emri üzerine Ayaz’a doğru bir adım attı. Elini Ayaz’ın omzuna koydu.“Ne o Ayaz,” dedi Atlas, sesini yükselterek. “Bu kadar çalışmanın karşılığı sadece bu ucuz su mu? Hani senin o dahi notlarının getirdiği saygı?”Ayaz tepki vermedi. Atlas’ın elinin baskısıyla hafifçe sallandı.Atlas, elindeki su şişesini kaptı. Kapağını açtı ve Ayaz’ın beyaz gömleğine bir miktar su damlattı. “Daha dikkatli olmalısın, Profesör,” dedi, şişeyi Ayaz’ın eline sertçe fırlatırken.Aras hafifçe güldü. Grup, sırayı geçip yemeğini almak için ilerledi. Atlas, Ayaz’ın arkasında kalan ıslak lekeye baktı ve hızla grubun peşinden gitti.Akşam, okul çıkışında Aras, Atlas’ı yalnız yakaladı. “Ne yapmaya çalışıyorsun?” diye sordu Aras, sert bir sesle. “O su olayı zayıf kalmış Atlas. Sanki zorla yapıyorsun.”Atlas, omuz silkti. “Abartıyorsun Aras. Sadece canım sıkkın.“Benimle dalga geçme. Unutma, benimle aramızdaki sadakat her şeyden önemlidir.” Aras gittikten sonra, Atlas sınıf kapılarının olduğu koridora yürüdü. Ayaz’ın sınıfının kapısının altından katlanmış 50 liralık bir banknot içeri itti. Arkasına bakmadan okuldan ayrıldı.Ayaz, o akşam sınıfında ders çalışırken kapının altından atılan parayı buldu. Parayı cebine koydu. Annesi için alması gereken öksürük şurubunu düşündü. Ayaz, okuldan çıktı ve en yakın marketin yolunu tuttu.